зи шодии хӯриши хости тиҳўр ва май
ز شادی خورش خواست طیهور و می
Ба шамшер май ранҷро кард пай
به شمشیرِ می رنج را کرد پی
Ба рӯйиши ҳамаи рӯз шодӣ намӯд
به رویش همه روز شادی نمود
Ҳамаи хӯбӣ ва меҳрбонӣ фузуд
همه خوبی و مهربانی فزود
Кашиданд чандон буриши пои ранҷ
کشیدند چندان برش پای رنج
Ки гуфтӣ замона тиҳӣ монаду ганҷ
که گفتی زمانه تهی ماند و گنج
Баробари яке кулбаи баст аз дарахт
برابر یکی کلبه بست از درخت
зи даргоҳи тиҳўр то пеши тахт
ز درگاه طیهور تا پیش تخت
Гулу Настаран барҳам омехт низ
گل و نسترن برهم آمیخت نیز
зи болои тахт андар овехт низ
ز بالای تخت اندر آویخت نیز
Взони пас шабу рӯзи густохи вор
وزآن پس شب و روز گستاخوار
Ҳаме буд дар базмгоҳу шикор
همی بود در بزمگاه و شکار
Чунон меҳрбон шуд ҳамаи каси броўӣ
چنان مهربان شد همه کس بر اوی
Ки бибаред зани меҳру пайванди шӯй
که ببرید زن مهر و پیوند شوی
Дубори отбини зон сипас базми сохт
دوبار آتبین زآن سپس بزم ساخت
Кзони базми хуршеди гардуни фарохат
کزآن بزم خورشید گردون فراخت
Гулистон биёрост гоҳи баҳор
گلستان بیاراست گاه بهار
Ба зарринау ҷома ӣ зарнигор
به زرّینه و جامهٔ زرنگار
Миён гулистон биёрост тахт
میان گلستان بیاراست تخت
Бгстрди ҷомаи шаҳи некбахт
بگسترد جامه شه نیکبخت
Бидон базм шуд шаҳриёри баланд
بدان بزم شد شهریار بلند
Ҳамаи ҷомаи хоиндаҳи наъли саманд
همه جامه خاینده نعل سمند
Чу динор дар пой асбаш бирехт
چو دینار در پای اسبش بریخت
Ту гуфтӣ ҳамаи чархи динори бехат
تو گفتی همه چرخ دینار بیخت
Чунон дид дар бахшиши ганҷи ранҷ
چنان دید در بخشش گنج رنج
Кзони мояи тиҳўр пар кард ганҷ
کزآن مایه طیهور پر کرد گنج
зи фарзанду хуишон ӯ кас намонад
ز فرزند و خویشان او کس نماند
Ки на зару гавҳар бадишон фишонд
که نه زرّ و گوهر بدیشان فشاند