Чу киштӣ равон шуд , сипаҳ баркашид

چو کشتی روان شد، سپه برکشید

Сӯии марзи чини лашкар андар кашид

سوی مرز چین لشکر اندر کشید

Бифармуд то пешрав бо сипоҳ

بفرمود تا پیشرو با سپاه

Ҳаме рафт як манзил аз пеши шоҳ

همی رفت یک منزل از پیش شاه

Касе ков наёвард фармони биҷой

کسی کاو نیاورد فرمان به جای

Сари бахт ӯ андар омад зи пой

سر بخت او اندر آمد ز پای

Аз он шаҳр ва кишвар баровард хок

از آن شهر و کشور برآورد خاک

Ба тороҷ дод он бару буми пок

به تاراج داد آن بر و بوم پاک

Битарсед аз ӯ мардуми чини ҳама

بترسید از او مردم چین همه

Куҷо бешубон буд яксар рама

کجا بی‌شبان بود یکسر رمه

Кас аз марздорон наомадаш пеш

کس از مرزداران نیامدش پیش

Битарсед аз ӯ мардум аз ҷони хеш

بترسید از او مردم از جان خویش

з ҳар сӯи равони гашти як солаи боз

ز هر سو روان گشت یک ساله باز

з ҳар ҷои ганҷӣ нав омад фароз

ز هر جای گنجی نو آمد فراز

Чунон шуд сипоҳ аз фузӯнӣу ганҷ

چنان شد سپاه از فزونی و گنج

Ки шуд чорпоӣ аз кашӣдан ба ранҷ

که شد چارپای از کشیدن به رنج

Касе кови зи заҳҳоки баргашта буд

کسی کاو ز ضحاک برگشته بود

Ниҳон гашта аз биму саргашта буд

نهان گشته از بیم و سرگشته بود

Аз ин огаҳии чора ҷӯй омаданд

از این آگهی چاره‌جوی آمدند

Аз Эрони ҳамаи сӯй ӯ омаданд

از ایران همه سوی او آمدند

Сипоҳаш фузун шуд зи панҷаи ҳазор

سپاهش فزون شد ز پنجه هزار

Набарда саворони найзаи гузор

نبرده سواران نیزه‌گزار

Ҳаме рафт то шаҳр хмдон расед

همی رفت تا شهر خمدان رسید

Каз он марз ҷое саворӣ надид

کز آن مرز جایی سواری ندید

зи хмдони бзории баромади хурӯш

ز خمدان به زاری برآمد خروش

Чу навашон чунон дид , дастур кӯш

چو نوشان چنان دید، دستورِ کوش

Бузургони шаҳру сипаҳро бихонад

بزرگان شهر و سپه را بخواند

Вази ин достон чанд гӯна баранд

وز این داستان چند گونه براند

Каз ин кор дилҳо мадоред танг

کز این کار دل‌ها مدارید تنگ

Ки ин бе бенонро набошад диранг

که این بی‌بُنان را نباشد درنگ

Замон то замон мужда ояд з кӯш

زمان تا زمان مژده آید ز کوش

Шавад заҳри ин шаҳри якбораи нӯш

شود زهر این شهر یکباره نوش

Ҳамоно ки бошад фузун аз се моҳ

همانا که باشد فزون از سه ماه

Куҷои бозгашт ӯ зи даргоҳи шоҳ

کجا بازگشت او ز درگاه شاه

Ба душман чу огоҳӣ ояд аз ӯй

به دشمن چو آگاهی آید از اوی

Бад-ӣни марз бӯдан набошадаш рӯй

بدین مرز بودن نباشدش روی

Гурезон шавад душман аз пеши шоҳ

گریزان شود دشمن از پیش شاه

Вагарна шавад бо сипоҳ ӯ табоҳ

وگرنه شود با سپاه او تباه

Шумо моҳӣоне диранг оваред

شما ماهیانی درنگ آورید

Ба дарвоза ӣ шаҳр ҷанг оваред

به دروازهٔ شهر جنگ آورید

Ки дар шаҳрмон хӯрданӣ нест танг

که در شهرمان خوردنی نیست تنگ

Бакӯшед бояд ба ном ва ба нанг

بکوشید باید به نام و به ننگ

Ки пирӯзӣ аз мардумон давр нест

که پیروزی از مردمان دور نیست

Ҳамон отбинаст , фағфур нест

همان آتبین است، فغفور نیست

Ки даҳ бора аз беша ӣ чин гурехт

که ده باره از بیشهٔ چین گریخت

Сипоҳаши ҳамаи трг ва ҷавшан бирехт

سپاهش همه ترگ و جوشن بریخت

Сипаҳро чу дил доду рух Рахш кард

سپه را چو دل داد و رخ رخش کرد

Ҳамон рӯзи дарвозаҳо бахш кард

همان روز دروازه‌ها بخش کرد

Фиристод бар ҳар дарии се ҳазор

فرستاد بر هر دری سه هزار

Гузидаи савор аз дар корзор

گزیده سوار از درِ کارزار

Ба девор бар гӯнаи гӯнаи дирафш

به دیوار بر گونه گونه درفش

БроФрохти сурху сиёҳу бунафш

برافراخت سرخ و سیاه و بنفش

Чу омад ба наздики шаҳри отбин

چو آمد به نزدیک شهر آتبین

Бапушед харгоҳ рӯй замин

بپوشید خرگاه روی زمین

Ҳамаи хаймаҳо дибаҳу парниён

همه خیمه ها دیبه و پرنیان

Саропарда ӣ отбин дар миён

سراپردهٔ آتبین در میان

Ҳамон гоҳ бархест аз шаҳри ғў

همان گاه برخاست از شهر غو

Ба дарвоза ӣ шаҳр шуд пешрав

به دروازهٔ شهر شد پیشرو

Буғурред кӯс ва бинолед ноӣ

بغرید کوس و بنالید نای

Чу дарёи сипоҳ андар омад зи ҷой

چو دریا سپاه اندر آمد ز جای

Бурун омад аз шаҳри чандон сипоҳ

برون آمد از شهر چندان سپاه

Ки бар бод гуфтӣ бибастанд роҳ

که بر باد گفتی ببستند راه

Чу дид он сипоҳи отбин хира монад

چو دید آن سپاه آتبین خیره ماند

Пар андеша шуд , сарваронро бихонад

پر اندیشه شد، سروران را بخواند

На шаҳраст гуфтои яке кишвар аст

نه شهر است گفتا یکی کشور است

Ки чандини бадви андарун лашкар аст

که چندین بدو اندرون لشکر است

Бифармуд пас то сипаҳ барнишаст

بفرمود پس تا سپه برنشست

Сӯии найзау теғи бурданди даст

سوی نیزه و تیغ بردند دست

Баромади хурӯши даҳу дору гир

برآمد خروش ده و دار و گیر

Бинолед найза , баборед тир

بنالید نیزه، ببارید تیر

Чунон шуд чкочоки шамшери тез

چنان شد چکاچاک شمشیر تیز

Ки кайвони ҳамеи ҷусти роҳи гурез

که کیوان همی جست راه گریز

Чунон меғи пайвасту гирди сипоҳ

چنان میغ پیوست و گرد سپاه

Ки пайдо набад чарх ва аз грдмоаҳ

که پیدا نبُد چرخ و از گَرد، ماه

зи хӯни ялон бар замин ҷӯй шуд

ز خون یلان بر زمین جوی شد

Ба ҳомӯни сари саракашон гӯй шуд

به هامون سر سرکشان گوی شد

Шуд аз тирагии дашти яксону кӯҳ

شد از تیرگی دشت یکسان و کوه

Расед он сипаҳро зи хмдони сутӯҳ

رسید آن سپه را ز خمدان ستوه

Бидон сони сипоҳаши баҳами дрФтод

بدان سان سپاهش به هم درفتاد

Куҷои шох бар ҳам занад тунди бод

کجا شاخ بر هم زند تند باد

Чу дид отбини он сутӯҳӣ , биҷуст

چو دید آتبین آن ستوهی، بجَست

Ба шамшер зад дасти пас бар нишаст

به شمشیر زد دست پس بر نشست

Яке бо длирни худ ҳамла кард

یکی با دلیران خود حمله کرد

зи гардон хмдон баровард гирд

ز گردان خمدان برآورد گرد

Чунон барграфт он сипаҳро зи ҷой

چنان برگرفت آن سپه را ز جای

Ки гуфтӣ ббстндшони дасту пой

که گفتی ببستندشان دست و پای

Чу теғи вай аз торак олӯда шуд

چو تیغ وی از تارک آلوده شد

Сипаҳ бар дар шаҳр бар дӯда шуд

سپه بر در شهر بر دوده شد

Бидон ҳамлаи афзӯнтар аз ду ҳазор

بدان حمله افزونتر از دو هزار

Таба шуд гурезандаи асбу савор

تبه شد گریزنده اسب و سوار

Фгнднди пас хештанро ба шаҳр

فگندند پس خویشتن را به شهر

Ғаму дарди диданд аз он разми баҳр

غم و درد دیدند از آن رزم بهر

Наомад кас аз шаҳри берун дигар

نیامد کس از شهر بیرون دگر

Сипоҳии нигаҳдошти девор ва дар

سپاهی نگه داشت دیوار و در

Гирифт отбини шаҳри хмдони ҳисор

گرفت آتبین شهر خمدان حصار

Сари роҳ ва бироаҳ кард устувор

سر راه و بیراه کرد استوار

Шабу рӯз бо шаҳрёни ҷанг буд

شب و روز با شهریان جنگ بود

зи болои ҳамаи новаку санг буд

ز بالا همه ناوک و سنگ بود