Ҳаме отбин дошт хмдони ҳисор
همی آتبین داشت خمدان حصار
Гуҳи осоишу гоҳ дар корзор
گه آسایش و گاه در کارزار
Ба се моҳи шаҳрӣ ба танагӣ расед
به سه ماه شهری به تنگی رسید
Хабари зон ба навашон ҷангӣ расед
خبر زآن به نوشان جنگی رسید
зи бозору барзани баромади хурӯш
ز بازار و برزن برآمد خروش
Ки бо ту бихӯрада сет зинҳор кӯш
که با تو بخوردهست زنهار کوش
Зану марду кӯдак хурушон баданд
زن و مرد و کودک خروشان بُدند
Саросар ба даргоҳ навашон шуданд
سراسر به درگاهِ نوشان شدند
Ки сахтӣ ба мо кард якбора рӯй
که سختی به ما کرد یکباره روی
Ту дастури шоҳӣ , яке чораи ҷӯй
تو دستور شاهی، یکی چاره جوی
Агар низ моҳӣ диранг оварад
اگر نیز ماهی درنگ آورد
Надорем касро ки ҷанг оварад
نداریم کس را که جنگ آورد
Ба шаҳр андарун нест кас тундараст
به شهر اندرون نیست کس تندرست
Шуд аз ночаридани тани марди суст
شد از ناچریدن تن مرد سست
Намонда сет дар шаҳри ширину шӯр
نماندهست در شهر شیرین و شور
На дар марди ҷангӣу бозор , зӯр
نه در مرد جنگی و بازار، زور
Агар шоҳро душманаст отбин
اگر شاه را دشمن است آتبین
Надорад ҳамоно зи мо ҳеҷ кин
ندارد همانا ز ما هیچ کین
Ки аз кини заҳҳоку ҷамшедён
که از کین ضحاک و جمشیدیان
Сроиди ҳамеи мардумонро замон
سرآید همی مردمان را زمان
Гуруҳе ба шамшер карданд чок
گروهی به شمشیر کردند چاک
Гуруҳе ба танагӣ ба доми ҳалок
گروهی به تنگی به دام هلاک
На касро ба роҳи хӯриши дастрас
نه کس را به راه خورش دسترس
На неру , на фарёдраси ҳеҷ кас
نه نیرو، نه فریادرس هیچ کس
Битарсед навашон аз ин гуфту гӯй
بترسید نوشان از این گفت و گوی
Ба нармӣ бидон мардумон кард рӯй
به نرمی بدان مردمان کرد روی
Чунин посух оварад к-эии меҳтарон
چنین پاسخ آورد کای مهتران
Мадоред аз ин ранҷҳо дили гарон
مدارید از این رنجها دل گران
Ки ман бегумонам ки шаҳ бо сипоҳ
که من بیگمانم که شه با سپاه
Фузунтар бурӣдаи сети як нимаи роҳ
فزونتر بریدهست یک نیمه راه
з дияем чун огаҳӣ ёфтам
ز دیهیم چون آگهی یافتم
Сӯии чора ӣ кор бишитофтам
سوی چارهٔ کار بشتافتم
Фгндми сӯии роҳ пӯён наванд
فگندم سوی راه پویان نوند
Бад-ӣни огаҳии пеши шоҳи баланд
بدین آگهی پیش شاه بلند
Ҷаҳондори заҳҳок аз ин огаҳӣ
جهاندار ضحاک از این آگهی
Занад бар замини тоҷи шоҳаншаҳӣ
زند بر زمین تاج شاهنشهی
Намонад ки душман ба неру шавад
نماند که دشمن به نیرو شود
Ваз ӯ подшоҳӣ ба оҳӯ шавад
وز او پادشاهی به آهو شود
Ҳамон гуҳ сипорад сипоҳӣ ба шоҳ
همان گه سپارد سپاهی به شاه
Ки душмани гурезади ҳам аз гирди роҳ
که دشمن گریزد هم از گرد راه
Буд трбии сирка ҷое ки об
بود ترّ بیسر که جایی که آب
Набошад вагарна набошадаш тоб
نباشد وگرنه نباشدش تاب
Чаҳ оташ ки гарчи буд сҳмнок
چه آتش که گرچه بود سهمناک
Тавон бе гумони куштан ӯро ба хок
توان بیگمان کشتن او را به خاک
Фурӯзандаи маҳтоби чандон буд
فروزنده مهتاب چندان بود
Ки хуршеди тобандаи пинҳон буд
که خورشید تابنده پنهان بود
з ҳар даст , дастӣ дигар бартар аст
ز هر دست، دستی دگر برتر است
Абр ҳар сипоҳии яке меҳтар аст
ابر هر سپاهی یکی مهتر است
Вагар худ шуморо ҷуз инаст рой
وگر خود شما را جز این است رای
Ман орми яке рои дигари биҷой
من آرم یکی رای دیگر به جای
Фиристам саворӣ бар отбин
فرستم سواری بر آتبین
Магари сӯй хӯбӣ гароед зи кин
مگر سوی خوبی گراید ز کین
Пзирмш аз ин шаҳри як солаи боз
پذیرمش از این شهر یک ساله باز
Магар боз гардад аз ин шаҳри боз
مگر باز گردد از این شهر باز
зи гуфтор ӯ ром шуд анҷуман
ز گفتار او رام شد انجمن
Шуданд офарин хон бадви марду зан
شدند آفرینخوان بدو مرد و زن