Фиристодаи рӯзу шубон раҳ бурид

فرستاده روز و شبان ره برید

Ба Мочӣн ба наздик корам расед

به ماچین به نزدیک کارم رسید

Чу огоҳ шуд корам аз марди роҳ

چو آگاه شد کارم از مرد راه

Взони чизи ковро фиристод шоҳ

وزآن چیز کاو را فرستاد شاه

Аз он шодмонии баромади зи ҷой

از آن شادمانی برآمد ز جای

Ба шўлки зи тахт андар оварад пой

به شولک ز تخت اندر آورد پای

Пазира шуд ӯ бо бузургони хеш

پذیره شد او با بزرگان خویش

намева хон ва ромишгар оварад пеш

می و خوان و رامشگر آورد پیش

Фиристод бо он ҳазорон савор

فرستاد با آن هزاران سوار

Чу диданди дидори он номдор

چو دیدند دیدار آن نامدار

Аз асбони якояк фурӯд омаданд

از اسبان یکایک فرود آمدند

Ҳамаи пеш ӯ бо дуруд омаданд

همه پیش او با درود آمدند

Бипурсед корами зи шоҳи баланд

بپرسید کارم ز شاه بلند

Вази он мояи вари боргоҳи баланд

وز آن مایه‌ور بارگاه بلند

Анӯшаи сети гуфто ба фари ту шоҳ

انوشه‌ست گفتا به فرّ تو شاه

Ҳамон никдли хоҳари никхўоаҳ

همان نیکدل خواهر نیکخواه

з ҳар ду дуруди фаровон пазир

ز هر دو درود فراوان پذیر

зи хуишони дигари зи бурноу пер

ز خویشان دیگر ز بُرنا و پیر

Чунон бозгаштанд бо равад ва май

چنان بازگشتند با رود و می

Ки аз ҷуръа срмшт шуд хоки пай

که از جرعه سرمست شد خاک پی

Аз ахтари яке рӯз фаррух гузид

از اختر یکی روز فرّخ گزید

Ки боромишу шодкомии сзид

که بآرامش و شادکامی سزید

Қабои Фаридуни фаррухи зи гоҳ

قبای فریدون فرّخ ز گاه

Бапушед ва биниҳод бар сари кулоҳ

بپوشید و بنهاد بر سر کلاه

Бибаст он киёнии камар бар миён

ببست آن کیانی کمر بر میان

Нишаст ӯ бар зиндаи пели жён

نشست او برِ زنده‌پیل ژیان

Фаровони гуҳар бар сараш рехтанд

فراوان گهر بر سرش ریختند

Бар ӯ машк бо заъфарон бехтанад

بر او مشک با زعفران بیختند

Сипоҳӣ ва шаҳрӣ бидон мужда ёфт

سپاهی و شهری بدان مژده یافت

Ки фар Фаридун бидон марз тофт

که فرّ فریدون بدان مرز تافت

Чу настуро нома бархонад зуд

چو نستوه را نامه برخواند زود

Фиристод наздаш сипоҳӣ ки буд

فرستاد نزدش سپاهی که بود

Взони пас яке лашкар орост боз

وزآن پس یکی لشکر آراست باز

Ҳама бениёз аз фузӯнӣу соз

همه بی‌نیاز از فزونی و ساز

Ба рӯзи ҳумоюн сипаҳ барграфт

به روز همایون سپه برگرفت

Ба наздики насту раҳ барграфт

به نزدیک نستوه ره برگرفت

Чу дидор карданд бо икдгр

چو دیدار کردند با یکدگر

Гирифтанд мари икдгрро ба бар

گرفتند مر یکدگر را به بر

Бпрсидш аз шоҳи вази ранҷи роҳ

بپرسیدش از شاه وز رنج راه

Дурустаст , гуфто ба фари ту шоҳ

درست است، گفتا به فرّ تو شاه

Марои ранҷ камтар шуд аз меҳри ту

مرا رنج کمتر شد از مهر تو

Чу дидам бад-ӣни фаррухии чеҳри ту

چو دیدم بدین فرّخی چهر تو

Ббўднд бар ҷои шодони се рӯз

ببودند بر جای، شادان سه روز

Гуҳӣ ноӣ ва раваду гуҳии бозу юз

گهی نای و رود و گهی باز و یوز

Сарафрози корам яке хон ниҳод

سرافراز «کارم» یکی خوان نهاد

Ба настуу гардони басӣ чиз дод

به نستوه و گردان بسی چیز داد

Шабу рӯзи гуфторашон кор кӯш

شب و روز گفتارشان کارِ کوش

Сголши зи дидор ва кирдор кӯш

سگالش ز دیدار و کردار کوش

Кашиданд аз он ҷо ба хмдони сипоҳ

کشیدند از آن جا به خمدان سپاه

Ба ду нзлӣ чун даромад зи роҳ

به دو منزلی چون درآمد ز راه