Биёи ориф ки дунё ҳарф муфтаст

بیا عارف که دنیا حرف مُفتست

Гуҳии нозуки гуҳии пхи гуҳ кулуфт аст

گهی نازک گهی پَخ گه کُلفت است

Ҷаҳон чун хуии ту нақш бар обаст

جهان چون خویِ تو نقشِ بر آبست

Замонии хуши ағри гуҳ бад луобаст

زمانی خوش اُغُر گه بد لعابست

Гуҳӣ сояд сари инсон ба миррӣх

گهی ساید سرِ انسان به مِرّیخ

Гуҳӣ дар мақъад инсон кунад мех

گهی در مقعدِ انسان کند میخ

« гуҳӣ иззат диҳад гуҳ хор дорад

«گهی عزت دهد گه خوار دارد

Аз ин бозичаҳо бисёр дорад »

از این بازیچه ها بسیار دارد»

Якеро афканди имрӯз дар банд

یکی را افکند امروز در بند

Кунад рӯз дигар ӯро худованд

کند روزِ دگر او را خداوند

Агар кораши вифоқӣ ё нФоқист

اگر کارش وِفاقی یا نِفاقیست

Тамоми кор олам иттифоқӣаст

تمامِ کارِ عالم اتفاقیست

На меҳри ҳечкас дар сина дорад

نه مِهر هیچکس در سینه دارد

На бо каси кӣна дерина дорад

نه با کس کینۀ دیرینه دارد

На меҳрашро на кинашро қарораст

نه مِهرش را نه کینش را قرارست

На онашро на инашро мадораст

نه آنش را نه اینش را مَدارَست

Ба дунё нест чизеи шарти чизе

به دنیا نیست چیزی شرطِ چیزی

з ман бишинав агар аҳли тамизӣ

ز من بشنو اگر اهلِ تمیزی

Ба Юнони ин мисли машҳур бошад

به یونان این مَثَل مشهور باشد

Ки раби улнуъи рӯзӣ кӯр бошад

که رَبُّ النوعِ روزی کور باشد

Диҳад бар диҳхудои неъмати ҳамон ҷавр

دهد بر دهخدا نعمت همان جور

Ки сад чандон диҳад бар қосими кӯр

که صد چندان دهد بر قاسمِ کور

Ба нодони он чунон рӯзии расонад

به نادان آن چنان روزی رسانَد

Ки сад доно дар он ҳайрон бимонад

که صد دانا در آن حیران بمانَد

Дар ин дунё ба аз он ҷо наёбӣ

در این دنیا به از آن جا نیابی

Ки бошад як китоб ва як китобӣ

که باشد یک کتاب و یک کتابی

Китоб ар ҳаст камтари хури ғами дӯст

کتاب ار هست کمتر خور غمِ دوست

Ки аз ҳар дӯстӣ ғмхўортр ӯст

که از هر دوستی غمخوارتر اوست

На ғаммозӣ на нмомии шиносад

نه غمّازی نه نمّامی شناسد

На кас аз ӯ на ӯ аз каси ҳаросад

نه کس از او نه او از کس هراسد

Чу ёрони дайри ҷӯшу зуд рӯ нест

چو یاران دیر جوش و زود رو نیست

Рафиқи пӯл ва дар банд палав нест

رفیقِ پول و در بند پلو نیست

Нишинад бо ту то ҳар вақти хоҳӣ

نشیند با تو تا هر وقت خواهی

Надорад аз ту хоҳишҳои воҳӣ

ندارد از تو خواهش‌هایِ واهی

Бигӯед аз барояти достон ҳо

بگوید از برایت داستان‌ها

Ҳикоятҳо кунад аз бостон ҳо

حکایتها کند از باستان‌ها

На аз хуии бадаши дилгири гардӣ

نه از خویِ بدش دلگیر گردی

На ҳамчун ориф аз ваии сайри гардӣ

نه همچون عارف از وی سیر گردی