Чу дид он ки карданд Мочӣни табоҳ

چو دید آن که کردند ماچین تباه

Яке нома кард ӯ ба тиҳўри шоҳ

یکی نامه کرد او به طیهور شاه

Сӯии отбини нома Эй кард боз

سوی آتبین نامه‌ای کرد باز

Ки эй шаҳриёрони грднФроз

که ای شهریاران گردنفراز

Шумо сар ниҳодед яксар ба базм

شما سر نهادید یکسر به بزم

Чу мардон надоред оҳанги разм

چو مردان ندارید آهنگ رزم

Се моҳаст каз чин бирафта сет кӯш

سه ماه است کز چین برفته‌ست کوش

Ббрдаҳи саворони пўлодпўш

ببرده سواران پولادپوش

Сипоҳии пароганда бебаргу бор

سپاهی پراگنده بی برگ و بار

Фиристодаи наздики дарёи канор

فرستاده نزدیک دریا کنار

Шумогар барояшон шабихун кунед

شما گر بر ایشان شبیخون کنید

Ҳамаи оби дарёи пар аз хӯн кунед

همه آب دریا پر از خون کنید

Ки ман лашкари хешро гуфта ам

که من لشکر خویش را گفته‌ام

зи ҳаркаси ман ин роз бнҳФтаҳ ам

ز هرکس من این راز بنهفته‌ام

Ки чун лашкар ояд зи дарёи бурун

که چون لشکر آید ز دریا برون

Ммониди дайру мрониди хӯн

ممانید دیر و مرانید خون

Ҳамон гуҳ ки эшон намуданд пушт

همان گه که ایشان نمودند پشت

Надорад ҷуз аз боди чизе ба мушт

ندارد جز از باد چیزی به مشت

Чу бардоштед он сипаҳро зи роҳ

چو برداشتید آن سپه را ز راه

Ба чин андар оред яксар сипоҳ

به چین اندر آرید یکسر سپاه

з лашкар набинед ду соли кас

ز لشکر نبینید دو سال کس

Шуморо буд кишвари чину бас

شما را بود کشور چین و بس

Ки ӯ сол нав гардад огаҳ аз ин

که او سال نو گردد آگه از این

Вази он пас ба солӣ расад сӯии чин

وز آن پس به سالی رسد سوی چین

Буд кандарин фари хуҷастаи ду сол

بود کاندرین فر خجسته دو سال

Бияёд мрон ҳар давонро завол

بیاید مر آن هر دوان را زوال

Чу номаи бпоёни расониди шоҳ

چو نامه به پایان رسانید شاه

Ба дастур покиза кард ӯ нигоҳ

به دستور پاکیزه کرد او نگاه

Туро рафт бояд бад-ӣн кор гуфт

تو را رفت باید بدین کار گفت

Ки ин розро ҳам ту дорӣ наҳуфт

که این راز را هم تو داری نهفت

Яке заврақ орост дастури шоҳ

یکی زورق آراست دستور شاه

Ба дарёи дроФгнд ва омад ба роҳ

به دریا درافگند و آمد به راه

Кас аз лашкари чини барони роҳ на

کس از لشکر چین بر آن راه نه

Вази ин рози эшон каси огоҳ на

وز این راز ایشان کس آگاه نه

зи дарё чу бар хушк шуд тизтоб

ز دریا چو بر خشک شد تیزتاب

Чунин гуфт бо божбон аз шитоб

چنین گفت با باژبان از شتاب

Ки моро бар шоҳатон раҳ кунед

که ما را برِ شاهتان ره کنید

Вагарна битозед ва огаҳ кунед

وگرنه بتازید و آگه کنید

Савории ҳамон гуҳ бар шоҳ шуд

سواری همان گه بر شاه شد

зи дастур , тиҳўр огоҳ шуд

ز دستور، طیهور آگاه شد

зи гардон саворӣ фиристод пеш

ز گردان سواری فرستاد پیش

Биоварад дастурро пеши хеш

بیاورد دستور را پیش خویش

Чу дастур , тиҳўри шаҳро бидид

چو دستور، طیهور شه را بدید

Сазовор ӯ офарин густаред

سزاوار او آفرین گسترید

Яке тахт кучак ниҳоданд пеш

یکی تخت کوچک نهادند پیش

Нишонди он хирадмандро пеши хеш

نشاند آن خردمند را پیش خویش

Заминро бабўсед ва нома бидод

زمین را ببوسید و نامه بداد

Ҳамаи розу пайғом ӯ кард ёд

همه راز و پیغام او کرد یاد