Шаби тира дарвоза бикшод зуд
شب تیره دروازه بگشاد زود
Бурун рафт бо лашкарии ҳамчуи дӯд
برون رفت با لشکری همچو دود
Ба пеши андаруни сад ҳазорон савор
به پیش اندرون صد هزاران سوار
Сипаҳдор бо ҷавшани корзор
سپهدار با جوشن کارزار
Даромад пасу пеши эрониён
درآمد پس و پیش ایرانیان
зи ногуҳ саҳаргоҳ зад бар миён
ز ناگه سحرگاه زد بر میان
Бикбораҳ наъра барафроштанд
به یکباره نعره برافراشتند
зи бораи ҳамон ғиў бардоштанд
ز بارِه همان غیو برداشتند
Шаби тира монандаи ӣ обнӯс
شب تیره مانندهٔ آبنوس
Хурӯшанда ноӣу ғриўндаҳи кӯс
خروشنده نای و غریونده کوس
Шуд эрониёнро сар аз хоби тез
شد ایرانیان را سر از خواب تیز
зи ногуҳи баромади яке растхез
ز ناگه برآمد یکی رستخیز
Биҷустанду насту ял барнишаст
بجستند و نستوهِ یل برنشست
Сӯии даста ӣ теғи бурданди даст
سوی دستهٔ تیغ بردند دست
Якояки сипаҳи сӯй насту шуд
یکایک سپه سوی نستوه شد
зи лашкари саропарда анбӯҳ шуд
ز لشکر سراپرده انبوه شد
Бидон тирагӣ дарҳам овехтанд
بدان تیرگی درهم آویختند
Ҳамеи хӯни з якдигарон рехтанд
همی خون ز یکدیگران ریختند
Чкочоки шамшер бо доругир
چکاچاک شمشیر با داروگیر
На найза бакор омад он шаб на тир
نه نیزه به کار آمد آن شب نه تیر
Чунон пели дандони броФгнди асб
چنان پیلدندان برافگند اسب
Ки шуд кини меҳробу озргшсб
که شد کین مهراب و آذرگشسب
Ба ҳар захмии асбӣу гардӣ чу кӯҳ
به هر زخمی اسبی و گُردی چو کوه
Бикушт аз далерони Эрони гуруҳ
بکشت از دلیران ایران گروه
Хурӯшед настуи к-эии саракашон
خروشید نستوه کای سرکشان
Далерони Эрону гарданкашон
دلیران ایران و گردنکشان
Яке ношунида диранг оваред
یکی ناشنیده درنگ آورید
Матарсед ва бар ҷой ҷанг оваред
مترسید و بر جای جنگ آورید
Бад-ӣни разм агар сустӣ ояд падед
بدین رزم اگر سستی آید پدید
Аз эдар ба Эрон ки хоҳед расед !
از ایدر به ایران که خواهید رسید!
Сипоҳи Фаридуни зи гуфтори ӯй
سپاه فریدون ز گفتار اوی
Шуданд он шаби тираи гавани ёри ӯй
شدند آن شب تیرهگون یار اوی
Броўихт бо чинён то ба рӯз
برآویخت با چینیان تا به روز
Чу бар зад сар аз кӯҳ гетӣ фурӯз
چو بر زد سر از کوه گیتیفروز
Нигаҳ кард насту ва лашкар надид
نگه کرد نستوه و لشکر ندید
Ҳамаи дашти ҷузи дасту ҷуз сар надид
همه دشت جز دست و جز سر ندید
Ба лшкргаҳи хеш дар душманон
به لشکرگه خویش در دشمنان
Ҳаме дид харгоҳу хаймаи кунон
همی دید خرگاه و خیمه کنان
Сипаҳ дид бо сози ороста
سپه دید با ساز آراسته
зи шамшерашони ҷӯии хӯни хостаҳ
ز شمشیرشان جوی خون خاسته
На харгоҳ монад ва на хаймаи бпоӣ
نه خرگاه ماند و نه خیمه به پای
На лашкар ба пеш ва на корами биҷой
نه لشکر به پیش و نه کارم به جای
Чу неруӣ ӯ дид корам , пагоҳ
چو نیروی او دید کارم، پگاه
Ба дарё баровард яксар сипоҳ
به دریا برآورد یکسر سپاه
Ба кӯҳи бсилои дижами бозгашт
به کوه بسیلا دژم بازگشت
Ту гуфтӣ ки бо боди анбози гашт
تو گفتی که با باد انباز گشت
Саворонаш аз разм баргашта дид
سوارانش از رزم برگشته دید
Пиёдаи ҳамаи зери паии кушта буд
پیاده همه زیر پی کشته دید
Барошуфт ва бо вижагон ҳамла кард
برآشفت و با ویژگان حمله کرد
Ба найзаи з душман баровард гирд
به نیزه ز دشمن برآورد گرد
з чинӣ бикуштанд чандон сарон
ز چینی بکشتند چندان سران
Ки хӯни гашт бар дашти хмдони равон
که خون گشت بر دشت خمدان روان
Бимолидашони сахт ва ранҷур кард
بمالیدشان سخت و رنجور کرد
зи лшкргаҳи хештан давр кард
ز لشکرگه خویشتن دور کرد
Чу кӯш он чунон дид чун пели маст
چو کوش آن چنان دید چون پیل مست
Даромад яке хишти парон ба даст
درآمد یکی خشت پرّان به دست
Барошуфт ва бо саракашон ҷанг кард
برآشفت و با سرکشان جنگ کرد
Сипаҳро ба дашном , дил танг кард
سپه را به دشنام، دل تنگ کرد
Ки аз душманон чун баромади дамор
که از دشمنان چون برآمد دمار
Шумо суст гаштед дар корзор
شما سست گشتید در کارزار
Чу бо мо гаронӣу сустӣ буд
چو با ما گرانی و سستی بود
зи душмани ҳамаи чираи дастӣ буд
ز دشمن همه چیرهدستی بود
Бигуфт ӯу оҳанг насту кард
بگفت او و آهنگ نستوه کرد
Ркиб аз гаронии яке кӯҳ кард
رکیب از گرانی یکی کوه کرد
Бузади хишту бргстўони саманд
بزد خشت و برگستوان سمند
Бадаред ва бар вай наомад газанд
بدرّید و بر وی نیامد گزند
Ҳамон хишт , насту берун кашид
همان خشت، نستوه بیرون کشید
Бадви тохт ва чун бод андар расед
بدو تاخت و چون باد اندر رسید
Бузади хишт ва бо рӯс барбар бадухт
بزد خشت و با روس بربر بدوخت
Бидон захми кини далерони бтўхт
بدان زخم کینِ دلیران بتوخت
На аз хастагӣ кард пайдо на дард
نه از خستگی کرد پیدا نه درد
Бикбор бо лашкараш ҳамла кард
به یکبار با لشکرش حمله کرد
Бузади хештанро бар эрониён
بزد خویشتن را بر ایرانیان
Ба шамшерашон давр кард аз миён
به شمشیرشان دور کرد از میان
Фаровон бикуштанду хстнду баст
فراوان بکشتند و خستند و بست
Саворӣ ки ӯ зӯдтар ҷуст раст
سواری که او زودتر جَست رَست
Бикборгӣ рӯй бргоштнд
به یکبارگی روی برگاشتند
Сипаҳдорро хори бгзоштнд
سپهدار را خوار بگذاشتند
Чу дид он сипаҳро гурезандаи тафт
چو دید آن سپه را گریزنده تفت
Бнокоми баргашти зуд ва бирафт
به ناکام برگشت زود و برفت
Ҳамон гоҳ аз асб андар афтод кӯш
همان گاه از اسب اندر افتاد کوش
зи баси хӯн каз ӯ рафт , аз ӯ рафт ҳуш
ز بس خون کز او رفت، از او رفت هوش
Бузургон ва рӯй ҳамаи лашкараш
بزرگان و روی همه لشکرش
Бимонада дижам ҳар касе бар сараш
بمانده دژم هر کسی بر سرش
зи ёлаш бурун кард донанда , хишт
ز یالش برون کرد داننده، خشت
Бишуст ва яке марҳамии нави сиришт
بشست و یکی مرهمی نو سرشت
Бар он захм биниҳоду басти устувор
بر آن زخم بنهاد و بست استوار
Ҳам аз кормонд ва ҳам аз корзор
هم از کار ماند و هم از کارزار
Ба шаҳр андар омад ба хона бихуфт
به شهر اندر آمد به خانه بخفت
Нанолед як моҳ ва бо кас нагуфт
ننالید یک ماه و با کس نگفت