Буд ширӣ ба бешае хуфта

بود شیری به بیشه‌ای خفته

Мушакӣ кард хобаши ошуфта

موشکی کرد خوابش آشفته

Он қадари даври шер бозӣ кард

آن قَدَر دورِ شیر بازی کرد

Дар сари дӯшаши асб тозӣ кард

در سرِ دُوشَش اسب‌تازی کرد

Он қадари гӯши шер газ гирифт

آن قَدَر گوشِ شیر گاز گرفت

Гуҳ раҳо карду гоҳ боз гирифт

گه رها کرد و گاه باز گرفت

То ки аз хоб , шер шуд бедор

تا که از خواب، شیر شد بیدار

Мутағаййири зи мӯши бадрафтор

متغیّر ز موشِ بدرفتار

Дасти барад ва гирифт каллаи мӯш

دست برد و گرفت کَلّۀ موش

Шуд гирифтори мӯши бозигӯш

شد گرفتار موشِ بازیگوش

Хост дар зери панҷа ?ла кунадаш

خواست در زیر پنجه لِه کُنَدَش

Ба ҳавои барда бар замин занадаш

به هوا برده بر زمین زَنَدش

Гуфт эй мӯши лӯси як қозӣ

گفت ای موشِ لوس یک قازی

Бо дам шер мекунӣ бозӣ ?

با دُمِ شیر می‌کنی بازی؟

Мӯши бечора дар ҳарос афтод

موشِ بیچاره در هَراس افتاد

Гиря кард ва ба илтимос афтод

گریه کرد و به التماس افتاد

Ки ту шоҳи вуҳушӣ ва ман мӯш

که تو شاهِ وُحوشی و من موش

Мӯш ҳеҷаст пеши шоҳи вуҳуш

موش هیچ است پیشِ شاهِ وُحوش

Шер бояд ба шер панҷа кунад

شیر باید به شیر پنجه کند

Мӯшро низ гурба ранҷа кунад

موش را نیز گربه رنجه کند

Ту бузургӣ ва ман хатои корам

تو بزرگی و من خطا کارم

Аз ту умед мағфират дорам

از تو امّیدِ مَغفِرَت دارم

Шер аз ин лобаи раҳм ҳосил кард

شیر از این لابه رحم حاصل کرد

Панҷаи вокрду мӯшро вел кард

پنجه واکرد و موش را وِل کرد

Иттифоқан се чори рӯз дигар

اتفاقاً سه چار روزِ دگر

Шерро омад ин бало бар сар

شیر را آمد این بلا بر سر

Аз паии сайди гурги як сайёд

از پیِ صیدِ گرگ یک صیّاد

Дар ҳамон ҳавлу ҳавши доми ниҳод

در همان حَول و حَوش دام نهاد

Доми сайёди гир шер афтод

دامِ صیّاد گیرِ شیر افتاد

Ивази гурги шер гир афтод

عوضِ گرگ شیر گیر افتاد

Мӯш чун ҳоли шерро дарёфт

موش چون حالِ شیر را دریافت

Аз барои халос ӯ бишитофт

از برایِ خلاصِ او بشتافت

Бандҳоро ҷӯяд бо дандон

بندها را جوید با دندان

То ки дар баради шер аз он ҷои ҷон

تا که در برد شیر از آن جا جان

Ин ҳикоят ки хуштар аз қанд аст

این حکایت که خوشتر از قند است

Ҳовӣ чанд нукта аз панд аст

حاویِ چند نکته از پند است

Авлогар Неи қавии бозу

اولاً گر نیی قوی‌بازو

Бо қавитар зи худ ситезаи мҷу

با قوی‌تر ز خود ستیزه مجو

Сонёи афв аз хато хуб аст

ثانیاً عفو از خطا خوب است

Аз бузургони гузашт матлӯб аст

از بزرگان گذشت مطلوب است

Солсо бо сипос бояд буд

ثالثاً با سپاس باید بود

Қадари некии шинос бояд буд

قدرِ نیکی شناس باید بود

Робъои ҳаркии нек ё бад кард

رابعاً هرکه نیک یا بد کرد

Бад ба худ карду нек бо худ кард

بد به خود کرد و نیک با خود کرد

Хомсои халқро ҳақири мгир

خامساً خلق را حقیر مگیر

Ки гуҳии судҳо барии зи ҳақир

که گهی سودها بَری ز حقیر

Шер чун мӯшро раҳоӣ дод

شیر چون موش را رهایی داد

Худ раҳо шуд зи панҷаи сайёд

خود رها شد ز پنجه صیّاد

Дар ҷаҳони мӯшаки заъифи ҳақир

در جهان موشکِ ضعیفِ حقیر

намешавад мояи халосии шер

می‌شود مایۀ خلاصی شیر