Ҳамон гуҳи яке нома фармуд , гуфт

همان گه یکی نامه فرمود، گفت

Ба номи худованд беёру ҷуфт

به نام خداوند بی یار و جفت

Ки чандон маро дод ганҷу сипоҳ

که چندان مرا داد گنج و سپاه

Ки бадхоҳ бигурехт аз гирди роҳ

که بدخواه بگریخت از گرد راه

Шунидам кзон бар тани эрониён

شنیدم کزآن بر تن ایرانیان

Чаҳ моя кашидӣ ту ранҷу зиён

چه مایه کشیدی تو رنج و زیان

Зиёни туро ман биҷой оварам

زیان تو را من به جای آورم

Бахӯбӣ ба кори ту рой оварам

بخوبی به کار تو رای آورم

Ту бояд ки поянда бошӣ биҷой

تو باید که پاینده باشی به جای

Вагарнаи зиён боз дорад худоӣ

وگرنه زیان باز دارد خدای

Чу ман пеши дарёи канори омадам

چو من پیش دریا کنار آمدم

Ҳамеи орзӯ , корзори омадам

همی آرزو، کارزار آمدم

Гурезон шуд аз пеш , душман чаҳ суд

گریزان شد از پیش، دشمن چه سود

Ки гург рабоянда рафту рабӯд

که گرگ رباینده رفت و ربود

Ту чун нома бар хуоне эдар бсич

تو چون نامه بر خوانی ایدر بسیچ

Бророи лашкар , меором ҳеҷ

برآرای لشکر، میآرام هیچ

Ки мо гирди кишвари бихоҳйми гашт

که ما گرد کشور بخواهیم گشت

Ҳаме то ниёеи ту , натавон гузашт

همی تا نیایی تو، نتوان گذشت

Чу эдар рисӣ , чину дарёи канор

چو ایدر رسی، چین و دریا کنار

Сипорам ба ту то шӯии комгор

سپارم به تو تا شوی کامگار

Кунам бо ту паймону гирами гўо

کنم با تو پیمان و گیرم گوا

Кигар душман ояд надории раво

که گر دشمن آید نداری روا

Бакӯшӣ ба ҷон ва ба тан , хоста

بکوشی به جان و به تن، خواسته

Сипоҳӣ кунам бо ту ороста

سپاهی کنم با تو آراسته

Чу зини гӯна паймон бабандӣ ба даст

چو زین گونه پیمان ببندی به دست

Дили ман зи тимор душман бараст

دل من ز تیمار دشمن برست

Бҳк чун шуд огоҳ аз ӯ , ҳарчӣ дошт

بهک چون شد آگاه از او، هرچه داشت

Ниҳон кард , хок аз буриши бргмошт

نهان کرد، خاک از برش برگماشت

Чу нома бидид ва суханҳо шунӯд

چو نامه بدید و سخن‌ها شنود

Дижами гашт ва бар рӯй шодӣ намӯд

دژم گشت و بر روی شادی نمود

Фиристодаро асб доду стом

فرستاده را اسب داد و ستام

Хӯриши хост , пешаш меовараду ҷом

خورش خواست، پیشش می آورد و جام

Ҳамон гоҳи як посух нома кард

همان گاه یک پاسخ نامه کرد

Ки дорои чини бод беранҷу дард

که دارای چین باد بی رنج و درد

Бад-ӣн омадани шодмонами чунон

بدین آمدن شادمانم چنان

Ки гӯйӣ ба ман дод гардуни Аннан

که گویی به من داد گردون عنان

зи яздон биҷой оваредам сипос

ز یزدان به جای آوریدم سپاس

Ки аз марзи чини даври гашти он ҳарос

که از مرز چین دور گشت آن هراس

Шуд овораи душмани зи шамшери шоҳ

شد آواره دشمن ز شمشیر شاه

Дуруст омад ва барнишаст ӯ ба гоҳ

درست آمد و برنشست او به گاه

Суханҳо зи ранҷ раҳе кард ёд

سخن‌ها ز رنج رهی کرد یاد

Чу шоҳ омад , он ранҷҳо гашти бод

چو شاه آمد، آن رنج‌ها گشت باد

Сари шоҳ бояд ки бошад биҷой

سرِ شاه باید که باشد به جای

Ҳама ранҷ бардорад аз дили худоӣ

همه رنج بردارد از دل خدای

Ҳамаи хору душвори коидри гузашт

همه خوار و دشوار کایدر گذشت

Чу боди бузони кони куҷои бргзшт

چو باد بزان کآن کجا برگذشت

Ҳамаи ранҷ , моро з дияем буд

همه رنج، ما را ز دیهیم بود

Ки дар рой ва дар разм сустӣ намӯд

که در رای و در رزم سستی نمود

Сипаҳро зи дарё пароганда кард

سپه را ز دریا پراگنده کرد

зи тороҷи ганҷи худ огндаҳ кард

ز تاراج گنج خود آگنده کرد

На андеша будаш зи душман на бок

نه اندیشه بودش ز دشمن نه باک

Дар афганд лашкар ба доми ҳалок

در افگند لشکر به دام هلاک

Сари хештан низ бар сари ниҳод

سر خویشتن نیز بر سر نهاد

Бидод он ҳамаи ганҷу лашкар ба бод

بداد آن همه گنج و لشکر به باد

Чу аз душман эмин шавад марди ҳуш

چو از دشمن ایمن شود مرد هوش

Чунон дон ки хӯн вай омад ба ҷӯш

چنان دان که خون وی آمد به جوش

з душман бипарҳез бошад касе

ز دشمن به راپرهیز باشد کسی

Ки мағзаш хрдмоиаҳ дорад басӣ

که مغزش خردمایه دارد بسی

Дигар мар маро хонд дорои чин

دگر مر مرا خواند دارای چین

Биёям , з пешаш бабўсам замин

بیایم، ز پیشش ببوسم زمین

Валикин пароганда будам сипоҳ

ولیکن پراگنده بودم سپاه

Бихонам , бророим аз баҳри роҳ

بخوانم، برآرایم از بهر راه

Биҷой оварам ҳарчӣ Фрмоидм

به جای آورم هرچه فرمایدم

Вагар низ ҷон хоҳадам , шоядам

وگر نیز جان خواهدم، شایدم

зи мо чини фиристодае тези ҳуш

ز ماچین فرستاده‌ای تیزهوش

Шитобон ҳаме рафт то пеш кӯш

شتابان همی رفت تا پیش کوش

зи кори бҳк боз гуфт ончӣ буд

ز کار بهک باز گفت آنچه بود

Каз он нома чун шодмонӣ фузуд

کز آن نامه چون شادمانی فزود

Сипаҳро ҳаме хонд хоҳад ба дар

سپه را همی خواند خواهد به در

Ки ояд бар шоҳи пирӯзгар

که آید بر شاه پیروزگر

Ба ороишу сози роҳ андар аст

به آرایش و ساز راه اندر است

Ба тадбири дидори шоҳ андар аст

به تدبیر دیدار شاه اندر است