Аз эшон джки гашти солори кӯҳ

از ایشان دژم گشت سالار کوه

Фаръро бихонад аз миёни гуруҳ

فرع را بخواند از میان گروه

Бадв гуфт каз биўФои отбин

بدو گفت کز بیوفا آتبین

Базӯдӣ чаҳ пеши омдстм , бибин

بزودی چه پیش آمدستم، ببین

Ҳаме то зи пайванд беранг буд

همی تا ز پیوند بی‌رنگ بود

Ҳамеи отбини ҳам Фрорнг буд

همی آتبین هم فرارنگ بود

зи ду хар пиёда бимонадам кунун

ز دو خر پیاده بماندم کنون

Ту будӣ бад-ӣни корҳо раҳнамӯн

تو بودی بدین کارها رهنمون

Фаръ рафт ва аз борбони борхўост

فرع رفت و از باربان بارخواست

зи шоҳи отбин низ дидори хост

ز شاه آتبین نیز دیدار خواست

Чу дар пеш ӯ рафт ва кард офарин

چو در پیش او رفت و کرد آفرین

Бадв гуфт к-эии шаҳриёри замин

بدو گفت کای شهریار زمین

зи ту шоҳи тиҳўр рнҷў монад

ز تو شاه طیهور رنجور ماند

Ки аз дидани чеҳри ту давр монад

که از دیدن چهر تو دور ماند

Ҳамоно баромади чиҳил рӯз беш

همانا برآمد چهل روز بیش

Ки ту шаҳрёро , нарафтяш пеш

که تو شهریارا، نرفتیش پیش

Чаҳ ранҷ ояд эй шоҳ , агар ҳар ду рӯз

چه رنج آید ای شاه، اگر هر دو روز

Бибинӣ ту он шох гетӣ фурӯз

ببینی تو آن شاخ گیتی‌فروز

На ҳар кас ба гулбарг дорад умед

نه هر کس به گلبرگ دارد امید

Биндозад аз дасти бўиндаҳи бед

بیندازد از دست، بوینده بید

Турогар хуш ояд ба дили дасти банд

تو را گر خوش آید به دل دست‌بند

зи хона Бамоне набошад писанд

ز خانه بمانی نباشد پسند

Ҷаҳони офарини он ки ҷони офарид

جهان آفرین آن که جان آفرید

Шабу рӯз аз ин сони ҷаҳони офарид

شب و روز از این سان جهان آفرید

Ки бошӣ ҳамаи рӯз бо ҷому ном

که باشی همه روز با جام و نام

Шаби андари шабистони шӯии шодком

شب اندر شبستان شوی شادکام

Маро гуфт шоҳи отбинро бигӯӣ

مرا گفت شاه آتبین را بگوی

Ки якбора аз мо ҷудои мҷўӣ

که یکباره از ما جدایی مجوی

Фрорнг агар худ набӯдӣ равост

فرارنگ اگر خود نبودی رواست

Ки даврии зи чеҳри ту аз вай баҳост

که دوری ز چهر تو از وی بهاست

Хаҷал шуд зи пайғоми шоҳ , отбин

خجل شد ز پیغام شاه، آتبین

Ба кох андар омад рухони пари зи чин

به کاخ اندر آمد رخان پر ز چین

Фрорнгро бозгуфт ин сухан

فرارنگ را بازگفت این سخُن

Ки тиҳўр бар мо чаҳ афганд бен

که طیهور بر ما چه افگند بن

Фрорнг гуфт эй сарафрози шоҳ

فرارنگ گفت ای سرافراز شاه

Ту озори шоҳ аз буна худ махоҳ

تو آزار شاه از بنه خود مخواه

Дил ӯ нигаҳи дор ва мо хортар

دل او نگه دار و ما خوارتر

Ба дидори ту , шаҳи сазовортар

به دیدار تو، شه سزاوارتر

Ҳаме бош бо ӯ ҳамаи рӯзгор

همی باش با او همه روزگار

Ба майдону чавгону базму шикор

به میدان و چوگان و بزم و شکار

Шаби андар ба шодии сӯии мо хиром

شب اندر به شادی سوی ما خرام

зи рӯзу зи шаб баҳра бардораду ком

ز روز و ز شب بهره بردار و کام

Бадв отбин гуфт к-эии моҳчҳр

بدو آتبین گفت کای ماهچهر

Дил сайр гашта сети гӯйии зи меҳр

دلت سیر گشته ست گویی ز مهر

Ки аз мо ҷудоӣ гузинӣ ҳаме

که از ما جدایی گزینی همی

Нахоҳӣ ту моро ки бинии ҳаме

نخواهی تو ما را که بینی همی

Чунин дод посух ки он дил мабод

چنین داد پاسخ که آن دل مباد

Ки аз дидан рӯй ту нест шод

که از دیدن روی تو نیست شاد

Маи он дидаи биноади гетии бниз

مه آن دیده بیناد گیتی بنیز

Ки дидор ту нест ӯро азиз

که دیدار تو نیست او را عزیز

Валикини ту доноӣу пурхирад

ولیکن تو دانایی و پرخرد

зи ту кори ворун кӣ андар хӯрд

ز تو کار وارون کی اندر خورد

Бузургон чаҳ гӯйанд бар анҷуман

بزرگان چه گویند بر انجمن

Ҳама бозгардад накӯҳиш ба ман

همه بازگردد نکوهش به من

Ки бо донишу рои шоҳи отбин

که با دانش و رای شاه آتبین

Ҳаво кард бар шоҳ ва бар мо гузин

هوا کرد بر شاه و بر ما گزین

Хирадманд бояд ки бинад зи пеш

خردمند باید که بیند ز پیش

Забони касон боз дорад зи хеш

زبان کسان باز دارد ز خویش

Бидонаст ков рост гуяд ҳаме

بدانست کاو راست گوید همی

Ҷуз аз ном некӣ наҷуед ҳаме

جز از نام نیکی نجوید همی

Чу рӯз омад , омад ба наздики шоҳ

چو روز آمد، آمد به نزدیک شاه

Ҳаме пӯзиш орост пеши сипоҳ

همی پوزش آراست پیش سپاه

Гунаҳкор чун пӯзиши оради падед

گنهکار چون پوزش آرد پدید

Агарчӣ дурӯғи он бибояд шунид

اگرچه دروغ آن بباید شنید

Ва гар нашнавӣ бад фузунтар кунад

و گر نشنوی بد فزونتر کند

Туро кори кӣна забунтар кунад

تو را کار کینه زبونتر کند

Кунад ошкорои ниҳони душманӣ

کند آشکارا نهان دشمنی

зи душман ки ёбад ба ҷони эминӣ

ز دشمن که یابد به جان ایمنی

Ҳамаи рӯза бо ноӣ ва бо чанг буд

همه روزه با نای و با چنگ بود

Чу шаби гашти пеши Фрорнг буд

چو شب گشت پیش فرارنگ بود

Вази он пас барон бар ниҳоданд кор

وز آن پس برآن بر نهادند کار

Гуҳии базму гуҳи гӯй ва гоҳе шикор

گهی بزم و گه گوی و گاهی شکار

Гуҳии пеши тиҳўри фархундаи ном

گهی پیش طیهور فرخنده نام

Гуҳии пеши шоҳи отбини шодком

گهی پیش شاه آتبین شادکام

Фаровони барӣн солиён баркашид

فراوان بر این سالیان برکشید

Ки рӯзии зи гардун гаронӣ надид

که روزی ز گردون گرانی ندید

Чу заҳҳокро сол ҳаштод монад

چو ضحاک را سال هشتاد ماند

Гузар кард шоҳяш ва бедод монад

گذر کرد شاهیش و بیداد ماند

Шуд ин подшоҳяши нуҳсад фузун

شد این پادشاهیش نهصد فزون

Саромади ҳамаи ҷодӯӣу фусун

سرآمد همه جادوی و فسون