з ногуҳ биёмад сари моҳи нав

ز ناگه بیامد سرِ ماهِ نو

Фиристода ӣ модари шоҳи нав

فرستادهٔ مادرِ شاهِ نو

Фрорнги кови духти тиҳўр буд

فرارنگ کاو دخت طیهور بود

Ки аз тахти як чанд ранҷур буд

که از تخت یک چند رنجور بود

набиштаи чунин буд дасти дабир

نبشته چنین بود دست دبیر

Ки фархундаи шоҳо , ту ромиш пазир

که فرخنده شاها، تو رامش پذیر

Ки фарзанди ман фари хуҷастаи ниҳод

که فرزندِ من فر خجسته نهاد

Фаридун ки бар шоҳи фархундаи бод

فریدون که بر شاه فرخنده باد

зи яздони ҳамаи комгории бёФт

ز یزدان همه کامگاری بیافت

Чу аз кӯҳ бар ҷанги душмани шитофт

چو از کوه بر جنگ دشمن شتافت

Ба як захми заҳҳокро кард паст

به یک زخم ضحاک را کرد پست

Ду даст ва ду поиш ба оҳан бибаст

دو دست و دو پایش به آهن ببست

зи Юнон кунун ҷой зиндон ӯст

ز یونان کنون جای زندان اوست

Ҳамаи қалъа ӣ пургазанд он ӯст

همه قلعهٔ پرگزند آنِ اوست

Яке ғул бргрднш барниҳод

یکی غلّ برگردنش برنهاد

Ки то ҷовдон кас надонад кушод

که تا جاودان کس نداند گشاد

На афсун кунад кор ва на ҷодӯӣ

نه افسون کند کار و نه جادوی

з яздон шиносем ин некӯӣ

ز یزدان شناسیم این نیکوی

Ки гетии з ҷодўпрстон бараст

که گیتی ز جادوپرستان برست

зи заҳҳокён кас наёяд бадаст

ز ضحّاکیان کس نیاید بدست

Ҳамаи ганҷ ӯ кард тороҷ , шоҳ

همه گنج او کرد تاراج، شاه

Ба арзонён бахш карду сипоҳ

به ارزانیان بخش کرد و سپاه

Чу аз нома бишунид шоҳи ин сухан

چو از نامه بشنید شاه این سخن

Рамед аз рӯонаши ғамони куҳан

رمید از روانش غمان کهن

зи шодии дил ва ҷонаш омад Биҷӯш

ز شادی دل و جانش آمد به جوش

Хурӯшӣ хурӯшед взў рафт ҳуш

خروشی خروشید و زو رفت هوش

Парастанда бар рӯй ӯ зад гулоб

پرستنده بر روی او زد گلاب

Чу ҳушёр шуд хусрави нимхўоб

چو هشیار شد خسرو نیمخواب

Бифармуд то пеш лашкар бихонад

بفرمود تا پیش لشکر بخواند

Чу дастури шоҳи ин суханҳо баранд

چو دستور شاه این سخن‌ها براند

зи лашкари баромад ба хуршеди ғў

ز لشکر برآمد به خورشید غو

Ки пирӯзи бодои ҷаҳондори нав

که پیروز بادا جهاندار نو

Фиристодаро дод бисёр чиз

فرستاده را داد بسیار چیز

Чунон шуд ки чизаш набоист низ

چنان شد که چیزش نبایست نیز

Бубахшед ганҷӣ ба арзонён

ببخشید گنجی به ارزانیان

Крои бештар буд ранҷу зиён

کرا بیشتر بود رنج و زیان

Аз он мояи вари ганҷ , бисёр шаҳр

از آن مایه‌ور گنج، بسیار شهر

Шуд ободу мардум басӣ ёфт баҳр

شد آباد و مردم بسی یافت بهر

Ҳама шаҳр мехӯрд бо равад ва ноӣ

همه شهر می خورد با رود و نای

Ба ёди Фаридуни гиҳони худоӣ

به یاد فریدون گیهان خدای