Калоғӣ ба шохӣ шудаи ҷои гир

کلاغی به شاخی شده جای گیر

Ба минқор бигрифта қадре панир

به منقار بگرفته قدری پنیر

Яке рӯбаҳии буи туъма шунид

یکی روبهی بوی طُعمه شنید

Ба пеш омаду мадҳ ӯ баргузед

به پیش آمد و مَدحِ او برگزید

Бигуфто салом эй калоғи қашанг

بگفتا سلام ای کلاغ قشنگ

Ки оеи маро дар назари шӯху шнг

که آیی مرا در نظر شوخ و شنگ

Агар ростӣ буд овои ту

اگر راستی بود آوایِ تو

Ба монандипурҳои зебои ту

به مانند پرهای زیبای تو

Дар ин ҷангали андари самандари бадӣ

در این جنگل اندر سَمَندَر بدی

Бар ин мурғҳо ҷумлаи сарвари бадӣ

بر این مرغ ها جمله سرور بُدی

зи таъриф рӯбоҳ шуд зоғи шод

ز تعریف روباه شد زاغ شاد

з шодӣ наёвард худро ба ёд

ز شادی نیاورد خود را به یاد

Ба овоз кардани даҳони бргшўд

به آواز کردن دهان برگشود

Шикораши биФтоду рӯбаҳи рабӯд

شکارش بیُفتاد و روبَه ربود

Бигуфто ки эй зоғи инро бидон

بگفتا که ای زاغ این را بدان

Ки ҳар кас буд чарбу ширини забон

که هر کس بود چرب و شیرین زبان

Хӯрд неъмат аз давлати он касе

خورد نعمت از دولت آن کسی

Ки бар гуфт ӯ гӯш дорад басӣ

که بر گفتِ او گوش دارد بسی

Чунон чун ба чарбии нутқу баён

چنان چون به چربیّ نطق و بیان

Гирифтам панири туро аз даҳон

گرفتم پنیرِ تو را از دهان