Вази Эрон аз он сӣ ҳазорон савор

وز ایران از آن سی هزاران سوار

Фузун кушта буданд ҳшдаҳи ҳазор

فزون کشته بودند هشده هزار

Фаридун аз эшон чу огоҳ шуд

فریدون از ایشان چو آگاه شد

Дижами гашту шодяш кӯтоҳ шуд

دژم گشت و شادیش کوتاه شد

Сипаҳдорро сарзаниш кард ва гуфт

سپهدار را سرزنش کرد و گفت

Ки ҳамчун занон дар шабистон бихуфт

که همچون زنان در شبستان بخفت

Бар ӯ лоҷарам душманаш ёфт даст

بر او لاجرم دشمنش یافت دست

Сипоҳи марои бештари кишт ва хаст

سپاه مرا بیشتر کشت و خست

Яке гуфт аз он бозмондаи сипоҳ

یکی گفت از آن بازمانده سپاه

Ки шоҳо , набӯдаи сет ӯро гуноҳ

که شاها، نبوده‌ست او را گناه

Ки ин мояи мардум ки бози омадем

که این مایه مردم که باز آمدیم

Агарчӣ ба ранҷи дарози омадем

اگرچه به رنج دراز آمدیم

зи фари туу ранҷи насту буд

ز فرّ تو و رنج نستوه بود

Ки дар пеши душмани яке кӯҳ буд

که در پیش دشمن یکی کوه بود

Агар кӯширо ӯ нахустӣ ба теғ

اگر کوش را او نخستی به تیغ

Кас аз мо бхстӣ ба роҳи гриғ

کس از ما بخستی به راه گریغ

Чу ӯ хаста шуд лашкараши гашти боз

چو او خسته شد لشکرش گشت باز

Касе аз пай мо наомад фароз

کسی از پی ما نیامد فراز

Се бораи фузун буд аз мо сипоҳ

سه باره فزون بود از ما سپاه

Ниҳон карда дар шаҳри икчнди гоҳ

نهان کرده در شهر یکچند گاه

Чу эмини шудем ӯ шабихун намӯд

چو ایمن شدیم او شبیخون نمود

Кунун бӯданӣ буду гуфтан чаҳ суд

کنون بودنی بود و گفتن چه سود