эй бе хиради эътимоди туҷҷор

ای بی‌خرد اعتمادِ تُجّار

Даст аз ҳаракот зишт бурдор

دست از حرکات زشت بردار

Ту тоҷирӣ эй анам ба ришат

تو تاجری ای عَنَم به ریشت

Бе худ мабар эътимоди хешат

بی خود مبر اعتماد خویشت

эй сорми давлати шаҳаншоҳ

ای صارم دولت شهنشاه

Ҳастӣ ту аз ин қазияи огоҳ

هستی تو از این قضیه آگاه

Буданд шабии муоширони ҷамъ

بودند شبی معاشران جمع

Бо як ду се хуб рӯй чун шамъ

با یک دو سه خوب روی چون شمع

Он Сайид хар даромад аз дар

آن سیّد خر درآمد از در

Гардид ба бӯстони сари хар

گردید به بوستان سر خر

Аз ман бастади ду бист тӯмон

از من بِستد دو بیست تومان

То орад фиристад аз сафоҳон

تا آرد فرستَد از صفاهان

Аз ман ситаду заъифаро дод

از من ستد و ضعیفه را داد

Ҳам банда ва ҳам заъифаро год !

هم بنده و هم ضعیفه را گاد!