Бхўондии замон то замони духтараш

بخواندی زمان تا زمان دخترش

Ки ӯ буд ҳамчеҳра ӣ модараш

که او بود همچهرهٔ مادرش

Ба номаши нхўондии ҷуз аз моҳчҳр

به نامش نخواندی جز از ماهچهر

Хаҷал буд аз он равшании моҳу меҳр

خجل بود از آن روشنی ماه و مهر

зи меҳраш дил кӯш биҳуши гашт

ز مهرش دل کوش بیهوش گشت

Сараши бори дигари пар аз ҷӯши гашт

سرش بار دیگر پر از جوش گشت

Дилаш чун шуд аз меҳр ӯ ношикеб

دلش چون شد از مهر او ناشکیب

Сухан гуфт ва додаш фаровони наҳиф

سخن گفت و دادش فراوان نهیب

Дар ганҷи пурмояро баргушод

در گنج پرمایه را برگشاد

Басии чизу перояи пешаши ниҳод

بسی چیز و پیرایه پیشش نهاد

Ҳам аз тахти дебои ҳам аз буии хуш

هم از تخت دیبا هم از بوی خَوش

Бадв гуфт каз ман ту гардани макаш

بدو گفت کز من تو گردن مکش

Чу бо ман бисозӣ фузунтар даҳум

چو با من بسازی فزونتر دهم

Ҷаҳонро ба дасти ту андари даҳум

جهان را به دست تو اندر دهم

Дил ман нахоҳад , бадв гуфт , шӯй

دل من نخواهد، بدو گفت، شوی

Набинад марои ҳеҷ бегона рӯй

نبیند مرا هیچ بیگانه روی

Нашуд ҳеҷ хшнў ба гуфтори ӯй

نشد هیچ خشنو به گفتار اوی

Ҳаме хуш наомадаш дидори ӯй

همی خوش نیامدش دیدار اوی

Замон то замонаш бар хеш хонд

زمان تا زمانش برِ خویش خواند

Суханҳои ширин бар ӯ беш хонд

سخن‌های شیرین بر او بیش خواند

Наҳодӣ басии зару зевари буриш

نهادی بسی زرّ و زیور برش

Магари сар дарорад бидон духтараш

مگر سر درآرد بدان دخترش

Занонро фиристод , гуфтанд низ

زنان را فرستاد، گفتند نیز

На шуд ҳеҷ ром ва на пзрФти чиз

نه شد هیچ رام و نه پذرفت چیز

Чу кӯш он чунон дид дам дар кашид

چو کوش آن چنان دید دَم در کشید

Ки ҷузи хомшии ҳеҷ чора надид

که جز خامشی هیچ چاره ندید