Барзигарии куштаи худро дуруд

برزگری کِشته خود را دِرود

То чаҳ худ аз бадви амали кушта буд !

تا چه خود از بَدوِ عمل کِشته بود!

Бор каш оварад ва бар он бор кард

بار کَش آورد و بر آن بار کرد

Рӯй зи саҳрои сӯй анбор кард

روی ز صحرا سویِ انبار کرد

Дар сари раҳи тира гулӣ шуд падед

در سرِ ره تیره گِلی شد پدید

Бори кашу мард дар он гул тапид

بار کَش و مرد در آن گِل تپید

Ҳарчӣ бар он асб наҳиф озмуд

هرچه بر آن اسب نهیب آزمود

Чарх наҷунбед ва набахшид суд

چرخ نجنبید و نبخشید سود

Барзигари ошуфта аз он сӯъи бахт

برزگر آشفته از آن سوءِ بخت

Кард тану ҷома ба худ лухти лухт

کرد تن و جامه به خود لَخت لَخت

Гуҳи лагадӣ чанд ба ёбў навохт

گه لَگَدی چند به یابو نواخت

Гуҳи ду се мушт аз зибри чархи охат

گه دو سه مُشت از زِبَرِ چرخ آخت

Роҳ ба даҳ даври баду вақти дайр

راه به ده دور بُد و وقت دیر

Кас на ба раҳ то шавадаш дасти гир

کس نه به رَه تا شَوَدش دست گیر

Зору ҳазини мӯяи кунони мўкнон

زار و حزین مویه کُنان موکَنان

Кард сари аҷзи сӯии осмон

کردِ سرِ عَجز سویِ آسمان

К-эии тукунанда дар хайбари зи ҷой

کای تو کَنَنده درِ خَیبَر ز جای

Бар кунам ин бори каш аз тираи лой

بَر کَنَم این بار کَش از تیره لای

Ҳотифӣ аз ғайб ба додаш расед

هاتِفی از غیب به دادش رسید

Комдм эй мард машав нои умед

کامَدَم ای مرد مشو نا امید

Нак ту бидон бел ки дорӣ ба бор

نَک تو بدان بیل که داری به بار

Ҳар чаҳ гули тира буд кун канор

هر چه گِلِ تیره بود کُن کِنار

То миннат аз меҳр кунам ёварӣ

تا مَنَت از مِهر کنم یاوری

Бори худ аз лои бурун оварӣ

بارِ خود از لای بُرون آوَری

Барзигар он кард ва дигар раҳи сурӯш

برزگر آن کرد و دگر رَه سُروش

Омадаш аз олами боло ба гӯш

آمَدَش از عالمِ بالا به گوش

Ҳоли бунаи белу баровари куланг

حال بِنِه بیل و برآوَر کُلَنگ

Бар шикан аз пеши раҳи он қитъаи санг

بر شکن از پیشِ رَه آن قِطعه سنگ

Гуфт шикастам , чаҳ кунам ? гуфт хуб

گفت شکستم، چه کنم؟ گفت خوب

Ҳарчӣ шикастии зи сари раҳи брўб

هرچه شکستی ز سرِ ره بِروب

Гуфт бирафтам ҳама аз бех ва бен

گفت برُفتم همه از بیخ و بُن

Гуфт кунун даст ба шаллоқ кун

گفت کُنون دست به شَلاّق کُن

То шавам алсоъаҳи мададкори ту

تا شَوَم السّاعَه مددکارِ تو

Боз Раҳонам зи лаҷани бори ту

باز رهانم ز لَجَن بارِ تو

Мард наёварда ба шаллоқи даст

مرد نیاورده به شَلّاق دست

Бори зи гули барзигар аз ғам бараст

بار زِ گِل برزگر از غم بِرَست

Зини мадад ғайбӣ гардид шод

زین مددِ غیبی گردید شاد

Вази сари шодӣ ба замин бӯса дод

وز سرِ شادی به زمین بوسه داد

К-эии ту маин роҳ намой сбл

کای تو مِهین راه نمایِ سُبُل

Нек баровардем аз гул чу гул

نیک برآوَردیَم از گِل چو گُل

Гуфт сурӯшаш ба тақозои кор

گفت سروشش به تقاضایِ کار

Кори зи ту ёварӣ аз кирдигор

کار ز تو یاوری از کِردِگار