Бӯдааст харӣ ки дам набӯдаш

بوده است خری که دُم نبودَش

Рӯзии ғам бедамӣ фузудаш

روزی غم بی دُمی فُزودَش

Дар дами талабии қадам ҳаме зад

در دُم طلبی قدم همی زد

Дам металабед ва дам наме зад

دُم می طلبید و دَم نمی زد

Як раҳ на з рӯй ихтиёрӣ

یک رَه نه ز روی اختیاری

Бигузашт миёни кишти зорӣ

بُگذشت میان کشت زاری

Деҳқони магараши зи гӯша Эй дид

دهقان مگرش ز گوشه‌ای دید

Бурҷаст ва аз ӯ ду гӯш бибаред

بَرجَست و از او دو گوش بُبرید

Бечораи хари орзӯӣ дам кард

بیچاره خر آرزوی دُم کرد

Ноёфта дами ду гӯш гум кард

نایافته دُم دو گوش گُم کرد