Ба яке аз дӯстони мтшоъри мтзўқи худ ки маъҳуд буд бияёд ва дайр карда буд ин се байтро бдиҳаҳ навиштам :

به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :

Ман ки мардуми зи интизорат эй фақир

من که مُردم ز انتظارت ای فقیر

Пас чаро дайри оеи имшаб эй амир

پس چرا دیر آیی امشب ای امیر

Қадари вақти дӯстонатро бидон

قدر وقت دوستانت را بدان

Ҳафт ва нимаст эй ҷавони паҳлавон

هفت و نیم است ای جوان پهلوان

Интизораст интизораст интизор

انتظار است انتظار است انتظار

Чист донеи бадтар аз марг эй нигор

چیست دانی بدتر از مرگ ای نگار

Дӯсти мтзўқ дар ҷавоби ин ашъор гуфта буд :

دوستِ مُتِذَوِّق در جواب این اشعار گفته بود :

Бад буд чашми интизорӣ эй фақир

بد بوَد چشم انتظاری ای فقیر

Ман ҳам акнӯн бар ҳамин дардами асир

من هم اکنون بر همین دردم اسیر

Ман хабар дорам чаҳ меояд ба сар

من خبر دارم چه می آید به سر

Дардманд аз ҳол ту дорад хабар

دردمند از حال تو دارد خبر

Лек инҳо аз фаромӯшӣ буд

لیک اینها از فراموشی بُوَد

Ҳарчӣ ҳаст аз даст беҳушӣ буд

هرچه هست از دست بی هوشی بُوَد

На ки бдқўлӣ ба ёдам ме равад

نه که بدقولی به یادم می رود

Бхдо , ҷони ту , ёдам ме равад

بخدا ، جان تو ، یادم می رود

Аз қазои имшаби басии ҳолам бад аст

از قضا امشب بسی حالم بد است

Пеши чашмами ҳур монанди дад аст

پیش چشمم حور مانندِ دد است

Рост май хоҳии дилами пар бор шуд

راست می خواهی دلم پر بار شد

Дили кушодии монеъ эҳзор шуд

دل گشادی مانعِ احضار شد

Пас аз расӣдан ин ҷавоб чун мазмунро дуруст нафаҳмидам ба ин як шеър иктифо карда ва барои ӯ фиристодам :

پس از رسیدنِ این جواب چون مضمون را درست نفهمیدم به این یک شعر اکتفا کرده و برایِ او فرستادم :

Ман ки хӯрдам шом ва рафтам тӯии ҷо

من که خوردم شام و رفتم توی جا

Гар наме хоҳии биёеи ҳам мё

گر نمی خواهی بیایی هم میا

Баъд ки бехобӣ ба серум зад бархестам ва ин шеърҳои мӯҳмали муфассалро ки бемаза ҳамнест сохтам :

بعد که بی خوابی به سرم زد برخاستم و این شعر هایِ مهملِ مفصَّل را که بی مزه هم نیست ساختم :

Ҳарчӣ дар ашъори ту гаштами дақиқ

هرچه در اشعار تو گشتم دقیق

Асли матлабро нафаҳмидам рафиқ

اصل مطلب را نفهمیدم رفیق

Гоҳ май гӯйӣ ки дории интизор

گاه می گویی که داری انتظار

Яъне имшаби интизори ман мадор

یعنی امشب انتظار من مدار

Баъд май гӯйии фаромӯшат шуда

بعد می گویی فراموشت شده

Ҷурми ин бдқўлӣ аз ҳушат шуда

جرم این بدقولی از هوشت شده

Пас кунун комади тўрои матлаб ба ёд

پس کنون کامد تورا مطلب به یاد

Аз чаҳ ное фавран эй некӯи ниҳод

از چه نایی فورا ای نیکو نهاد

Бози гӯйии ҳолатат хеле бад аст

باز گویی حالتت خیلی بد است

Ҳолати бад монеъ омад шуд аст

حالت بد مانع آمد شد است

Баъд май гӯйии дилати пар бор шуд

بعد می گویی دلت پر بار شد

Дили кушодии монеъи ин кор шуд

دل گشادی مانع این کار شد

Дили кушодиро нафаҳмидам дуруст

دل گشادی را نفهمیدم درست

Ҳам дили пари бори лафзӣ буд суст

هم دل پر بار لفظی بود سست

Ман дили пари бори камтар дида ам

من دل پر بار کمتر دیده ام

Ваз касе ин лафзро нашунида ам

وز کسی این لفظ را نشنیده ام

Сиқл агар дории алоҷаши мсҳлст

ثقل اگر داری علاجش مسهلست

Мсҳли ин вақти шаби ҳам мушкил аст

مسهل این وقت شب هم مشکل است

Сарф мсҳл монад аз баҳри саҳар

صرف مسهل ماند از بهر سحر

Пас чаро имшаб наме ое дигар

پس چرا امشب نمی آیی دگر

Дили кушодии куни кушодигар буд

دل گشادی کون گشادی گر بود

Ин сифат дар куни ту камтар буд

این صفت در کون تو کمتر بود

Ман бар онам ки дар он ории зи мӯ

من بر آنم که در آن عاری ز مو

Ҷӯ нишоед кард бо чаккуши фурӯ

جو نشاید کرد با چکش فرو

Ман чунон фаҳмидаам аз тарзи он

من چنان فهمیده ام از طرز آن

Ки нахоҳад рафт мӯ бар дарзи он

که نخواهد رفت مو بر درز آن

Бо ту овардан ба ҷои амри ливот

با تو آوردن به جا امر لواط

Рондан филаст дар сами алхёт

راندن فیل است در سَمُ‌الخِیاط

Вари ғарази ин сет ки лухтӣу ъўр

ور غرض این ست که لختی و عور

Вази адаби дории ту тафра аз ҳузур

وز ادب داری تو طفره از حضور

Ман ба қурбони ту ва он ъўрит

من به قربان تو و آن عوریت

Ъўрити байнам бааст аз даврят

عوریت بینم به است از دوریت

Ман барои ъўрит ғаш ме кунам

من برای عوریت غش می کنم

Наълҳо пинҳон дар оташ ме кунам

نعل ها پنهان در آتش می کنم

Ъўр биншин дар канорами ъўри ъўр

عور بنشین در کنارم عورِ عور

Ъўри некӯтар тан ҳамчун булӯр

عور نیکو تر تن همچون بلور

Орзӯии ман ҳаминаст эй дағал

آرزوی من همین است ای دغل

Ки туро ман ъўри гирам дар бағал

که تو را من عور گیرم در بغل

Алғрзи шеъри ту ноз ингоштам

الغرض شعر تو ناز انگاشتم

Аз ту дилхур гашта дили бардоштам

از تو دلخور گشته دل برداشتم

Зин сабаб гуфтам туро эй бе вафо

زین سبب گفتم تو را ای بی وفا

Гар наме хоҳии биёеи ҳам мё

گر نمی خواهی بیایی هم میا

Боз мегӯям кигар лухтии биё

باز می گویم که گر لختی بیا

Ман ҳамоно лухт мехоҳам туро

من همانا لخت می خواهم ترا

Аз барои лухтяти ҷон май даҳум

از برای لختیت جان می دهم

Ончӣ душвораст осон май даҳум

آنچه دشوار است آسان می دهم

Вари ғарази нози сети аҳли он ним

ور غرض ناز ست اهل آن نیَم

Ман зи нози нозёни мустағнӣам

من ز ناز نازیان مُستغنیم

Умри ман дар ишқи хубон сар расед

عمر من در عشق خوبان سر رسید

Мӯии ман аз ноз хубон шуд сифед

موی من از ناز خوبان شد سفید

Ман тамоми умр то пирору пор

من تمام عمر تا پیرار و پار

Нози хубон май харидами бори бор

ناز خوبان می خریدم بار بار

Пари зи бори ноз буд анбори ман

پر ز بار ناز بود انبار من

Ноз чидан рӯй ҳам бади кори ман

ناز چیدن روی هم بُد کار من

Ҳоли ҳам дар гӯшаи даҳлези дил

حال هم در گوشه دهلیز دل

Борҳо дорам аз он чун бори ҳилл

بارها دارم از آن چون بار هل

Рӯй ҳам окандаанд он ноз ҳо

روی هم آکنده اند آن ناز ها

Чун арз дар даккаи рзоз ҳо

چون اُرُز در دکه رُزّاز ها

Нозҳои ранги ранги ҷаври ҷавр

ناز های رنگ رنگ جور جور

Сурху пари товусӣу сабз ва бихӯр

سرخ و پر طاووسی و سبز و بخور

Нозҳои ношӣ аз ақлу ҷунун

ناز های ناشی از عقل و جنون

Нози ашку нози оҳу нози хӯн

نازِ اشک و ناز آه و ناز خون

Нози олӯда ба атри иштиёқ

ناز آلوده به عطر اشتیاق

Ноз қотӣ гашта бо буии фироқ

ناز قاطی گشته با بوی فراق

Ноз қадре зибру нози пари латиф

ناز قدری زبر و ناز پر لطیف

Ноз рӯй мизу нози тӯии Киев

ناز روی میز و ناز توی کیف

Нози норангӣу нози занҷабил

ناز نارنگی و ناز زنجبیل

Нози сӯсани анбару нози қсил

ناز سوسن عنبر و ناز قصیل

Ноз бояд чиданаши поин дар

ناز باید چیدنش پایین در

Ноз бояд ҳаштанаши болои сар

ناز باید هشتنش بالای سر

Нози кори хубрӯёни ватан

نازِ کارِ خوبرویان وطن

Нози бути рӯйони тқлису вена

ناز بت رویانِ تقلیس و وین

Мухтасари ҳаргунаи нози зибру соф

مختصر هرگونه ناز زبر و صاف

Дорам аз лутфат ба мизони кафоф

دارم از لطفت به میزان کفاف

Гар ту ҳам кам нози дорӣ эй писар

گر تو هم کم ناز داری ای پسر

Ҳарчӣ лозими бошиддат аз ман бихар

هرچه لازم باشدت از من بخر

Май фурушам бар ту як харвори ноз

می فروشم بر تو یک خروار ناز

Дар изои як лабу ё як пиёз

در ازای یک لبو یا یک پیاز

Аз кадомин ҷинс май хоҳии амир

از کدامین جنس می خواهی امیر

То бигӯям домани худро бигир

تا بگویم دامن خود را بگیر

То бигӯям хар биор ва бор кун

تا بگویم خر بیار و بار کن

Мисли ман дар гӯша анбор кун

مثلِ من در گوشه انبار کن

Муфту арзон аз ман бедили бабр

مفت و ارزان از من بیدل ببر

Баъд бифурӯшаш гаронтар , бози хар

بعد بفروشش گرانتر ، باز خر

Вари надорӣ нақдан андари кӣсаи пӯл

ور نداری نقداً اندر کیسه پول

Бӯсаи ҳам аз ту тавон кардани қабул

بوسه هم از تو توان کردن قبول

Нози бустон дар муқобили бӯсаи даҳ

ناز بستان در مقابل بوسه ده

Дар муқобили бӯса бе сўсаҳи даҳ

در مقابل بوسه بی‌سوسه ده

Муфти муфтати ҳам ъдии аллоҳ май даҳум

مُفتِ مُفتت هم عدی الله می‌دهم

То зи ранҷи ҳифзи он ҳў вораам

تا ز رنج حفظ آن هو وارهم

Баъд аз ин тафсил эй нозуки бадан

بعد از این تفصیل ای نازک بدن

Ноз май хоҳӣ ки бифурӯшӣ ба ман

ناز می‌خواهی که بفروشی به من

Ноз кардан бар ман аз девонагӣаст

ناز کردن بر من از دیوانگیست

Сайди ман чун сайд мурғ хонагӣаст

صید من چون صید مرغ خانگیست

Ман чаҳ дорам каз ту пинҳонаш кунам

من چه دارم کز تو پنهانش کنم

Ҷон тақозо кун ки қурбонаш кунам

جان تقاضا کن که قربانش کنم

Кист аз ман дар раҳати дарвеш тар

کیست از من در رهت درویش تر

Кист қудрат донад аз ман бештар

کیست قدرت داند از من بیشتر

Чун сегӣ дар хонумоне пер шуд

چون سگی در خانمانی پیر شد

Пашму пелаи рафта ва акбир шуд

پشم و پیله رفته و اکبیر شد

Гарчи зу хизмат наёяд хона ро

گرچه زو خدمت نیاید خانه را

Мидҳндши бози нону лона ро

میدهندش باز نان و لانه را

Гар набошад аз вуҷӯдаши мунтафаъ

گر نباشد از وجودش منتفع

Бози нон аз вай нагардад мунқатиъ

باز نان از وی نگردد منقطع

ӯ ба роҳати умри худро мар кунад

او به راحت عمرِ خود را مر کند

Посбониро саг дигар кунад

پاسبانی را سگ دیگر کند

Ман ҳаманд роҳи ишқи глрхон

من هم اند راهِ عشقِ گلرخان

Чун фаровон хирад кардам устихон

چون فراوان خُرد کردم استخوان

Рӯзгорон ҳамл кардам нозашон

روزگاران حمل کردم نازشان

Посбон будам ба ганҷи розашон

پاسبان بودم به گنجِ رازشان

Ҳоли дигари ҷумла аърозм кунанд

حال دیگر جمله اعرازم کنند

Ғолибан мъФў аз нозам кунанд

غالبا مَعفُوِّ از نازم کنند

Туъмаи манро бидиҳ эй нӯши лаб

طعمه من را بده ای نوش لب

Посбонӣ аз саги дигари талаб

پاسبانی از سگِ دیگر طلب

Бо ман аз рӯй самимият Биҷӯш

با من از روی صمیمیت بجوش

Нозро бар тозаи ошиқҳо фуруш

ناز را بر تازه عاشق ها فروش

Пери дайрами ман зи худ сайрам макун

پیر دیرم من ز خود سیرم مکن

эй ҷавони зини бештар перам макун

ای جوان زین بیشتر پیرم مکن

Хониш
шморҳ 3 - мкотбۀ мнзвм — сбҳон гнҷӣ ⬇