зи душман чу эмин шуд ва ком ёфт

ز دشمن چو ایمن شد و کام یافت

Шабу рӯзи орому шодии бёФт

شب و روز آرام و شادی بیافت

Ҳамаи сола бо дил прессатон хеш

همه ساله با دل پرستان خویش

Дар айвону боғу гулистони хеш

در ایوان و باغ و گلستان خویش

Ба пешаши сурӯд ва май ва ноӣ буд

به پیشش سرود و می و نای بود

Ки гардун ба комаши длороӣ буд

که گردون به کامش دلارای بود

зи шоҳони турону макрону рӯм

ز شاهان توران و مکران و روم

зи ҳинду зи ховари з ҳар марзу бум

ز هند و ز خاور ز هر مرز و بوم

Фиристодау сов ва боз омадаш

فرستاده و ساو و باز آمدش

з ҳар ҷои ганҷӣ фароз омадаш

ز هر جای گنجی فراز آمدش

Ниҳоданд гардан ба Фрмонбрӣ

نهادند گردن به فرمانبری

Дигаргуна шуд кӯш аз он доварӣ

دگرگونه شد کوش از آن داوری

Бгшт аз раҳи дайну ойин ва дод

بگشت از ره دین و آیین و داد

Ба бедоди даст ва забон баргушод

به بیداد دست و زبان برگشاد

Сар аз чанбари меҳр берун кашид

سر از چنبر مهر بیرون کشید

Ҳамеи бастад аз мардумон ҳарчӣ дид

همی بستد از مردمان هرچه دید

Ситамкору хўнриз ва бебок шуд

ستمکار و خونریز و بی باک شد

зи некии дилу даст ӯ пок шуд

ز نیکی دل و دست او پاک شد

Нишони ҷусти рӯзӣ аз он хӯбрӯй

نشان جست روزی از آن خوبروی

Шаб омад , ситам карду бастади зи шӯй

شب آمد، ستم کرد و بستد ز شوی

зи раҳи кӯдаки хубро барграфт

ز ره کودک خوب را برگرفت

Длорои ҳам модаи ҳам нар гирифт

دلارای هم ماده هم نر گرفت

Наёраст дастур доданаши панд

نیارست دستور دادنش پند

На дар солиён кард камтари газанд

نه در سالیان کرد کمتر گزند

Ҳамаи чин ба вайронӣ оварад рӯй

همه چین به ویرانی آورد روی

з бидодгар кӯш ворунаи хуй

ز بیدادگر کوش وارونه خوی

На бар зан на бархуоста эминӣ

نه بر زن نه بر خواسته ایمنی

Аз ӯ ошкоро шуд оҳрмнӣ

از او آشکارا شد آهرمنی

На дар дилаши тарс ва на дар дидаи шарм

نه در دلْش ترس و نه در دیده شرم

На озарми мардум на гуфтори нарм

نه آزرم مردم نه گفتار نرم

Чу тарси дилу шарм дида намонад

چو ترس دل و شرم دیده نماند

Туоне ҳамаи корҳоро ту ронад

توانی همه کارها را تو راند

Битарсон дилатгар ту гӯйии меҳрбон

بترسان دلت گر تویی مهربان

Нигар то нагирандат андари миён

نگر تا نگیرندت اندر میان

Чу дил бо забони гашти яктоу рост

چو دل با زبان گشت یکتا و راست

Раседӣ ба ком ва ду гетии ту рост

رسیدی به کام و دو گیتی تو راست

Ба сахтии расиданди мардум з кӯш

به سختی رسیدند مردم ز کوش

Наёраст кардани кас аз ваии хурӯш

نیارست کردن کس از وی خروش

Сипоҳии ҳамон мардуми зери даст

سپاهی همان مردم زیردست

Ҳамоно ки аз ӯ балокаш тар аст

همانا که از او بلاکش‌تر است

Ниёйиши кунони пеши яздони пок

نیایش‌کنان پیش یزدان پاک

Ҳама барниҳоданд дида ба хок

همه برنهادند دیده به خاک

Ки дороӣ додӣу парвардгор

که دارای دادی و پروردگار

Бад кӯш воруни зи мо бози дор

بدِ کوشِ وارون ز ما باز دار