Чу бар хонд номаи бадви тарҷумон

چو بر خواند نامه بدو ترجمان

Бихонад отбинро ҳам андари замон

بخواند آتبین را هم اندر زمان

Аз он номау розаш огоҳ кард

از آن نامه و رازش آگاه کرد

Дилашро ба кин хостан роҳ кард

دلش را به کین خواستن راه کرد

Бадв гуфт кондишаҳ ӣ кор кун

بدو گفت کاندیشهٔ کار کن

Хирадро бад-ӣни доруӣ ёр кун

خرد را بدین داوری یار کن

Магари кӣна ӣ хеши боз оварӣ

مگر کینهٔ خویش باز آوری

Дили душманон дар гудоз оварӣ

دل دشمنان در گداز آوری

Бадв отбин гуфт к-эии сарфароз

بدو آتبین گفت کای سرفراز

Тавон разм ҷустан ба мардону соз

توان رزم جستن به مردان و ساز

Марогар ту неру диҳӣ нест бок

مرا گر تو نیرو دهی نیست باک

Ба пешам чаҳ чинӣ чаҳ як мушти хок

به پیشم چه چینی چه یک مشت خاک

Гар он бдгҳр нест андари сипоҳ

گر آن بدگهر نیست اندر سپاه

Наёбади савории сӯии хонаи роҳ

نیابد سواری سوی خانه راه

Агар сӣ ҳазоранд вагар сад ҳазор

اگر سی هزارند و گر صد هزار

Ба шамшер аз эшон барорам дамор

به شمشیر از ایشان برآرم دمار

Бадв гуфт ганҷу сипаҳ пеш туаст

بدو گفت گنج و سپه پیش توست

Ки ганҷу сипаҳи доруӣ риш туаст

که گنج و سپه داروی ریش توست

Ба дастур фармуд то ҳарчӣ хост

به دستور فرمود تا هرچه خواست

зи ганҷу зи соз сипаҳ кард рост

ز گنج و ز ساز سپه کرد راست

Ҷаҳонҷӯии ҳаштод киштии бхўост

جهانجوی هشتاد کشتی بخواست

Гузидаи сипоҳии бадв дар ншохт

گزیده سپاهی بدو در نشاخت

зи гардони кӯҳии ду раҳи даҳ ҳазор

ز گردان کوهی دو ره ده هزار

Ҳама бо силеҳ аз дар корзор

همه با سلیح از درِ کارزار

Зану бачау ганҷаши он ҷо бимонад

زن و بچه و گنجش آن جا بماند

Ба рӯзи ҳумоюни сипаҳро баранд

به روز همایون سپه را براند

Ба дастури Мочӣни басӣ чиз дод

به دستور ماچین بسی چیز داد

зи динору асбони тозии нажод

ز دینار و اسبان تازی‌نژاد

Фиристодаш аз пеш то пеши шоҳ

فرستادش از پیش تا پیش شاه

Баради огаҳӣ коинк омад сипоҳ

برد آگهی کاینک آمد سپاه