Ба гӯш огаҳӣ шуд ки ховари худоӣ

به گوش آگهی شد که خاور خدای

Ки шуд шоҳи ховар ба дигари сарой

که شد شاه خاور به دیگر سرای

Рама бешубон монаду тахташи тиҳӣ

رمه بی‌شبان ماند و تختش تهی

Туро гашт дияем шоҳаншаҳӣ

تو را گشت دیهیم شاهنشهی

з душман битарсед ва барбаст рахт

ز دشمن بترسید و بربست رخت

Сипаҳро ҳаме ронад то пеши тахт

سپه را همی راند تا پیش تخت

Ба тоҷи падар бар прагаанд хок

به تاج پدر بر پراگند خاک

зи сӯгаши ҳамеи ҷомаро кард чок

ز سوگش همی جامه را کرد چاک

Яке ҳафта бо сӯг буду дижам

یکی هفته با سوگ بود و دژم

Ба ҳаштуми рӯонаш тиҳӣ шуд зи ғам

به هشتم روانش تهی شد ز غم

Чунинаст кирдору кори писар

چنین است کردار و کار پسر

Фузӯнӣ набошадаш меҳри падар

فزونی نباشدش مهر پدر

Ки марги падар чун гузорад се рӯз

که مرگ پدر چون گذارد سه روز

Шавад меҳраш аз мағзи вази дилаши сӯз

شود مهرش از مغز وز دلْش سوز

Накӯ гуфт деҳқони фарзонаи сар

نکو گفت دهقان فرزانه سر

Крои дидаи дузии зи дили давртар

کرا دیده دوزی ز دل دورتر

Ба ҳаштум нишаст аз бар тахту гоҳ

به هشتم نشست از بر تخت و گاه

Ба даргоҳ ӯ шуд саросари сипоҳ

به درگاه او شد سراسر سپاه

Бар он тоҷ бар гавҳар афшоданад

بر آن تاج بر گوهر افشاندند

Врошоаҳи ховари замини хонданд

ورا شاه خاورزمین خواندند