Табъи ман ин нукта чаҳ покиза гуфт

طبع من این نکته چه پاکیزه گفت

Саҳл буд хӯрдани афсӯси муфт

سهل بُوَد خوردن افسوس مفت

Мардуми ин малики з ки то ба ма

مردم این مُلک ز کِه تا به مِه

Ҳеҷ ндонанд ҷузи аҳсанту зиҳ

هیچ ندانند جز احسنت و زِه

Ҳаркасии андари ғами ҷонон худ аст

هرکسی اندر غم جان خود است

Фориғ аз андешаи нек ва бад аст

فارغ از اندیشه نیک و بد است

Баъд ки мардум , ҳама ёдам кунанд !

بعد که مُردم ، همه یادم کنند!

Раҳмати вофир ба ниҳодам кунанд !

رحمت وافر به نِهادَم کنند!

Гар бар кноси барии ёс ро

گر بر کناس بری یاس را

Ранҷа кунӣ шомаи кнос ро

رنجه کنی شامه کناس را

Зончаҳи пас аз марг бароям кунанд

زآنچه پس از مرگ برایم کنند

Коши камии ҳайн ва бақоем кунанд

کاش کمی حین و بقایم کنند

Дил ба каф ғусса набояд супурд

دل به کف غصّه نباید سپرد

Аввалу охири ҳамаи хоҳеми мард

اوّل و آخر همه خواهیم مُرد