Сипаҳбади зи гуфтор ӯ кин гирифт
سپهبد ز گفتار او کین گرفت
Барошуфту рухсор ӯ чин гирифт
برآشفت و رخسار او چین گرفت
Ҳамон рӯзи бардошти лашкари зи ҷой
همان روز برداشت لشکر ز جای
Буғурред кӯс ва бинолед ноӣ
بغرّید کوس و بنالید نای
Сипаҳро ба як рӯз чандон баранд
سپه را به یک روز چندان براند
Ки бо шаҳри як майл камтар намонад
که با شهر یک میل کمتر نماند
Фурӯд омад ва шаҳр бигирифт танг
فرود آمد و شهر بگرفت تنگ
Чу кӯш он сипаҳ дид ва он созу ҷанг
چو کوش آن سپه دید و آن ساز و جنگ
з лашкар бифармуд то даҳ ҳазор
ز لشکر بفرمود تا ده هزار
Бурун рафт бргстўонўри савор
برون رفت برگستوانوَر سوار
Вази он зердастону мардони шаҳр
وز آن زیردستان و مردان شهر
зи зӯру зи мардии кро буд баҳр
ز زور و ز مردی کرا بود بهر
Сипоҳӣ гузин кард бурноу пер
سپاهی گزین کرد برنا و پیر
Сипар дод бо ҷавшану теғу тир
سپر داد با جوشن و تیغ و تیر
Фиристодашон бо сипаҳи сӯии разм
فرستادشان با سپه سوی رزم
зи хмдон гусаста шуд овози базм
ز خمدان گسسته شد آواز بزم
Ба шаҳри андаруни сӣ ҳазорон савор
به شهر اندرون سی هزاران سوار
Ниҳон кард бо худ ки ояд бакор
نهان کرد با خود که آید بکار
Шумо ҳар кас осӯда бошӣ , гуфт
شما هر کس آسوده باشید، گفت
зи душмани ниҳону з мардум наҳуфт
ز دشمن نهان و ز مردم نهفت
Бидон то чу бо мо расад корзор
بدان تا چو با ما رسد کارزار
Ба шамшер кардан тавонем кор
به شمشیر کردن توانیم کار
зи хмдон чу берун шуданд он гуруҳ
ز خمدان چو بیرون شدند آن گروه
Яке саф кашиданд монанди кӯҳ
یکی صف کشیدند مانند کوه
Ду лашкари чунин барҳам овехтанд
دو لشکر چنین برهم آویختند
Ки бо хоки хӯн андар омехтанд
که با خاک خون اندر آمیختند
Чкочоки шамшеру борони тир
چکاچاک شمشیر و باران تیر
Ҳамеи ҳуши бастади зи бурноу пер
همی هوش بستد ز برنا و پیر
Ду моҳи ин чунин разми пайваста буд
دو ماه این چنین رزم پیوسته بود
з ҳар ду сипаҳи куштау хаста буд
ز هر دو سپه کشته و خسته بود
Сипаҳдори настуу корам ба ҳам
سپهدار نستوه و کارم به هم
Аз он разм ва пигор гашта дижам
از آن رزم و پیگار گشته دژم
Биёрост арродае ҷонгзоӣ
بیاراست عرّادهای جانگزای
зи беруни шаҳр ва се чандон зи ҷой
ز بیرون شهر و سه چندان ز جای
Басии манҷаниқ ва камонҳои чарх
بسی منجنیق و کمانهای چرخ
Ки кайвон бзир оваредӣ зи чарх
که کیوان به زیر آوریدی ز چرخ
Камарбасту бргстўони брФгнд
کمر بست و برگستوان برفگند
Нишаст аз бар бодпоиии саманд
نشست از بر بادپایی سمند
Худу кораму номадории ҳазор
خود و کارم و نامداری هزار
Далерону бргстўонўри савор
دلیران و برگستوانور سوار
Миёни ду лашкар чу шуд кори сахт
میان دو لشکر چو شد کار سخت
Ба номи Фаридуни фархундаи бахт
به نام فریدون فرخندهبخت
з ногоҳ бар лашкар кӯш зад
ز ناگاه بر لشکر کوش زد
Сари гурз ӯ бӯс бар дӯш зад
سر گرز او بوس بر دوش زد
Масофи далерон ба ҳам бршкст
مصاف دلیران به هم برشکست
Ҳамеи гурз ӯ худ дар он сиришкаст
همی گرز او خود در آن سر شکست
Фитоданд дар чинёни он ҳама
فتادند در چینیان آن همه
Чу гурги он замон дар миёни рама
چو گرگ آن زمان در میان رمه
Сари теғҳо сар дрўдн гирифт
سر تیغها سر درودن گرفت
Сари найзаҳо ҷон рубудан гирифт
سر نیزهها جان ربودن گرفت
Бикуштанд аз эшон фузун аз ҳазор
بکشتند از ایشان فزون از هزار
Дигар хастаи баргашт аз корзор
دگر خسته برگشت از کارزار
Фгнднд дар шаҳри худро ба дард
فگندند در شهر خود را به درد
Лаб аз бими хушку рух аз ранҷи зард
لب از بیم خشک و رخ از رنج زرد
Ба дарвоза бар кӯш чун аждаҳо
به دروازه بر کوش چون اژدها
Накард аз далерони якеро раҳо
نکرد از دلیران یکی را رها
Гузин кард рӯзӣ ва лашкар баранд
گزین کرد روزی و لشکر براند
Ҳамеи ном ӯ зер лабҳо бихонад
همی نام او زیر لبها بخواند
Бидон лашкари андари бёмихтнд
بدان لشکر اندر بیامیختند
Ббрднд бо барҳам овехтанд
ببردند با برهم آویختند
Ки берун шудандӣ ба ёрии зи шаҳр
که بیرون شدندی به یاری ز شهر
Аз он разми ранҷи ялон буд баҳр
از آن رزم، رنج یلان بود بهر
Чу лашкар ба шаҳр андар афганда буд
چو لشکر به شهر اندر افگنده بود
Саропарда бар дашт оварда буд
سراپرده بر دشت آورده بود
Баради пеш дар назд майдони зи роҳ
برد پیش در نزد میدان ز راه
Ба гирди сипаҳбад дар омад сипоҳ
به گرد سپهبد در آمد سپاه
Дизи шаҳрро кӯш кард устувор
دز شهر را کوش کرد استوار
Нафармуд кардан дигар корзор
نفرمود کردن دگر کارزار
Шабу рӯз бора нигаҳдоштанд
شب و روز باره نگه داشتند
Хурӯш аз бар чархи бгзоштнд
خروش از بر چرخ بگذاشتند
Сипаҳдори настуу эрониён
سپهدار نستوه و ایرانیان
Бибастанд бар кӣна ҷустани миён
ببستند بر کینه جستن میان
Шабу рӯзи гардиш ҳаме тохтанд
شب و روز گردش همی تاختند
Гуҳии чарху гуҳ новак андохтанд
گهی چرخ و گه ناوک انداختند
Шикастаи сари бурҷаш аз ғндаҳи санг
شکسته سر برجش از غنده سنگ
Халидаи дилу обгоҳши хаданг
خلیده دل و آبگاهش خدنگ
Чиҳил рӯзи дигари чунон ҷанг буд
چهل روز دیگر چنان جنگ بود
Ки хобу хӯриш бар ялони танг буд
که خواب و خورش بر یلان تنگ بود
Гумонеи чунон баради настуи гирд
گمانی چنان برد نستوه گرد
Ки чун кӯш дид аз ман ин дастбурд
که چون کوش دید از من این دستبرد
Агар чанд хоҳад ки ояд бурун
اگر چند خواهد که آید برون
Наёрад , ки шуд лашкари ваии забун
نیارد، که شد لشکرِ وی زبون
Сипаҳро прагаанд дар марзи чин
سپه را پراگند در مرز چین
Ниҳоданд бар бўри тороҷи зин
نهادند بر بورِ تاراج زین
Сипоҳи ҷазира ба пеши андарун
سپاه جزیره به پیش اندرون
Мари эрониёнро шудаи раҳнамӯн
مر ایرانیان را شده رهنمون
зи душман чу эмин шавад ҳӯшманд
ز دشمن چو ایمن شود هوشمند
Бидон эминӣ зуд ёбад газанд
بدان ایمنی زود یابد گزند
Чу настуро бесипаҳ ёфт кӯш
چو نستوه را بیسپه یافت کوش
Ба кори андарун тезтар кард ҳуш
به کار اندرون تیزتر کرد هوش
Саворони хешу ҷавонони шаҳр
سواران خویش و جوانان شهر
зи неруии дил ҳар киро буд баҳр
ز نیروی دل هر که را بود بهر
Бихонаду басӣ мардумӣҳо намӯд
بخواند و بسی مردمیها نمود
Ҳамаи як ба якро ситоиш фузуд
همه یک به یک را ستایش فزود
Бадишон чунин гуфт коирони сипоҳ
بدیشان چنین گفت کایران سپاه
Парогандаи гаштанд аз ин размгоҳ
پراگنده گشتند از این رزمگاه
Ба тороҷ кишвар кашиданд даст
به تاراج کشور کشیدند دست
Дил ҳар як аз хостаи гашти маст
دل هر یک از خواسته گشت مست
Сипаҳдор бо лашкарӣ камтар аст
سپهدار با لشکری کمتر است
Марои кор бо ӯ кунун дигар аст
مرا کار با او کنون دیگر است
Ман ин лашкари хешро токунӯн
من این لشکر خویش را تا کنون
Ниҳони доштами зи он ба шаҳри андарун
نهان داشتم ز آن به شهر اندرون
Ки насту густох гардад ба ҷанг
که نستوه گستاخ گردد به جنگ
Сипоҳи андари орад ба дарвозаи танг
سپاه اندر آرد به دروازه تنگ
Чу гардад пароганда зу лашкараш
چو گردد پراگنده زو لشکرش
Ба хоки андари оради шабихуни сараш
به خاک اندر آرد شبیخون سرش
Кунун омад андеша ӣ ман чунон
کنون آمد اندیشهٔ من چنان
Ки ман дод бустонам аз душманон
که من داد بستانم از دشمنان
Гар ояд бар эрониён бар шикан
گر آید بر ایرانیان بر شکن
Раҳои наёбади кас аз теғи ман
رهایی نیابد کس از تیغ من
Агар бар ҳавои мурғ парон шаванд
اگر بر هوا مرغ پرّان شوند
Нмонм ки зинда ба Эрон шаванд
نمانم که زنده به ایران شوند
Ки фарсанг панҷсад баранд ба роҳ
که فرسنگ پانصد براند به راه
зи чин то ба Эрони саросари сипоҳ
ز چین تا به ایران سراسر سپاه
Вагар ҳеҷ пргст бар мо буд
وگر هیچ پرگست بر ما بود
Яке тири партоби саҳро буд
یکی تیر پرتاب صحرا بود
Дрорим чун бори пешаш ба банд
درآریم چون بار پیشش به بند
На бар асби ранҷ ва на бар мо газанд
نه بر اسب رنج و نه بر ما گزند
Кунун ҳар ки дорад дили разму кин
کنون هر که دارد دل رزم و کین
Бхўҳнди соз ва силеҳ гузин
بخواهند ساز و سلیح گزین
Буд кин далерии биҷои оварем
بود کاین دلیری به جای آوریم
Сари душманони зери пои оварем
سر دشمنان زیر پای آوریم
Раҳонем худро аз ин ранҷи сахт
رهانیم خود را از این رنج سخت
Агар ёварӣ ёбад аз чархи бахт
اگر یاوری یابد از چرخ بخت
Ҷавонони шаҳру далерони шоҳ
جوانان شهر و دلیران شاه
Ниҳоданд гардан ба фармони шоҳ
نهادند گردن به فرمان شاه
Ҳаме ҳаркасӣ гуфт мо ҷони хеш
همی هرکسی گفت ما جان خویش
Ба фармонат эй шоҳ дорем пеш
به فرمانت ای شاه داریم پیش
зи гуфторашони шодмон гашт кӯш
ز گفتارشان شادمان گشت کوش
зи шаҳрии далерони пўлодпўш
ز شهری دلیران پولادپوش
Гузин кард панҷаи ҳазорон ҷавон
گزین کرد پنجه هزاران جوان
Сипар додашону силеҳи гӯон
سپر دادشان و سلیح گوان