Шунидам ёваи гӯйии ҳарзаи пўиӣ
شنیدم یاوه‌گویی هرزه‌پویی
Гадоӣ , сифлае , бе обрӯе
گدایی، سفله‌ای، بی‌آبرویی
Чу ашъори ҳиҷобамро шунида
چو اشعار حجابم را شنیده
Ҳиҷоби шарму иффатро дарида
حجاب شرم و عفت را دریده
Забони бигушода бар дашноми банда
زبان بگشاده بر دشنام بنده
Ба зиштӣ ёд карда номи банда
به زشتی یاد کرده نام بنده
Вале ман ҳеҷ бад аз вай нагӯям
ولی من هیچ بد از وی نگویم
Ба ҷузи роҳи адаби роҳии нпўим
به جز راه ادب راهی نپویم
Маро аз фӯҳш додан ор бошад
مرا از فحش دادن عار باشد
Ки фӯҳши ойин сардамдор бошад
که فحش آیین سردمدار باشد
Гузорами амрро дар пои таҳқиқ
گذارم امر را در پای تحقیق
Сипас хоҳам зи аҳли фикри тасдиқ
سپس خواهم ز اهل فکر تصدیق
« суханро рӯй бо соҳибдилонаст »
« سخن را روی با صاحبدلان است »
На бо ҳар бедил бехонимон аст
نه با هر بیدل بی‌خانمان است
Ба қавли ту занӣ кандар барам буд
به قول تو زنی کاندر برم بود
Маниш нашнохтам кӯи хоҳарам буд
منش نشناختم کو خواهرم بود
Гирифтам қавли ту айн савоб аст
گرفتم قول تو عین صواب است
На ин ҳам бози тақсир ҳиҷобаст ?
نه این هم باز تقصیر حجاب است؟
Набояд манъ кард ин одати бад
نباید منع کرد این عادت بد
Ки каси нодида бар хоҳар бачасбад ?
که کس نادیده بر خواهر بچسبد؟
На худ ин низ ҳам айб ҳиҷобаст
نه خود این نیز هم عیب حجابست
Ки хоҳар аз бародар комёбаст ?
که خواهر از برادر کامیابست؟
Тамоми ин мафосид аз ҳиҷобаст
تمام این مفاسد از حجابست
Ҳиҷобаст онкии Эрон зу харобаст
حجابست آنکه ایران زو خرابست
Туро ҳам шуд ҳиҷоби асбоби ин занн
ترا هم شد حجاب اسباب این ظن
Ки хондӣ модаратро хоҳари ман !
که خواندی مادرت را خواهر من!
Агар он зан ба сар мъҷр наме зад
اگر آن زن به سر معجر نمی‌زد
Яқини ин шубҳа аз ту сар наме зад
یقین این شُبهه از تو سر نمی‌زد
Нафаҳмида намегуфтӣ ва акнӯн
نفهمیده نمی‌گفتی و اکنون
намеафтод роз аз пардаи берун
نمی‌افتاد راز از پرده بیرون
Ниндишидӣ эй бечораи хар
نیندیشیدی ای بیچاره خر
Ки хоҳар соз ноед бо бародар
که خواهر ساز نایَد با برادر
Ҳиҷоби дасту сӯрати ҳам яқин аст
حجابِ دست و صورت هم یقین است
Ки зиди наси қуръон мубин аст
که ضد نصِّ قُرآن مُبین است