зи ногуҳи баромади савории зи роҳ

ز ناگه برآمد سواری ز راه

Яке нома додаш ба заҳҳоки шоҳ

یکی نامه دادش به ضحاک شاه

Ки гашти отбини кушта бо ду писар

که گشت آتبین کشته با دو پسر

Аз Эрони сӯй мо расед ин се сар

از ایران سوی ما رسید این سه سر

з шодӣ Биҷӯш омадаш мағзу ҳуш

ز شادی به جوش آمدش مغز و هوش

Фиристодаро хлътӣ дод кӯш

فرستاده را خلعتی داد کوش

Сипаҳро бифармуд то ҳамгинон

سپه را بفرمود تا همگنان

Ба дарвозаи рафтанди шодии кунон

به دروازه رفتند شادی کنان

Пас он нома бар дар биндохтнд

پس آن نامه بر در بینداختند

Хурӯши табира барафрохтанад

خروش تبیره برافراختند

Саворӣ аз он номдорони гирд

سواری از آن نامداران گرد

Бурун омаду номаи бардошту барад

برون آمد و نامه برداشت و برد

Ба тиҳўр бархонад пас тарҷумон

به طیهور برخواند پس ترجمان

Фурӯ хӯрд гуфтӣ дилашро ғамон

فرو خورد گفتی دلش را غمان

Ду дидаи ши зи андӯҳ торик шуд

دو دیده‌ش ز اندوه تاریک شد

Чунон шуд ки бо марг наздик шуд

چنان شد که با مرگ نزدیک شد

Рахши гашт аз он дарди ҳамранги коҳ

رخش گشت از آن درد همرنگ کاه

Накард ӯ падедори пеши сипоҳ

نکرد او پدیدار پیش سپاه

Бифармуд каз бора овоз дод

بفرمود کز باره آواز داد

Ки эй бдгҳри бдрги диўзод

که ای بدگهر بدرگ دیوزاد

Бад-ӣни нома ӣ пари дурӯғу камӣ

بدین نامهٔ پر دروغ و کمی

Ҳаме кард хоҳии ту моро ғамӣ

همی کرد خواهی تو ما را غمی

Бсилои бад-ӣн нома натавон кушод

بسیلا بدین نامه نتوان گشاد

Туро сари сӯии разми хоҳии ниҳод

تو را سر سوی رزم خواهی نهاد

Чунон бар дар шаҳр бинишаст кӯш

چنان بر در شهر بنشست کوش

Ки рӯзии з лашкар наомад хурӯш

که روزی ز لشکر نیامد خروش

Ҳаме буд бист ва ду сол аз бурун

همی بود بیست و دو سال از برون

Хӯриш тангтар шуд ба шаҳри андарун

خورش تنگتر شد به شهر اندرون

Чунон шуд ки дар шаҳр дона намонад

چنان شد که در شهر دانه نماند

Сутуру сипаҳро дугона намонад

ستور و سپه را دوگانه نماند

зи пурмояи мардум басӣ шуд ҳалок

ز پرمایه مردم بسی شد هلاک

зи сустии гуруҳеи миёни муғок

ز سستی گروهی میان مغاک

Чу бурдорӣ аз оби дарё ба мӯӣ

چو برداری از آب دریا به موی

Шавад хушк агар чашма ноед бадавӣ

شود خشک اگر چشمه ناید بدوی

Аз он шаҳрҳо ҷузи се бора набӯд

از آن شهرها جز سه باره نبود

Аз ӯ лашкари чини нкўбхт буд

از او لشکر چین نکوبخت بود

Дигар шаҳрҳо кард вайрону паст

دگر شهرها کرد ویران و پست

Намонад андар ӯ ҷойгоҳ нишаст

نماند اندر او جایگاه نشست

Сӯй чин фиристод мардуми ҳама

سوی چین فرستاد مردم همه

Шитобон чу пеши шубонони рама

شتابان چو پیش شبانان رمه

Чу бинишаст бист ва ду соли он сипоҳ

چو بنشست بیست و دو سال آن سپاه

Басии мардум аз шаҳрён шуд табоҳ

بسی مردم از شهریان شد تباه