Кунун зотбин чун бипардохтем

کنون ز آتبین چون بپرداختیم

з кӯшу Фаридун сухан сохтем

ز کوش و فریدون سخن ساختیم

зи гӯянда чун бозҷстми сухан

ز گوینده چون بازجستم سخن

Маро гуфт аз ин достони куҳан

مرا گفت از این داستان کهن

Ки тиҳўр чун кори киштии бсохт

که طیهور چون کارِ کشتی بساخت

зи дарёи басии бодбони брФрохт

ز دریا بسی بادبان برفراخت

Бифармуд то пеш ӯ шуд сипоҳ

بفرمود تا پیش او شد سپاه

Пас аз ҷой бархест бар тахти шоҳ

پس از جای برخاست بر تخت شاه

Сазовори яздон ситоиш намӯд

سزاوار یزدان ستایش نمود

Мар ӯро ҳазорон ниёйиш намӯд

مر او را هزاران نیایش نمود

Вази он пас чунин гуфт бо мардумон

وز آن پس چنین گفت با مردمان

Ки яздони сроўрд бар мо ғамон

که یزدان سرآورد بر ما غمان

Тавоноу доно ва доранда ӯст

توانا و دانا و دارنده اوست

Сипеҳру заминро нигоранда ӯст

سپهر و زمین را نگارنده اوست

Чу ман бандаеро кунад шодком

چو من بنده‌ای را کند شادکام

Ба гардуни гардони براردами ном

به گردونِ گردان برآردْم نام

Чу бояд , наёрад сипосаши биҷой

چو باید، نیارد سپاسش به جای

Набинад чунин некӯӣ аз худоӣ

نبیند چنین نیکوی از خدای

Худ аз хештан бинад он бартарӣ

خود از خویشتن بیند آن برتری

Фузӯнӣу ганҷу баланди ахтарӣ

فزونی و گنج و بلند اختری

Чу банда дар ин роҳ биниҳод пой

چو بنده در این راه بنهاد پای

Бигардонад он кор бар ваии худоӣ

بگرداند آن کار بر وی خدای

Гар андозаи гирами ман аз кори хеш

گر اندازه گیرم من از کار خویش

Вази он шодкомӣ ки барадами зи пеш

وز آن شادکامی که بردم ز پیش

Вази он сохтаи бахт ва он рӯзгор

وز آن ساخته بخت و آن روزگار

Вази ин кӯҳу дарёи чунин устувор

وز این کوه و دریا چنین استوار

Ҳамаи такя бар кӯҳу дарбанду об

همه تکیه بر کوه و دربند و آب

Надида касе душман аз мо ба хоб

ندیده کسی دشمن از ما به خواب

Ҳаме ончӣ боист дид аз худоӣ

همی آنچه بایست دید از خدای

Аз ин кӯҳи дидему ободи ҷой

از این کوه دیدیم و آباد جای

Ба мо лоҷарами душмании бргмошт

به ما لاجرم دشمنی برگماشت

Ки бртни сарв рӯй мардум надошт

که بر تن سر و روی مردم نداشت

Ҳама шаҳрҳо кард вайрону паст

همه شهرها کرد ویران و پست

Ҳамаи саракашонро бикушт ва бахаст

همه سرکشان را بکشت و بخست

Занонро ки буданд бурноу пер

زنان را که بودند برنا و پیر

Сӯии чин ва Мочӣн фиристод асир

سوی چین و ماچین فرستاد اسیر

зи душмани расидами бикборгӣ

ز دشمن رسیدم به یکبارگی

Бад-ӣни ранҷу сахтӣу бечорагӣ

بدین رنج و سختی و بیچارگی

Дигарбораи бахшоиши кирдигор

دگرباره بخشایش کردگار

Ба мо ёфт ва аз ваии баромади дамор

به ما یافت و از وی برآمد دمار

Накардаш раҳо то ки шаб рӯз кард

نکردش رها تا که شب روز کرد

Набера ӣ марои шод ва пирӯз кард

نبیره‌یْ مرا شاد و پیروز کرد

Ба заҳҳоки ҷодӯаши брдоди даст

به ضحّاک جادوش برداد دست

Мар ӯро абри кӯҳ бӯён бибаст

مر او را اَبَر کوه بویان ببست

Ба бандӣ ки ҳаргиз нишоед кушод

به بندی که هرگز نشاید گشاد

Ҳамаи коху ганҷаш ба тороҷ дод

همه کاخ و گنجش به تاراج داد

Шуданд аз ҷаҳон он бидон нопадид

شدند از جهان آن بدان ناپدید

Дили деву ҷодӯ ба ҳам брдрид

دل دیو و جادو به هم بردرید

Гар аз чархи гардандаи ёрӣ буд

گر از چرخ گردنده یاری بود

Аз ин пас ҳамаи комгорӣ буд

از این پس همه کامگاری بود

з яздон шиносед яксар сипоҳ

ز یزدان شناسید یکسر سپاه

Ки ӯ давр кард аз дили мо ҳарос

که او دور کرد از دل ما هراس

Пас аз хашм бар мо бгстрди меҳр

پس از خشم بر ما بگسترد مهر

Ббхшўд ва барраанд аз он диўчҳр

ببخشود و برهاند از آن دیوچهر

Балои вай аз шаҳри мо давр кард

بلای وی از شهر ما دور کرد

Дилаши банди заҳҳок ранҷур кард

دلش بند ضحّاک رنجور کرد

Аз ин пас бакӯшед ва рой оваред

از این پس بکوشید و رای آورید

Ҳамаи никўиҳо биҷой оваред

همه نیکوی‌ها به جای آورید

Биёред бо мо ҳамаи лашкарӣ

بیارید با ما همه لشکری

Ки акнӯн дигаргуна шуд доварӣ

که اکنون دگرگونه شد داوری

Ба дарё бисозед то бигузарем

به دریا بسازید تا بگذریم

Ҳамаи кишвар чинён бингарем

همه کشور چینیان بنگریم

Касоне ки дарвеш ва ғамгин шуданд

کسانی که درویش و غمگین شدند

зи хорӣ аз эдар сӯй чин шуданд

ز خواری از ایدر سوی چین شدند

Биҷавӣем ва эдар фиристем боз

بجوییم و ایدر فرستیم باز

Крои соз бояд , бубахшем соз

کرا ساز باید، ببخشیم ساز

Ки кӯш он далерӣ надорад бниз

که کوش آن دلیری ندارد بنیز

Чу бозӣ буд бастаи андари гурез

چو بازی بود بسته اندر گریز

Ман аз кишвари чин , бсилоу кӯҳ

من از کشور چین، بسیلا و کوه

Кунам хубтар зон ки дид он гуруҳ

کنم خوبتر زآن که دید آن گروه

Фаровон аз он марз ганҷ оварам

فراوان از آن مرز گنج آورم

Дили пели дандон ба ранҷ оварам

دل پیل‌دندان به رنج آورم

Ситонами зи Мочӣну чини сову боз

ستانم ز ماچین و چین ساو و باز

Кунам кишвари ободу лашкар ба соз

کنم کشور آباد و لشکر به ساز

зи гуфтор ӯ шод шуд лашкарӣ

ز گفتار او شاد شد لشکری

Ниҳоданд гардан ба Фрмонбрӣ

نهادند گردن به فرمانبری

зи фари Фаридун далерон шуданд

ز فرّ فریدون دلیران شدند

Чу рӯбоҳ буданд шерон шуданд

چو روباه بودند شیران شدند

Ба поёни сухан то расониди шоҳ

به پایان سخن تا رسانید شاه

Ба дарё гузаштан гирифт он сипоҳ

به دریا گذشتن گرفت آن سپاه

Гузар кард бо сад ҳазорон ҳазор

گذر کرد با صد هزاران هزار

Ҳамаи размҷуӣу ҳамаи кӣнаи дор

همه رزمجوی و همه کینه‌دار