Вази он сӯй дияем лашкар баранд

وز آن سوی دیهیم لشکر براند

Сипаҳро ба дарёи гузари бшонд

سپه را به دریا گذر بشاند

Ба дарёи басии мардум анбӯҳ шуд

به دریا بسی مردم انبوه شد

Ҳамаи раҳгузаргоҳ чун кӯҳ шуд

همه رهگذرگاه چون کوه شد

Бҳки шоҳ чун нома бар хонд , гуфт

بهک شاه چون نامه بر خواند، گفت

Ки бо кӯшу заҳҳоки ғами боди ҷуфт

که با کوش و ضحاک غم باد جفت

Ки дорад кунун созу чандини сипоҳ

که دارد کنون ساز و چندین سپاه

Маро низ пайдо буд дастгоҳ

مرا نیز پیدا بود دستگاه

Фиристод наздик ӯ даҳ ҳазор

فرستاد نزدیک او ده هزار

Ба ёрии савор аз дар корзор

به یاری سوار از درِ کارزار

Ббрднди чизе ки бади бурданӣ

ببردند چیزی که بُد بردنی

Ҳам аз хӯрдании ҳам з густурданӣ

هم از خوردنی هم ز گستردنی

Баромад бар ин рӯзгории ду моҳ

برآمد بر این روزگاری دو ماه

Бҳкро ҳаме танг шуд дастгоҳ

بهک را همی تنگ شد دستگاه

На говон бимонаданд ва на гӯсфанд

نه گاوان بماندند و نه گوسفند

Бихӯраданд якборагии киштманд

بخوردند یکبارگی کشتمند

Ба Мочӣни чунин танагӣ омад падед

به ماچین چنین تنگی آمد پدید

Ки на пер дид ва на бурно шунид

که نه پیر دید و نه برنا شنید

Бидон сон ба вайронӣ оварад рӯй

بدان سان به ویرانی آورد روی

Ки гуфтӣ набӯд андар ӯ рангу буи

که گفتی نبود اندر او رنگ و بوی

Набӯдаш тавоноӣу дастрас

نبودش توانایی و دسترس

Фузуни зи он куҷо дод , бас кард бас

فزون ز آن کجا داد، بس کرد بس

Хӯриш ҳам наомад сипаҳро зи роҳ

خورش هم نیامد سپه را ز راه

Ба даргоҳ дияем рафт он сипоҳ

به درگاه دیهیم رفت آن سپاه

Ки акнӯн з Мочӣн наомад хӯриш

که اکنون ز ماچین نیامد خورش

Ббошди сипаҳро кам аз парвариш

بباشد سپه را کم از پرورش

Бигӯ то чаҳ чораи сголиму ранг

بگو تا چه چاره سگالیم و رنگ

Агар кард хоҳии ту эдар диранг

اگر کرد خواهی تو ایدر درنگ

Чунин гуфт бо лашкари он ҷангҷӯӣ

چنین گفت با لشکر آن جنگجوی

Ки мо бозгаштан надорем рӯй

که ما بازگشتن نداریم روی

Хӯриш ҳарчӣ ёбед ҳар ҷо ки ҳаст

خورش هرچه یابید هر جا که هست

Ба бардоштан мари шумо рости даст

به برداشتن مر شما راست دست

Чу бишунид лашкари чунин достон

چو بشنید لشکر چنین داستان

Ба тороҷи гаштанди ҳамдостон

به تاراج گشتند همداستان

Бҳкро яке чора омад ба даст

بهک را یکی چاره آمد به دست

Дар чораи яздон ба кас дар набаст

درِ چاره یزدان به کس در نبست