Маро ҳаст як тӯтии андари қафас
مرا هست یک طوطی اندر قفس
Ки мислаши ба хӯбӣ надидаст кас
که مِثلَش بهخوبی ندیدست کس
Сараш сабз рангасту дамаши дароз
سرش سبز رنگست و دُمّش دراز
Ба чанголу минқор монанди боз
به چنگال و منقار مانندِ باز
Хӯрокаши даҳум аз нухудчиу қанд
خوراکش دهم از نخودچی و قند
Нухудчи ва қандаст ӯро писанд
نخودچی و قند است او را پسند
Чунон ҳӯшёраст ва бо ҷавҳар аст
چنان هوشیارَست و با جوهَر است
Ки аз аксари бачаҳо хуштар аст
که از اکثر بچه ها خوشتر است
зи ту ҳарчӣ бишунид гирад ба ёд
ز تو هرچه بشنید گیرد به یاد
Чу шогирд бо фаҳм аз Авестоад
چو شاگرد با فهم از اوستاد
Ҳамин нукта бас бошад аз ҳуш ӯ
همین نکته بس باشد از هوش او
Ки чизе нагардад фаромӯш ӯ
که چیزی نگردد فراموش او
Хониш