Вази он рӯй чун кӯш бо он сипоҳ

وز آن روی چون کوش با آن سپاه

зи дарё гузар кард ва омад ба роҳ

ز دریا گذر کرد و آمد به راه

зи киштӣ ба хушкӣ кашиданд рахт

ز کشتی به خشکی کشیدند رخت

Ҳамаи роҳҳо боз бигирифт сахт

همه راه‌ها باز بگرفت سخت

Нўндӣ фиристод назд падар

نوندی فرستاد نزد پدر

Ки моро зи гардун чаҳ омад ба сар

که ما را ز گردون چه آمد به سر

Аз он сон дар оварда будам ба танг

از آن سان در آورده بودم به تنگ

Ки сартосари орми ҷазира ба чанг

که سرتاسر آرم جزیره به چنگ

Ҳамон буд каз бахт ёрӣ набӯд

همان بود کز بخت یاری نبود

Марои лашкар корзорӣ набӯд

مرا لشکر کارزاری نبود

Чу диданди кҳсору гардандаи санг

چو دیدند کهسار و گردنده سنگ

Намуданд пушт ва накарданд ҷанг

نمودند پشت و نکردند جنگ

Ҳамаи лоҷарами кушта ва хаста анд

همه لاجرم کشته و خسته‌اند

зи гардони тании ҳафтсад руста анд

ز گردان تنی هفتصد رسته‌اند

Ман акнӯн ба дарёи канорами дуруст

من اکنون به دریا کنارم درست

Нахоҳам Фрўҳштни ин кори суст

نخواهم فروهشتن این کار سست

Барошуфт аз он огаҳии шоҳи чин

برآشفت از آن آگهی شاه چین

Дижами гашт ва зад тоҷи худ бар замин

دژم گشت و زد تاج خود بر زمین

Ҳаме гуфт бо дил ки ин хираи мард

همی گفت با دل که این خیره مرد

Дубораи зи лашкари баровардаи гирд

دوباره ز لشکر برآورده گرد

Фиристодаро гуфт ҳрк аз падар

فرستاده را گفت هرک از پدر

Сухани нониўшд бад ояд ба сар

سخن نانیوشد بد آید به سر

Писар гарчи доноу рўшнрўон

پسر گرچه دانا و روشن‌روان

Ба дониш на чун пер бошад ҷавон

به دانش نه چون پیر باشد جوان

Падаргар ҳамаи бади намоядати роҳ

پدر گر همه بد نمایدْت راه

Бидон роҳи рӯи кови туро никхўоаҳ

بدان راه رو کاو تو را نیکخواه

Падарро сиришти омадаи сет аз бадӣ

پدر را سرشت آمده‌ست از بدی

Ба фарзанд ҳаргиз нахоҳад бадӣ

به فرزند هرگز نخواهد بدی

Нигаҳдор , гуфтамат киштӣ ба роҳ

نگهدار، گفتمت کشتی به راه

зи дарё гузора макун бо сипоҳ

ز دریا گذاره مکن با سپاه

Ки он кӯҳро шоҳи гетии гушой

که آن کوه را شاه گیتی‌گشای

Ба дониш наёвард чораи биҷой

به دانش نیاورد چاره به جای

зи фармони ман дасти бардоштӣ

ز فرمان من دست برداشتی

Сипаҳ дар дами марги бгзоштӣ

سپه در دم مرگ بگذاشتی

Дубори ин чунин кор пеш омадат

دوبار این چنین کار پیش آمدت

На чархи равони хӯн хеш омадат

نه چرخ روان خون خویش آمدت

Шунидӣ ки ҳаргизи гузидаи сети мор

شنیدی که هرگز گزیده‌ست مار

зи сӯрох , марди хирадро , дубор

ز سوراخ، مرد خرد را، دوبار

Сбксор бӯдан на аз мардумии сет

سبکسار بودن نه از مردمی‌ست

Аз ин бодсорӣ киро хуррамии сет

از این بادساری که را خرّمی‌ست؟

Накӯҳида доранд мардони шитоб

نکوهیده دارند مردان شتاب

Шитоби андари оради хирадро ба хоб

شتاب اندر آرد خرد را به خواب

Кунун чун нигаҳдор будат худоӣ

کنون چون نگهدار بودت خدای

Сипаҳи хортар чун ту ҳастӣ биҷой

سپه خوارتر چون تو هستی به جای

Сазадгар ҳамон ҷои диранг оварӣ

سزد گر همان جا درنگ آوری

Дигар бо ҷазира макун доварӣ

دگر با جزیره مکن داوری

Чу тиҳўрро сахтӣ ояд ба рӯй

چو طیهور را سختی آید به روی

Барояд туро кор бе гуфту гӯй

برآید تو را کار بی گفت و گوی

Фиристад ба ту душманони ту ро

فرستد به تو دشمنان تو را

Кунад шодмони дӯстони ту ро

کند شادمان دوستان تو را

Ман аз ганҷи вази сози вази лашкарат

من از گنج وز ساز وز لشکرت

Фиристам ҳаме ҳарчӣ бояд ?бирт

فرستم همی هرچه باید برت

Фиристода чун посух оварад боз

فرستاده چون پاسخ آورد باز

Чунин гуфт бо лашкари он диўсоз

چنین گفت با لشکر آن دیوساز

Кигар шоҳ чора надонист баст

که گر شاه چاره ندانست بست

Ман оварда будам ҷазира ба даст

من آورده بودم جزیره به دست

Ки дарбанд то сар чу бгшодмӣ

که دربند تا سر چو بگشادمی

Ба тиҳўрёни корҳо додмӣ

به طیهوریان کارها دادمی

Фузунтар зи як майл монда набӯд

فزونتر ز یک میل مانده نبود

Чу яздон нахоҳад зи мардӣ чаҳ суд

چو یزدان نخواهد ز مردی چه سود

Ба дарё канор омад ӯ бо сипоҳ

به دریا کنار آمد او با سپاه

Бибастанд бар мурғ ва бар боди роҳ

ببستند بر مرغ و بر باد راه

Сари соли он роҳ чунон гирифт

سر سال آن راه چونان گرفت

Ки киштӣ ба роҳ ҷазира нарафт

که کشتی به راه جزیره نرفت

Наомад дар ӯ ҳеҷ танагии падед

نیامد در او هیچ تنگی پدید

з хӯрду зи пӯшиши чунон кам шунид

ز خورد و ز پوشش چنان کم شنید