Нҳодндши он посухи номаи пеш

نهادندش آن پاسخ نامه پیش

Ҳаме ҳарчӣ диданд бе кам ва беш

همی هرچه دیدند بی کمّ و بیش

Бадв боз гуфтанд ва нома бихонад

بدو باز گفتند و نامه بخواند

зи кӣнаи ҳамеи хӯн ба лаби брФшонд

ز کینه همی خون به لب برفشاند

Бифармуд то киштии оранду соз

بفرمود تا کشتی آرند و ساز

Ки сӯй бсило шавад рзмсоз

که سوی بسیلا شود رزمساز

Фиристода гуфт Эй набарда далер

فرستاده گفت ای نبرده دلیر

Магари гаштӣ аз лашкари хеши сайр

مگر گشتی از لشکر خویش سیر

Агар ҳиҷи пзрФти хоҳии ту панд

اگر هیچ پذرفت خواهی تو پند

Ситеза макун бо балоу газанд

ستیزه مکن با بلا و گزند

Агар ту шӯии боду лашкарати абр

اگر تو شوی باد و لشکرْت ابر

Вагар ту шӯии шеру ёронати бабр

وگر تو شوی شیر و یارانت ببر

зи кӯҳ бсило наёбӣ ту ранг

ز کوه بسیلا نیابی تو رنگ

Гар он ҷо шӯй бозгардӣ ба нанг

گر آن جا شوی بازگردی به ننگ

Чу бишунид гуфтори он пнддаҳ

چو بشنید گفتار آن پندده

Ба абрӯи броФгнд аз чини гиреҳ

به ابرو برافگند از چین گره

зи дарёи басӣ киштӣ орост боз

ز دریا بسی کشتی آراست باز

Ниҳоди андар ӯ ҳарчӣ боист соз

نهاد اندر او هرچه بایست ساز

Ба киштӣ нишаст он диловари савор

به کشتی نشست آن دلاور سوار

Гузидаи далерони даҳ ва ду ҳазор

گزیده دلیران ده و دو هزار

Ба кӯҳ бсило ниҳоданд рӯй

به کوه بسیلا نهادند روی

Забони ёваи гӯйу равони ҷангҷӯӣ

زبان یاوه‌گوی و روان جنگجوی

Фиристода аз кӯҳ чун бозгашт

فرستاده از کوه چون بازگشت

з кӯш он ҷазираи пуровози гашт

ز کوش آن جزیره پرآواز گشت

Ба тиҳўр пайғом кард отбин

به طیهور پیغام کرد آتبین

Ки андеша ӣ шоҳ бояд дарин

که اندیشهٔ شاه باید در این

Танӣ чандро пеши дарбандён

تنی چند را پیش دربندیان

Ки хусрав фиристад надорад зиён

که خسرو فرستد ندارد زیان

Ки бас грбзаст он бади деви зод

که بس گربز است آن بد دیوزاد

Фусун донад ва чора донад ниҳод

فسون داند و چاره داند نهاد

Чунон римну тунд ва бадгавҳар аст

چنان ریمن و تند و بدگوهر است

Ки танҳо яке номвар лашкар аст

که تنها یکی نامور لشکر است

Ба дарбандён чун расад ёргар

به دربندیان چون رسد یارگر

Шавем эмин аз кори он бдгҳр

شویم ایمن از کار آن بدگهر

Чу тиҳўр бишунид пайғоми ӯй

چو طیهور بشنید پیغام اوی

Бихандеду зӣ мӯбад оварад рӯй

بخندید و زی موبد آورد روی

Ки пиндории Эронӣ аз бим кӯш

که پنداری ایرانی از بیم کوش

Битарсед ва шуд аз дилаши ройу ҳуш

بترسید و شد از دلش رای و هوش

Надонад ки гар кӯш гардад чу бод

نداند که گر کوش گردد چو باد

Наёрад бад-ӣни кӯҳи поиши ниҳод

نیارد بدین کوه پایش نهاد

Равони пас баромад бар он чанд рӯз

روان پس برآمد بر آن چند روز

Пурандеша шуд шоҳ гетӣ фурӯз

پراندیشه شد شاه گیتی فروز

Писанд омадаш гуфта ӣ отбин

پسند آمدش گفتهٔ آتبین

зи лашкари танӣ чанд кардаш гузин

ز لشکر تنی چند کردش گزین

Фиристод наздики дарбандён

فرستاد نزدیک دربندیان

зи ҳаргуна Эй дод ӯ пандашон

ز هرگونه‌ای داد او پندشان

Ки ҳушёр бошед рӯзу шубон

که هشیار باشید روز و شبان

Нигаҳбони дарбанд бо божбон

نگهبان دربند با باژبان

Сари чоҳ дигар фиристам сипоҳ

سر چاه دیگر فرستم سپاه

Шумо боз гардид яксар зи роҳ

شما باز گردید یکسر ز راه

Чунин буд хоҳад сипаҳро чунин

چنین بود خواهد سپه را چنین

Чунин то кунад душмани оҳанги чин

چنین تا کند دشمن آهنگ چین

Чун ӯ бозгардад зи дарёи канор

چون او بازگردد ز دریا کنار

Шавам эмин аз гардиши рӯзгор

شوم ایمن از گردش روزگار

зи сесад тан афзӯн набӯд он сипоҳ

ز سیصد تن افزون نبود آن سپاه

Ки зӣ божбоншон фиристод шоҳ

که زی باژبانشان فرستاد شاه

Сӯии божбони норасида ҳануз

سوی باژبان نارسیده هنوز

Ки бхси бади божбони гашти кўз

که بخت بد باژبان گشت کوز

зи дарёи баромади шаб тира кӯш

ز دریا برآمد شب تیره کوش

зи ёрон басӣ карда пўлодпўш

ز یاران بسی کرده پولادپوش

Наоне ниҳод ӯ ба дарбанд рӯй

نهانی نهاد او به دربند روی

Сиррии пари зи пархошу дили кӣнаи ҷӯй

سری پر ز پرخاش و دل کینه‌جوی

Мари он божбонро ҳамаи хуфтаи маст

مر آن باژبان را همه خفته مست

Кашиданд теғ ва кушоданд даст

کشیدند تیغ و گشادند دست

Якояк бикуштанд бар ҷоишон

یکایک بکشتند بر جایشان

Наҷунбед бар тани сару поишон

نجنبید بر تن سر و پایشان

Чунинаст кор май ҳуш бар

چنین است کار می هوشبر

Тугар ҳӯшмандӣ чу ӣоне махӯр

تو گر هوشمندی چو یانی مخَور

Бадиро ҷуз аз менадидам калид

بدی را جز از می ندیدم کلید

Калид дар дӯзах омад набед

کلید در دوزخ آمد نبید

Ба лашкар фиристод кӯш огаҳӣ

به لشکر فرستاد کوش آگهی

Ки дар банд кардам зи душмани тиҳӣ

که دربند کردم ز دشمن تهی

зи дарёи ?ҳулло тезтар бигузаред

ز دریا هلا تیزتر بگذرید

Магари роҳи дарбандро биспуред

مگر راه دربند را بسپرید

Чу як нима афзӯн буриданд роҳ

چو یک نیمه افزون بریدند راه

зи тиҳўрён пешаш омад сипоҳ

ز طیهوریان پیشش آمد سپاه

Бидид он ки дар банди пар лашкар аст

بدید آن که دربند پُرلشکر است

Агар кӯш агар душманӣ дигар аст

اگر کوش اگر دشمنی دیگر است

Сипаҳро ба як ҷой бар гирд кард

سپه را به یک جای بر گرد کرد

Бар омад хурӯшидани дору барад

بر آمد خروشیدن دار و برد

Саворӣ давон рафт наздики шоҳ

سواری دوان رفت نزدیک شاه

Ки дар банд бигирифт кӯшу сипоҳ

که دربند بگرفت کوش و سپاه

Ҳамаи божбонро бикушта сети пок

همه باژبان را بکشته‌ست پاک

Ту фарёдрас гарна омад ҳалок

تو فریاد رس گرنه آمد هلاک

Ба пеш омадаш ҷои тангу дурушт

به پیش آمدش جای تنگ و درشت

Сипоҳаш бидон ҷойгаҳ дод пушт

سپاهش بدان جایگه داد پشت