Чу лашкар бирафту брорости кор

چو لشکر برفت و برآراست کار

Се моҳаш диранг омаду рӯзгор

سه ماهش درنگ آمد و روزگار

Дар ганҷҳои падар баргушод

درِ گنج‌های پدر برگشاد

Дилаши гашт аз он мояи вари ганҷи шод

دلش گشت از آن مایه‌ور گنج شاد

Бурун кард чизе ки боиста тар

برون کرد چیزی که بایسته‌تر

Ба наздики заҳҳоки шоиста тар

به نزدیک ضحّاک شایسته‌تر

зи пирӯзаи панҷсад , ду сесад Балхаш

ز پیروزه پانصد، دو سیصد بلخش

Ки буд аз фурӯғаши шаби тираи Рахш

که بود از فروغش شب تیره رخش

Яке тахт ҳар таҳтаи сад ман зи зар

یکی تخت هر تخته صد من ز زر

зи ҳаргуна дар ваии нишондаи гуҳар

ز هرگونه در وی نشانده گهر

Нишастӣ ба сари буриши мардии ҳазор

نشستی به سر برش مردی هزار

Ҳанузаш тиҳӣ буд мондаи канор

هنوزش تهی بود مانده کنار

Ҳазор асби раҳвори заррини стом

هزار اسب رهوار زرّین ستام

Канизони ҳазор ва ҳазорон ғулом

کنیزان هزار و هزاران غلام

Ҳама бо қабоу кулоҳу камар

همه با قبا و کلاه و کمر

Қабоу кулоҳу камарашони зи зар

قبا و کلاه و کمرشان ز زر

Ҳамон тахти дебои чини ду ҳазор

همان تخت دیبای چین دو هزار

зи дандони филони фузун аз шумор

ز دندان فیلان فزون از شمار

зи нофаи ҳазор ва ҳазорон зира

ز نافه هزار و هزاران زره

Ки Довӯд пайғамбараш зад гиреҳ

که داود پیغمبرش زد گره

Кро буд наздики шоҳи арҷманд

کرا بود نزدیک شاه ارجمند

Чу дастуру фарзанди шоҳи баланд

چو دستور و فرزندِ شاهِ بلند

Басии ҳадяҳо ҳар касеро бсохт

بسی هدیه‌ها هر کسی را بساخت

Бидон сохта кӯш гардани фарохат

بدان ساخته کوش گردن فراخت

Лашкар гузин кард ҳафтод бор

ز لشکر گزین کرد هفتاد بار

Ҳазорон далерони ханҷари гузор

هزاران دلیران خنجرگزار

Бар ин комгорӣ ба даргоҳ шуд

بر این کامگاری به درگاه شد

Ба байти алмуқаддас ба даргоҳ шуд

به بیت المقدس به درگاه شد

Ба се рӯзаи роҳаш чу омад фурӯд

به سه روزه راهش چو آمد فرود

Фиристод наздики хусрави дуруд

فرستاد نزدیک خسرو درود

Ба фарзанд ва дастур фармуд шоҳ

به فرزند و دستور فرمود شاه

Ки лашкар пазира барандаш ба роҳ

که لشکر پذیره برندش به راه

Сипоҳи андакӣ буд аз он рӯзи пеш

سپاه اندکی بود از آن روز پیش

зи ҳафтсад ҳазорон набуданд беш

ز هفتصد هزاران نبودند بیش

зи байти алмуқаддас чу бархест мавҷ

ز بیت المقدس چو برخاست موج

Сипоҳ андар омад ҳамеи фавҷи фавҷ

سپاه اندر آمد همی فوج فوج

Пиёда шудандӣ ҳама пеш кӯш

پیاده شدندی همه پیش کوش

зи саҳмаши зи мардум ҳаме рафт ҳуш

ز سهمش ز مردم همی رفت هوش

Чу кӯш он сипаҳ дид ва он соз дид

چو کوش آن سپه دید و آن ساز دید

Дили хеш дар панҷа ӣ боз дид

دل خویش در پنجهٔ باز دید

Чунон буд лашкараш бо он сипоҳ

چنان بود لشکرش با آن سپاه

Ки андари биёбони яке пуштаи коҳ

که اندر بیابان یکی پشته کاه

Чу фарзанди заҳҳокро дид , зуд

چو فرزندِ ضحاک را دید، زود

Фурӯд омад ӯро ситоиш намӯд

فرود آمد او را ستایش نمود

Пиёда шуду тира раҳ барграфт

پیاده شد و تیره ره برگرفت

Бабўседу сахташ ба бар даргирифт

ببوسید و سختش به بر درگرفت

зи дидор ӯ хираи фарзанди шоҳ

ز دیدار او خیره فرزند شاه

Ҳаме ҳар замон кард дар ваии нигоҳ

همی هر زمان کرد در وی نگاه

Ҳаме гуфт каз шаҳриёрони чин

همی گفت کز شهریاران چین

Кро бача омад ба рӯй замин

کرا بچه آمد به روی زمین

Чаҳ чизи он ки гардун наёрад падед

چه چیز آن که گردون نیارد پدید

зи гардуни чунин ранҷ бояд кашид

ز گردون چنین رنج باید کشید

Ҷавонро ҳаме нек наомад з кӯш

جوان را همی نیک نآمد ز کوش

Аз он рӯй нозебу дандону гӯш

از آن روی نازیب و دندان و گوش

Ҳаме рафт бо ӯ баробар ба роҳ

همی رفت با او برابر به راه

Ҳаме кард ҳар кас ба рӯйиши нигоҳ

همی کرد هر کس به رویش نگاه

Чу наздики байт алмуқаддас кашид

چو نزدیک بیت المقدس کشید

Ба як майли заҳҳок пешаш расед

به یک میل ضحاک پیشش رسید

Сипоҳӣ дигар дид васозӣ дигар

سپاهی دگر دید و سازی دگر

Ба ҳар гӯшае сарфарозӣ дигар

به هر گوشه‌ای سرفرازی دگر

Бидид он тани хеш монанди коҳ

بدید آن تن خویش مانند کاه

Сипоҳаш гум омад миёни сипоҳ

سپاهش گم آمد میان سپاه

Чу заҳҳокро дид он зебу фар

چو ضحّاک را دید آن زیب و فرّ

Чу мурғӣ шудаш пеш бепойу сар

چو مرغی شدش پیش بی پای و سر

Аз асб андар омад чу озргшсб

از اسب اندر آمد چو آذرگشسب

Бабўсед заҳҳокро сами асб

ببوسید ضحاک را سمّ اسب

Рикобаш бабўседу ёлу буриш

رکابش ببوسید و یال و برش

Назораи ҳамеи пеш ӯ лашкараш

نظاره همی پیش او لشکرش

Ба бар даргирифташ гиронмояи шоҳ

به بر درگرفتش گرانمایه شاه

Нишондаш бар асб ва буриданд роҳ

نشاندش بر اسب و بریدند راه

Ба наздики шаҳраши яке ҷой кард

به نزدیک شهرش یکی جای کرد

Парастанда бисёр бар пой кард

پرستنده بسیار بر پای کرد

Сароеи броростаҳ чун баҳор

سرایی برآراسته چون بهار

Ҳамаи зар бар ложвардаш нигор

همه زرّ بر لاژوردش نگار

Ҳамаи фаршҳо сабзу дебои чин

همه فرش‌ها سبز و دیبای چین

Ҳамаи боғ ӯ пари гулу ёсамин

همه باغ او پر گل و یاسمین

Гулаши пари зи булбули чамани пари зи сарв

گلش پر ز بلبل چمن پر ز سرو

Хурушони зи сарви нўоиини тзрў

خروشان ز سرو نوآیین تذرو

зи дунболи товус бар рӯй боғ

ز دنبالِ طاووس بر روی باغ

Чнончўни фурӯзони ҳазорон чароғ

چنانچون فروزان هزاران چراغ

Зада гӯнаи гӯнаи чунон сурхи гул

زده گونه گونه چنان سرخ گل

Чу барадаст маъшӯқи пайғоми мл

چو بردست معشوق پیغام مل

Сипоҳаш ба ҳомӯн фурӯд омаданд

سپاهش به هامون فرود آمدند

Ҳамон рӯз бо ҷом ва равад омаданд

همان روز با جام و رود آمدند

Фиристод рӯз дигар хоста

فرستاد روز دگر خواسته

Ба даргоҳи заҳҳок , ороста

به درگاه ضحاک، آراسته

Ҳаме гуфт заҳҳок кин никдл

همی گفت ضحّاک کاین نیکدل

Аз ин хоста кард моро хаҷал

از این خواسته کرد ما را خجل

Магар ҳарчӣ дар чин ва дар ганҷ буд

مگر هرچه در چین و در گنج بود

Ҳамон кас ки нодида буду шунӯд

همان کس که نادیده بود و شنود

Ҳама гирд карда сет ва андар кашид

همه گرد کرده‌ست و اندر کشید

Шигифтӣ бидид андари он ҳар ки дид

شگفتی بدید اندر آن هر که دید

Хўршҳош чандон фиристод шоҳ

خورش‌هاش چندان فرستاد شاه

Ки дар боғ танг омадаш ҷойгоҳ

که در باغ تنگ آمدش جایگاه

Ҳаме дошт меҳмони як моҳ беш

همی داشت مهمان یک ماه بیش

Абои лашкар ва ҳар ки омад ба пеш

ابا لشکر و هر که آمد به پیش

Ба разм ва ба базм ва ба гӯйу шикор

به رزم و به بزم و به گوی و شکار

Басӣ , озмудаш ҳамеи шаҳриёр

بسی، آزمودش همی شهریار

Аз он беҳтар омад ки хусрави шунӯд

از آن بهتر آمد که خسرو شنود

Дар он лашкари гшн чун ӯ набӯд

در آن لشکر گشن چون او نبود

Камонаш ба гардон чу бардоштанд

کمانش به گردان چو برداشتند

Бидиданд ва аз дасти бгзоштнд

بدیدند و از دست بگذاشتند

Кашӣдан ншоисти як нима беш

کشیدن نشایست یک نیمه بیش

Хаҷали гашт , ҳар як зи неруии хеш

خجل گشت، هر یک ز نیروی خویش

Чу аз ҷой бар кард тозии саманд

چو از جای بر کرد تازی سمند

Ба тирӣ ҳамеша ду оҳӯи Фгнд

به تیری همیشه دو آهو فگند

Ба шмир кардӣ ба ду нимаи гӯр

به شمشیر کردی به دو نیمه گور

Ба найза задӣ бар дили шери гӯр

به نیزه زدی بر دل شیر گور

Яке тозбонро ҳрўн доштӣ

یکی تازبانرا هرون داشتی

Бнираҳи забонро ҳиўн доштӣ

بنیره زبان را هیون داشتی

БиФгнд бар дашти чандон шикор

بیفگند بر دشت چندان شکار

Ки оҳӯ намехӯрд мурдори хор

که آهو نمی‌خورد مردارخوار