Ту ориф воқеан гӯсола будӣ

تو عارف واقعا گوساله بودی

Ки аз ман ин сафар даврӣ намӯдӣ

که از من این سفر دوری نمودی

Магари куни қаҳт буд ӣнҷои қаландар

مگر کون قحط بود اینجا قلندر

Ки тарсидӣ кунам куни туро тар

که ترسیدی کنم کون ترا تر

Гирифтӣ гӯшаи жондормирӣ ро

گرفتی گوشه ژاندارمری را

Ба Мӯсои баргузедии сомрӣ ро

به موسی برگزیدی سامری را

Биёи имрӯзи қадар ҳам бидонем

بیا امروز قدر هم بدانیم

Ки ҷовидон дар ин олам намонем

که جاویدان در این عالم نمانیم

Биё то зиндаам худро макун лӯс

بیا تا زنده ام خود را مکن لوس

Ки фардо май хурии баҳри ман афсӯс

که فردا می خوری بهر من افسوس

Пас аз маргами сиришки ғами баборӣ

پس از مرگم سرشک غم بباری

Ба қабрами лолау сунбули бакорӣ

به قبرم لاله و سنبل بکاری