Дигар рӯзи навашони яке баргузед
دگر روز نوشان یکی برگزید
Ки гуяд ба гуфтор ва донад шунид
که گوید به گفتار و داند شنید
Бадв гуфт аз ин шаҳри беруни хиром
بدو گفت از این شهر بیرون خرام
зи мардуми сӯии отбин бар паём
ز مردم سوی آتبین بر پیام
Ки шаҳрӣ ҳаме гуяду лашкарӣ
که شهری همی گوید و لشکری
Ки ту шаҳриёрӣу гндоўрӣ
که تو شهریاری و گندآوری
На дониш буд шоҳро ин нишаст
نه دانش بود شاه را این نشست
Ки ин шаҳр ҳаргиз наёяд ба даст
که این شهر هرگز نیاید به دست
Ба даҳ сол камтар нагардад хӯриш
به ده سال کمتر نگردد خورش
Ки анбор шоҳ ояд ин парвариш
که انبار شاه آید این پرورش
Фузунаст анбори шоҳ аз ҳазор
فزون است انبار شاه از هزار
Саросари пар аз дона ӣ обдор
سراسر پر از دانهٔ آبدار
Агар шоҳи даҳ сол ҷанг оварад
اگر شاه ده سال جنگ آورد
Вагар рӯзгорӣ диранг оварад
وگر روزگاری درنگ آورد
Ҳамонаст рӯзӣу шодии ҳамон
همان است روزی و شادی همان
Наёядаш суд аз дирангу замон
نیایدش سود از درنگ و زمان
Ба чини андаруни шаҳрҳо дигар аст
به چین اندرون شهرها دیگر است
Каз ин шаҳри деворашон камтар аст
کز این شهر دیوارشان کمتر است
Ки бар дар нёрдш кардани диранг
که بر در نیاردش کردن درنگ
Туоне кушодани мар ӯро ба ҷанг
توانی گشادن مر او را به جنگ
Вагар шарми дории ҳамеи гашти боз
وگر شرم داری همی گشت باز
Аз эдар фиристем як солаи боз
از ایدر فرستیم یک ساله باز
Гар аз шоҳи гетии накӯҳиш буд
گر از شاه گیتی نکوهش بود
зи дорои чини ҳам пажӯҳиш буд
ز دارای چین هم پژوهش بود
Валикин равоаст пиндоштӣ
ولیکن روا است پنداشتی
Ки аз ҷанги беҳтар буд оштӣ
که از جنگ بهتر بود آشتی
Ва дигар ки дорои чин бо сипоҳ
و دیگر که دارای چین با سپاه
Ба наздикӣ , мо кашида сети роҳ
به نزدیکی ما کشیدهست راه
Замон то замонаст коидр расад
زمان تا زمان است کایدر رسد
Агар шоҳ баргашта бошад сазад
اگر شاه برگشته باشد سزد
зи мо ин сухани шоҳро панди бод
ز ما این سخن شاه را پند باد
Ба пазируфтан панд хурсанд бод
به پذرفتن پند خرسند باد
Чу пайғом бишунид посух фузуд
چو پیغام بشنید پاسخ فزود
Каз ин гуфта шаҳрӣ наёбанд суд
کز این گفته شهری نیابند سود
Зан ва кӯдак кӯшу ганҷаши бниз
زن و کودک کوش و گنجش بنیز
Ба ман дод бояд дигар ҳеҷ чиз
به من داد باید دگر هیچ چیز
Маро бо сипоҳӣу шаҳрӣ чаҳ кор
مرا با سپاهی و شهری چه کار
Чу аз кохи душмани баромади дамор ?
چو از کاخ دشمن برآمد دمار؟
Фиристодаи зии шаҳр чун бозгашт
فرستاده زی شهر چون بازگشت
Аз ӯ кӯйу барзани пуровози гашт
از او کوی و برزن پرآواز گشت
з посух битарсед мардуми ҳама
ز پاسخ بترسید مردم همه
Фитод андари эшон басии дмдмаҳ
فتاد اندر ایشان بسی دمدمه
Ки ин кӣ тавон кард ва кӣ шояд ин
که این کی توان کرد و کی شاید این
Чаҳ гӯйем фардо ба дорои чин
چه گوییم فردا به دارای چین
Дигар бораи як моҳ карданд ҷанг
دگر باره یک ماه کردند جنگ
Ба санг ва ба зубину тири хаданг
به سنگ و به زوبین و تیر خدنگ
Фаровони зи хмдону чин кушта шуд
فراوان ز خمدان و چین کشته شد
зи хӯни бора ӣ шаҳр оғишта шуд
ز خون بارهٔ شهر آغشته شد