Иди наврӯзу аввал сол аст

عید نوروز و اوّل سال است

Рӯзи айши нишот атфол аст

روزِ عیش نَشاطِ اطفال است

Ҳамаи он рӯзи рахт нав пӯшанд

همه آن روز رختِ نو پوشند

Чойу шарбат ба хуш дилӣ нӯшанд

چای و شربت به خوش دلی نوشند

Писари хуби рӯзи иди андар

پسرِ خوب روزِ عید اندر

Равад аввал ба хизмати модар

رَود اَوَّل به خدمتِ مادر

Даст бар гарданаш кунад чун тавқ

دست بر گردنش کند چون طوق

Сар ва дасташ бабўсад аз сари шавқ

سر و دستش ببوسَد از سرِ شوق

Гуяд ин иди ту мубораки бод

گوید این عیدِ تو مٌبارَک باد

Сад чунин сол нав бибинӣ шод

صد چنین سالِ نو ببینی شاد

Баъд ояд ба дасти бӯси падар

بعد آید به دست بوسِ پدر

Бӯса бахшад падар ба рӯй писар

بوسه بخشد پدر به رویِ پسر

Писари бад чу рӯз ид шавад

پسر بد چو روزِ عید شود

Аз ҳамаи чиз ноумед шавад

از همه چیز ناامید شود

На падар дӯст дорадаш на амӯ

نه پدر دوست داردش نه عَمو

На кас идӣ биоварад бар ӯ

نه کس عیدی بیاوَرَد بَرِ او

Идии он рӯзи ҳақи он писар аст

عیدی آن روز حقِ آن پسر است

Ки наҷибу шариф ва боҳунар аст

که نجیب و شریف و باهنر است