Саворони навашон чу бишитофтанд

سواران نوشان چو بشتافتند

Ба байти алмуқаддас хабар ёфтанд

به بیت المقدس خبر یافتند

Ки шоҳ ҷаҳон рафт зии бохтар

که شاه جهان رفت زی باختر

Ҳамон кӯш бо лашкараши србср

همان کوش با لشکرش سربسر

Аз он ҷои сӯй бохтар тохтанд

از آن جا سوی باختر تاختند

Равон аз ғаму ранҷи бгдохтнд

روان از غم و رنج بگداختند

Шитобони расиданд нзик кӯш

شتابان رسیدند نزدیک کوش

На бо мард кӯш ва на бо асби туаш

نه با مرد کوش و نه با اسب توش

Чу пайғом ва нома бидид ва бигуфт

چو پیغام و نامه بدید و بگفت

Барошуфт ва аз ғами ҳама шаб нахуфт

برآشفت و از غم همه شب نخفت

Чу ранги шаби тираи гаван пок шуд

چو رنگ شب تیره‌گون پاک شد

Абои номаи наздик заҳҳок шуд

ابا نامه نزدیک ضحاک شد

Фиристодагонро бар шоҳ хонд

فرستادگان را بر شاه خواند

Шунида ҳамаи пеш ӯ боз ронад

شنیده همه پیش او باز راند

Барошуфт заҳҳок ва бо кӯш гуфт

برآشفت ضحاک و با کوش گفت

Ки бо бод бояд ки бошӣ тўҷФт

که با باد باید که باشی تو جفت

зи лашкар бадв дод панҷсад ҳазор

ز لشکر بدو داد پانصد هزار

Саворони разму далерони кор

سواران رزم و دلیران کار

Бадв дод маншури ховари тамом

بدو داد منشور خاور تمام

Шаҳ ховараш гуфт дар номаи ном

شه خاورش گفت در نامه نام

Фаровонаш бахшед ҳаргунаи чиз

فراوانش بخشید هرگونه چیز

зи динор , вази тоҷу зи тахт низ

ز دینار، وز تاج وز تخت نیز

Ҳам аз ёрау афсари хусравон

هم از یاره و افسر خسروان

Ҳам аз асбу созу силеҳи гӯон

هم از اسب و ساز و سلیح گوان

Бадв гуфт душмани бнирў буд

بدو گفت دشمن بنیرو بود

Ки ду соли дорои чин ӯ буд

که دو سال دارای چین او بود

Чунон рӯ ки ногуҳ бар ӯ барзанӣ

چنان رو که ناگه بر او بر زنی

Бену бехи душмани ҳамаи бркнӣ

بن و بیخ دشمن همه برکنی

Бабўсед рӯй замини пеши шоҳ

ببوسید روی زمین پیش شاه

Вази он пас буруни баради лашкар ба роҳ

وز آن پس برون برد لشکر به راه