Фиристодаи бардошти он хоста

فرستاده برداشت آن خواسته

Яке корвонӣ шуд ороста

یکی کاروانی شد آراسته

Ҳаме рафт то шаҳр омул расед

همی رفت تا شهر آمل رسید

Фурӯд омаду хайма ҳо баркашид

فرود آمد و خیمه‌ها برکشید

Фиристода ӣ шоҳ шуд пеши шоҳ

فرستادهٔ شاه شد پیش شاه

Сухан ронад аз корами никхўоаҳ

سخن راند از «کارم» نیکخواه

Ки чун ман расидами шитобони зи кӯҳ

که چون من رسیدم شتابان ز کوه

Шуда буд тиҳўри давр аз гуруҳ

شده بود طیهور دور از گروه

Сарафроз корам нишаста биҷой

سرافراز کارم نشسته به جای

Ҷавонии хирадманду покизаи рой

جوانی خردمند و پاکیزه‌رای

Чу номи шаҳаншоҳ бо нома дид

چو نام شهنشاه با نامه دید

Бабўседу шод офарин густаред

ببوسید و شاد آفرین گسترید

Сипоҳаши ҳамаи гавҳар афшоданад

سپاهش همه گوهر افشاندند

Чу номи шаҳаншоҳи брхўонднд

چو نام شهنشاه برخواندند

Ду ҳафтаи фузунтар май тизҷўш

دو هفته فزونتر می تیزجوش

Ба ёд шаҳаншоҳ карданд нӯш

به یاد شهنشاه کردند نوش

Биоварад пас ҳарчӣ будаш зи ганҷ

بیاورد پس هرچه بودش ز گنج

Фиристод ва бар дил наомадаш ранҷ

فرستاد و بر دل نیامدش رنج

Саворӣ ҳазораст бо хоста

سواری هزار است با خواسته

Яке ганҷ доранд ороста

یکی گنج دارند آراسته

Ҳамоно ки аз шаҳриёрони пеш

همانا که از شهریاران پیش

Надиданд чандини фузӯнӣ ба хеш

ندیدند چندین فزونی به خویش

Аз он , шодмон шуд ҷаҳондори шоҳ

از آن، شادمان شد جهاندار شاه

Фиристод пешаши сипаҳро ба роҳ

فرستاد پیشش سپه را به راه

Фиристода ӣ корам омад ба дар

فرستادهٔ کارم آمد به در

Бабўсед тахти шаҳи тоҷўр

ببوسید تخت شه تاجور

Фаридун чу он хоста диду тахт

فریدون چو آن خواسته دید و تخت

зи корами дилаши шодмони гашти сахт

ز کارم دلش شادمان گشت سخت

Пас он тахти фирӯзаи шоҳвор

پس آن تخت فیروزهٔ شاهوار

Ниҳоданд дар хона ӣ зарнигор

نهادند در خانهٔ زرنگار

Чу бар тахт фирӯза бинишаст шоҳ

چو بر تخت فیروزه بنشست شاه

Чунин гуфт хандони зи пеши сипоҳ

چنین گفت خندان ز پیش سپاه

Ки пирӯзи гирдам ба пирӯзи бахт

که پیروز گردم به پیروز بخت

Ба ҳар ҳафт кишвари зи пирӯзаи тахт

به هر هفت کشور ز پیروزه تخت

Бипурсед кин тахти фирӯзаи гаван

بپرسید کاین تخت فیروزه‌گون

зи корами ҷои аўФтодаҳи сет ва чун

ز کارم کجا اوفتاده‌ست و چون؟

Ба посух чунин кард гӯяндаи ёд

به پاسخ چنین کرد گوینده یاد

Ки ин , пели дандон ба тиҳўр дод

که این، پیل‌دندان به طیهور داد

Бидон гуҳ ки додаш чу мардони фиреб

بدان گه که دادش چو مردان فریب

Взони пас расониди чандон наҳиф

وزآن پس رسانید چندان نهیب

Чунин фол зад гуфт бар тахти базм

چنین فال زد گفت بر تخت بزم

Бар ӯ низ пирӯзи гирдам ба разм

بر او نیز پیروز گردم به رزم

Пас он чиз дар ганҷ биниҳод шоҳ

پس آن چیز در گنج بنهاد شاه

Фиристодаро дошт меҳмони ду моҳ

فرستاده را داشت مهمان دو ماه