Ба сармастии андари фаръро чаҳ гуфт

به سرمستی اندر فرع را چه گفت

Ки бигушоӣ бар ман ту роз аз наҳуфт

که بگشای بر من تو راز از نهفت

Чаҳ чораи сголм чаҳ ранг оварам

چه چاره سگالم چه رنگ آورم

Ки он нӯши лабро бчнг оварам

که آن نوش لب را به چنگ آورم

Агар ман Фрорнгро дар канор

اگر من فرارنگ را در کنار

Барорам , шавам дар ҷаҳони шаҳриёр

برآرم، شوم در جهان شهریار

Фаръ гуфт к-эии шоҳи озодаи хуй

فرع گفت کای شاه آزاده‌خوی

Ту номи Фрорнг бо кас магӯӣ

تو نام فرارنگ با کس مگوی

Чу тиҳўр ҳамдостон шуд барӣн

چو طیهور همداستان شد بر این

Ту он духтаронро якояк бибин

تو آن دختران را یکایک ببین

зи ман ту нишони Фрорнги хоҳ

ز من تو نشان فرارنگ خواه

Ки ҳар як ситораи сет ва ӯ ҳамчуи моҳ

که هر یک ستاره‌ست و او همچو ماه

Аз ойин тиҳўр бишинав сухан

از آیین طیهور بشنو سخن

Ки чун созад аз духтарони анҷуман

که چون سازد از دختران انجمن

Ба ҳар хонае даҳ даҳ андар кунад

به هر خانه‌ای ده ده اندر کند

Барояшони басии зар ва гавҳар кунад

بر ایشان بسی زرّ و گوهر کند

Аз эшон диҳад , он ки никўтрнд

از ایشان دهد، آن که نیکوترند

Ки бо хусравони ҷаҳон дар хуранд

که با خسروان جهان در خورند

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

....................................

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

....................................

Ба як хонаи андари ншонндшон

به یک خانه اندر نشانندشان

Ба номи бузургони нхўонндшон

به نام بزرگان نخوانندشان

На ҷома бар эшон , на зевар на зар

نه جامه بر ایشان، نه زیور نه زر

Вази эшон Фрорнг беҷома тар

وز ایشان فرارنگ بی‌جامه‌تر

з ҳар сӣ фузунтар ба болоу чеҳр

ز هر سی فزونتر به بالا و چهر

Фурӯзанда аз чеҳр ӯ моҳу меҳр

فروزنده از چهر او ماه و مهر

Миёни ду абрӯи нишони сиёҳ

میان دو ابرو نشان سیاه

Нигаҳдори шоҳо , нишонаши нигоҳ

نگه دار شاها، نشانش نگاه

Ба паҳнои киштии сету болои сарв

به پهنای کشتی‌ست و بالای سرو

Сиришта рух аз барфу хӯни тзрў

سرشته رخ از برف و خون تذرو

Чу бинии ту дидори дилбанди ӯй

چو بینی تو دیدار دلبند اوی

Дилат худ гароед ба пайванди ӯй

دلت خود گراید به پیوند اوی

Гиромӣтараст ӯ ба тиҳўр бар

گرامیتر است او به طیهور بر

Ки осоиши орад ба ранҷур бар

که آسایش آرد به رنجور بر

Бипурсед аз ойини зан хостан

بپرسید از آیین زن خواستن

Ки чун боядаш соз ва оростан

که چون بایدش ساز و آراستن

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

..................................

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

..................................

Ки якдигаронро бибинанди чеҳр

که یکدیگران را ببینند چهر

Агар ҳар дуро дил гароед ба меҳр

اگر هر دو را دل گراید به مهر

Як аспрғмши сабз бояд баланд

یک اسپرغمش سبز باید بلند

Зимистони наёбади зи сармои газанд

زمستان نیابد ز سرما گزند

Баҳораши ҳамон ва хазонаш ҳамон

بهارش همان و خزانش همان

Ҳамаи сола дар базм бо мардумон

همه ساله در بزم با مردمان

Аз он дастае бо туранҷӣ ба зар

از آن دسته‌ای با ترنجی به زر

Нишонда бар ӯ чанд гӯнаи гуҳар

نشانده بر او چند گونه گهر

Ба даст андарун дорад озодаи шӯй

به دست اندرون دارد آزاده شوی

Ба доя диҳад то баради пеши ӯй

به دایه دهد تا برد پیش اوی

Арӯс ар нахоҳад , нагирад фароз

عروس ار نخواهد، نگیرد فراز

Фиристад ба хории сӯии марди боз

فرستد به خواری سوی مرد باز

Вагар худ буд мардро хостор

وگر خود بود مرد را خواستار

Бигирад , бабўсад , наад дар канор

بگیرد، ببوسد، نهد در کنار

Бадв шоҳ гуфт инат кории шигифт

بدو شاه گفت اینت کاری شگفت

Чу бенанд ва он гуҳ бихоҳанд ҷуфт

چو بینند و آنگه بخواهند جفت

Фрорнги тарсам ки аз ман туранҷ

فرارنگ ترسم که از من ترنج

Нагирад , хаҷал бозгардам ба ранҷ

نگیرد، خجل بازگردم به رنج

Фаръи гашти хандони зи гуфтори ӯй

فرع گشت خندان ز گفتار اوی

Бадв гуфт к-эии хусрави моҳрӯӣ

بدو گفت کای خسرو ماهروی

Причҳраҳ бар шоҳ меҳр оварад

پریچهره بر شاه مهر آورد

Бар ӯ тарбияти моҳ чеҳр оварад

بر او تربیت ماه چهر آورد