Ба хоб андарун шуд шабии сҳмнок
به خواب اندرون شد شبی سهمناک
Равони ҷаҳондори ҷамшеди пок
روان جهاندار جمشیدِ پاک
Чу шамъӣ биёмад ба болини ӯй
چو شمعی بیامد به بالین اوی
Ббўсидни чашми ҷаҳони байни ӯй
ببوسید چشم جهانبین اوی
Яке баста тӯмор додаш ба даст
یکی بسته طومار دادش به دست
Бадв гуфт коидри ту бас кун нишаст
بدو گفت کایدر تو بس کن نشست
Базӯдӣ ба Эрони замини гирди боз
به زودی به ایران زمین گرد باز
Ба бегона бар ҳеҷ магушоӣ роз
به بیگانه بر هیچ مگشای راز
Ки гоҳ омад акнӯн ки кини падар
که گاه آمد اکنون که کین پدر
Бихоҳӣ зи заҳҳоки бидодгар
بخواهی ز ضحّاک بیدادگر
Чу бедор шуд шоҳ , бо комдод
چو بیدار شد شاه، با کامداد
Нишасту мари ин хобро кард ёд
نشست و مر این خواب را کرد یاد
Чунин дод посух ки шоҳо , диранг
چنین داد پاسخ که شاها، درنگ
Чаро кард бояд бар ин марзи танг
چرا کرد باید بر این مرز تنگ
Чу тӯмор , маншур бошад дуруст
چو طومار، منشور باشد درست
Хирадманд аз ин ба нишоне наҷуст
خردمند از این بِه نشانی نجست
Ки маншури шоҳии туро дод шоҳ
که منشور شاهی تو را داد شاه
Ҳаме кард бояд туро сози роҳ
همی کرد باید تو را ساز راه
Ба ком маон гардад акнӯн ҷаҳон
به کام مهان گردد اکنون جهان
зи девон тиҳӣ монад вази гмрҳон
ز دیوان تهی ماند وز گمرهان
Дуборат намуданд айдун ба хоб
دوبارت نمودند ایدون به خواب
Баҳона чаҳ мондаи сет ? раҳро шитоб
بهانه چه ماندهست؟ ره را شتاب
Чунинаст хобу гузориши чунин
چنین است خواب و گزارش چنین
Дар ин кор , шоҳо , сголш гузин
در این کار، شاها، سگالش گزین
Чаҳ чораи сголм бадв гуфт шоҳ
چه چاره سگالم بدو گفت شاه
Ки ҷое ба дарё ндонем роҳ
که جایی به دریا ندانیم راه
Ба дарёи ҳаме роҳ донему бас
به دریا همی راه دانیم و بس
Куҷои пели дандони нишондаи сети кас
کجا پیلدندان نشاندهست کس
Наоне нишоед гузаштани бадавӣ
نهانی نشاید گذشتن بدوی
На низ ошкоро шудан ҳаст рӯй
نه نیز آشکارا شدن هست روی
Бадв гуфт киштии басии сохтаи сет
بدو گفت کشتی بسی ساختهست
зи кори ту яздон бипардохта сет
ز کار تو یزدان بپرداختهست
Ба киштӣ нишинем ҳангоми хоб
به کشتی نشینیم هنگام خواب
Баронем ҷое ба як моҳ аз об
برانیم جایی به یک ماه از آب
Бад-ӣни рой хшнў нагашт отбин
بدین رای خشنو نگشت آتبین
Бадв гуфт рое дигар баргузин
بدو گفت رایی دگر برگزین
Туро роз бар шоҳ бояд кушод
تو را راز بر شاه باید گشاد
Ки бе ӯ чунин рой натавон ниҳод
که بی او چنین رای نتوان نهاد