Ва алейк ассаломи мирохўр
وَ عَلَیکَ السَّلام میرآخور
Соҳиби асб ва асттару уштур
صاحبِ اسب و اَستَتر و اُشتُر
Ёд ман кардӣ офаринати бод
یادِ من کردی آفرینت باد
Ҳамаи авқоти шеваи инат бод
همه اوقات شیوه اینت باد
Номаи номии туро дидам
نامه نامیِ تو را دیدم
Меҳрбонятро писандидам
مهربانیت را پسندیدم
Хуб кардӣ ки ёд ман кардӣ
خوب کردی که یادِ من کردی
Воқеан мардӣу аҷаби мардӣ
واقعاً مردی و عجب مردی
Хуб кардӣ ки зери чархи кабӯд
خوب کردی که زیرِ چرخِ کبود
Гар муҳаббат набӯд ҳеҷ набӯд
گر مَحَبَّت نبود هیچ نبود
Ман надонам ки дев ё мулкӣ
من ندانم که دیو یا مَلَکی
Сувараи сабзаӣ ва бо намакӣ
صورة سبزهٔی و با نمکی
Он ки ширин буд чу қанди туе
آن که شیرین بود چو قند تویی
Аввалин шахси бирҷанди туе
اوّلین شخصِ بیرجند تویی
Хоф рафтӣу бози баргаштӣ
خواف رفتی و باز برگشتی
Гирд рафтӣ дарози баргаштӣ
گِرد رفتی دراز برگشتی
Мазан абоадро фано кардӣ
مزن اباد را فنا کردی
Лирау искинос ҷо кардӣ
لیره و اسکناس جا کردی
Сари дарахтӣу миваро барадӣ
سر درختی و میوه را بردی
Ҳамаи коҳу бедаро хӯрдӣ
همه کاه و بیده را خوردی
Хуб кардӣ ки нӯши ҷонати бод
خوب کردی که نوشِ جانت باد
Гӯштати боду устихонати бод
گوشتت باد و استخوانت باد
Ҳастам ихлоси кеши соҳиби ҷамъ
هستم اخلاص کیشِ صاحب جمع
Ки ба ҷамъи шумо буд чун шамъ
که به جمعِ شما بود چون شمع
Шамъи гуфтан бар ӯ камӣ лӯс аст
شمع گفتن بر او کمی لوس است
Кӯи шиками гандаи ҳамчу фонӯс аст
کو شکم گُنده همچو فانوس است
Гар буд чоқ ё буд борӣк
گر بُوَد چاق یا بود باریک
Бандаи он касам ки бошад нек
بندة آن کسم که باشد نیک
Соҳиби ҷамъи одам хӯбӣ аст
صاحب جمع آدمِ خوبی است
Одами поки қалб ва маҳбӯбӣ аст
آدمِ پاک قلب و محبوبی است
Баъди Исфандиёри рӯйин тан
بعدِ اسفندیارِ رویین تن
Ҳаст чашми ҳама ба ӯ равшан
هست چشمِ همه به او روشن
Хон аз он хубҳои даврон аст
خان از آن خوب‌های دوران است
Хӯбӣ аз чеҳрааш намоён аст
خوبی از چهره‌اش نمایان است
Ҳай битобад сиблат ва созад паз
هی بتابد سبیل و سازد پُز
Дар кунад пеши ин ва он қнпз
در کند پیش این و آن قُنپُز
Май нависӣ ба Машҳади омада буд
می‌نویسی به مشهد آمده بود
Мухлис ӯро надид ва рафт чаҳ суд
مخلص او را ندید و رفت چه سود
Мисли мисбоҳи холӣ аз иллат
مثلِ مصباحِ خالی از علّت
Каз барои ваколати миллат
کز برایِ وکالتِ ملّت
Омад аз бирҷанд ва бар рай рафт
آمد از بیرجند و بر ری رفت
Ман надидам кӣ омад ва кӣ рафт
من ندیدم کی آمد و کی رفت
То қиёмат сиёҳ бошад рӯм
تا قیامت سیاه باشد روم
Каз пзироииш шудам маҳрӯм
کز پذیراییش شدم محروم
Ваа чаҳ хубаст эътисоми алмалик
وه چه خوب است اعتصام الملک
Хосса чу афканди нишоташи калак
خاصه چو افکند نشاطش کُلک
Хосса чун бтрро ба сари бикашад
خاصه چون بَطر را به سر بکشد
Зани офоқро ба хари бикашад
زنِ آفاق را به خر بکشد
Алғрзи ҳамчуи он гули зарда
الغرض همچو آن گُلِ زرده
Дар дили бандаи сахт ҷо карда
در دل بنده سخت جا کرده
Гарчи ҳастам аз ӯ камии дилгир
گرچه هستم از او کمی دلگیر
Арз ихлос кун зи ман ба амир
عرضِ اخلاصِ کن ز من به امیر
Ҳазрати ҳоҷи шайхи ҳодӣ ро
حضرتِ حاج شیخ هادی را
Бандагӣ арза кун зи ҷониб ҳо
بندگی عرضه کن ز جانب‌ها
Хоҳам аз ман гул ва саман бошӣ
خواهم از من گل و سمن باشی
Бар раиси маорифи кошӣ
بر رئیسِ معارفِ کاشی
Гарчи бо ҷинси шоҳ зода бидам
گرچه با جنس شاه‌زاده بدم
Бандаи шоҳи зодаи мӯътазидам
بندة شاه‌زاده معتضِدم
Мухлисам бар раиси нзмиаҳ
مخلصم بر رئیس نظمیّه
Ошиқам бар полиси нзмиаҳ
عاشقم بر پلیس نظمیّه
На полисӣ ки каллааш чу кадуаст
نه پلیسی که کلّه‌اش چو کدوست
Он полисӣ ки мисли барг ҳулуаст
آن پلیسی که مثلِ برگِ هلوست
Он полисӣ ки ажднонс шаб аст
آن پلیسی که اُردنانسِ شب است
На ки дар рӯзи ҳомил ҳтб аст
نه که در روز حاملِ حَطَب است
Ҳамчунин бар тамоми оқоён
همچنین بر تمامِ آقایان
Арзи ихлоси бандаро бирасон
عرضِ اخلاصِ بنده را برسان
Ин ки табъам равон шудаст чу об
این که طبعم روان شدست چو آب
Иллаташро бигӯям ва дарёб
علّتش را بگویم و دریاب
Хӯрдаам аз барои дафъи малол
خورده‌ام از برای دفعِ ملال
Намаки миваи ёздаҳи мисқол
نمکِ میوه یازده مثقال
Чун гирифтааст таби гиребонам
چون گرفته است تب گریبانم
Лоҷарами мустаъиди ҳазёнам
لاجَرَم مستعّدِ هَذیانم
Як дуо мекунам з рӯй сафо
یک دُعا می‌کنم ز روی صفا
Ҳама омин кунед эй руфақо
همه آمین کنید ای رفقا
То бдрёст рафт ваамад фалак
تا بدریاست رفت و امد فُلک
Кир бар куни эътисоми алмалик
کیر بر کونِ اعتصام‌الملک