Ба дастур фармуд то кард соз

به دستور فرمود تا کرد ساز

Дар ганҷҳои куҳан кард боз

در گنج‌های کهن کرد باز

Биёрост кораши чнончўни сзид

بیاراست کارش چنانچون سزید

Каси он соз ва он шодкомӣ надид

کس آن ساز و آن شادکامی ندید

Ҳамон отбин ганҷҳо баргушод

همان آتبین گنج‌ها برگشاد

Се ҳафтаи ҳамеи созу меҳмони ниҳод

سه هفته همی ساز و مهمان نهاد

Фиристод чандон гуҳар назд шоҳ

فرستاد چندان گهر نزد شاه

Каз он хираи гаштанди шоҳу сипоҳ

کز آن خیره گشتند شاه و سپاه

зи биҷодаҳи тоҷу зи пирӯзаи тахт

ز بیجاده تاج و ز پیروزه تخت

Фиристод назд шаҳи некбахт

فرستاد نزد شه نیکبخت

Ҳам аз тахти рӯмӣ ва аз порсӣ

هم از تخت رومی و از پارسی

з ҳар ҷомаи сад бор ва даҳ бор , сӣ

ز هر جامه صد بار و ده بار، سی

Даҳ астари барояшон , даҳ аз маҳди зар

ده استر برایشان، ده از مهد زر

Нишонда дар ӯ ҳар яке сдгҳр

نشانده در او هر یکی صدگهر

зи зевари ҳама маҳдҳо карда пар

ز زیور همه مهدها کرده پر

Ду сандӯқи пари лаълу ёқӯт ва дар

دو صندوق پر لعل و یاقوت و دُر

Ки аз хусравони ҷаҳон он надид

که از خسروان جهان آن ندید

Ки шоҳи отбини пеш хусрав кашид

که شاه آتبین پیش خسرو کشید

На ҷамшедро буд чандон гуҳар

نه جمشید را بود چندان گهر

На кас гуфт ҳаргиз ки дидам дигар

نه کس گفت هرگز که دیدم دگر

Бузургони шаҳро зи ҳаргунаи чиз

بزرگانِ شه را ز هرگونه چیز

Фиристод , хуишон ӯро бниз

فرستاد، خویشان او را بنیز

Ҳамаи хоҳарони Фрорнг ро

همه خواهران فرارنگ را

Сипоҳӣу шаҳрӣу фарҳанг ро

سپاهی و شهری و فرهنگ را

Бондозаҳ , ҳадя фиристодашон

به اندازه، هدیه فرستادشان

Гиронмоятар чизҳо додашон

گرانمایه‌تر چیزها دادشان

Намонад аз бсилои ҷавонӣ дигар

نماند از بسیلا جوانی دگر

Ки аз шоҳ наситад кулоҳу камар

که از شاه نستد کلاه و کمر