Фаридун барошуфт аз он диўзод

فریدون برآشفت از آن دیوزاد

Бифармуд то пешаш омад Қубод

بفرمود تا پیشش آمد قباد

Сипоҳӣ гузин кун , бадв гуфт , зуаш

سپاهی گزین کن، بدو گفت، زوش

Сӯии чин равон кун ба пигор кӯш

سوی چین روان کن به پیگار کوش

Дусолаи ҳаме рост кун созашон

دوساله همی راست کن سازشان

Аз андеша дилҳо бипардозашон

از اندیشه دل‌ها بپردازشان

Нигар то набошӣ чу настуи хом

نگر تا نباشی چو نستوه خام

Ки моро ба нанг андар оварад ном

که ما را به ننگ اندر آورد نام

Чунон кун ки Қоран бародарат кард

چنان کن که قارن برادرْت کرد

Ки аз рӯм ва ховар баровард гирд

که از روم و خاور برآورد گرد

Чунин посух оварад фаррухи Қубод

چنین پاسخ آورد فرّخ قباد

Ки фармон хусрав гирифтам биёад

که فرمان خسرو گرفتم به یاد

Кунам ҳарчӣ гӯйӣ ва афзӯн кунам

کنم هرچه گویی و افزون کنم

Ҳам аз фари шоҳ ҳумоюн кунам

هم از فرّ شاه همایون کنم

Сипоҳи он ки бар дар , ҳама бингаред

سپاه آن که بر در، همه بنگرید

Касеро ки шоистатар баргузед

کسی را که شایسته‌تر برگزید

Ялонро ки бар дафтар афганд ном

یلان را که بر دفتر افگند نام

Бидоданд рӯзӣу сози тамом

بدادند روزی و ساز تمام

Ба рӯзии ҳумоюни зи роҳи хирад

به روزی همایون ز راه خرد

Саропардаи бардошт ва омад барад

سراپرده برداشت و آمد برد

Хурӯш омад аз шаҳр ва аз боргоҳ

خروش آمد از شهر و از بارگاه

Ба саҳро бурун рафт яксар сипоҳ

به صحرا برون رفت یکسر سپاه

Фаридан биёмад сипаҳ бингаред

فریدون بیامد سپه بنگرید

Гузидаи сипоҳӣ писандида дид

گزیده سپاهی پسندیده دید

Ҳаме бар Қубод офарин кард ёд

همی بر قباد آفرین کرد یاد

Сипаҳбади замини пеш ӯ бӯса дод

سپهبد زمین پیش او بوسه داد

Вази он ҷо сипаҳ барграфт ва бирафт

وز آن جا سپه برگرفت و برفت

Буна бар ниҳоду раҳ андар гирифт

بنه بر نهاد و ره اندر گرفت

Сипаҳбад ҳаме ронад лашкар чу бод

سپهبد همی راند لشکر چو باد

Ки бар моўролнҳр бикшод шод

که بر ماورالنهر بگشاد شاد

Вази он ҷо сӯй кӯш аз эрониён

وز آن جا سوی کوش از ایرانیان

Бипардохт ва бикшод банд аз миён

بپرداخت و بگشاد بند از میان

Икоиг ба кӯш омад ин огаҳӣ

یکایگ به کوش آمد این آگهی

Дил аз ромиш ва ком кард ӯ тиҳӣ

دل از رامش و کام کرد او تهی

Сипаҳро талаб кард ва хондаш пагоҳ

سپه را طلب کرد و خواندش پگاه

Чу мӯру малах пешаш омад сипоҳ

چو مور و ملخ پیشش آمد سپاه

Ҳамаи чин ва Мочӣн шудаш сӯии дашт

همه چین و ماچین شدش سوی دشت

Сипоҳии ҳамаи бандау зрпрст

سپاهی همه بنده و زرپرست

Саропарда берун зад аз шаҳр кӯш

سراپرده بیرون زد از شهر، کوش

Фаровон сипаҳ дид пўлодпўш

فراوان سپه دید پولادپوش

Нбисндаҳ бинишаст бар боргоҳ

نبیسنده بنشست بر بارگاه

Ҳаме кард як моҳи арзи сипоҳ

همی کرد یک ماه عرض سپاه

Баромадаши чосди ҳазорон савор

برآمدش چاصد هزاران سوار

Далерони дашт ва гузинон кор

دلیران دشت و گزینان کار

Чунин гуфт кӯш аз сари сарварӣ

چنین گفت کوش از سر سروری

Ҷаҳонро бигирам бад-ӣни лашкарӣ

جهان را بگیرم بدین لشکری

Аз эшон гузин кард сесад ҳазор

از ایشان گزین کرد سیصد هزار

Савори ҳзбри аФгни номдор

سوار هزبر افگن نامدار

Дар ганҷ бикшод ва рӯзӣ бидод

درِ گنج بگشاد و روزی بداد

Пазира шуд аз шаҳри пеши Қубод

پذیره شد از شهر پیش قباد

Сипаҳбад чу дар марз таббат расед

سپهبد چو در مرز تبّت رسید

Саропардау хайма ҳо баркашид

سراپرده و خیمه‌ها برکشید

з кӯш огаҳӣ ёфт вази лашкараш

ز کوش آگهی یافت وز لشکرش

Надиданд кас рӯй рафтани буриш

ندیدند کس روی رفتن برش

Ҳамон ҷойгаҳ кард лашкари диранг

همان جایگه کرد لشکر درنگ

Барони дашт то душман омад бтнг

بر آن دشت تا دشمن آمد به تنگ

Чу кӯш андар омад ба ду рӯзаи роҳ

چو کوش اندر آمد به دو روزه راه

Сипаҳбад биёрост яксар сипоҳ

سپهبد بیاراست یکسر سپاه

Падедор кард ӯ ҷиноҳу буна

پدیدار کرد او جناح و بنه

Ҳамаи майсара низ бо маймана

همه میسره نیز با میمنه

Ҳамон шаби тилоия бурун кард ва гуфт

همان شب طلایه برون کرد و گفت

Кзоини пас тан осон нишоед бихуфт

کزاین پس تن آسان نشاید بخفت

Шабу рӯзи ҳушёр бӯдан равост

شب و روز هشیار بودن رواست

Ки бар роҳи дами каш яке аждаҳост

که بر راه دم‌کش یکی اژدهاست

Бурун кард гардии зи корогҳон

برون کرد گردی ز کارآگهان

Фиристод наздики душмани ниҳон

فرستاد نزدیک دشمن نهان

Бидон то бидонад ки чандаст мард

بدان تا بداند که چند است مرد

Тилоияи зи ногуҳи бадв боз хӯрд

طلایه ز ناگه بدو باز خورد

Гирифтанду бурданд наздик кӯш

گرفتند و بردند نزدیک کوش

Ки инро ба раҳ барграфтем дӯш

که این را به ره برگرفتیم دوش

Ҳамоно каз Эрони сипоҳи омадаи сет

همانا کز ایران سپاه آمده‌ست

Ки шӯридаи наздики шоҳи омадаи сет

که شوریده نزدیک شاه آمده‌ست

Бидонаст чун рӯй вай дид зард

بدانست چون روی وی دید زرد

Ки ҷосуси Эрон сипоҳаст мард

که جاسوس ایران سپاه است مرد

Ҳамеи хост то бозгардад ба роҳ

همی خواست تا بازگردد به راه

Диҳад огаҳишони зи созу сипоҳ

دهد آگهیشان ز ساز و سپاه

Яке бо тилоия дуруштӣ намӯд

یکی با طلایه درشتی نمود

Ки дарвеш мардум гирифтӣ чаҳ суд ?

که درویش مردم گرفتی چه سود؟

Шуморо ки фармудӣ бе рӯй кор

شما را که فرمودی بی‌روی کار

Ҳамаи кор дарвеш доред хор

همه کار درویش دارید خوار

Яке марди бечора каз гоҳи бом

یکی مرد بیچاره کز گاهِ بام

Бигардади зи баҳри хӯриш то ба шом

بگردد ز بهر خورش تا به شام

Нишон чист корогҳонро барӣн

نشان چیست کارآگهان را براین

Тиҳӣ кард натавон зи мардуми замин

تهی کرد نتوان ز مردم زمین

Бадв гуфт ҳар ҷо ки хоҳӣ бигард

بدو گفت هر جا که خواهی بگرد

Наёрад каст гуфт каз роҳи гирд

نیارد کست گفت کز راه گرد

Тани мардро тоза тар шуд равон

تن مرد را تازه‌تر شد روان

Ниёйиш намӯд ва бурун шуд давон

نیایش نمود و برون شد دوان

Ба лашкари гуҳи андари бгшт ва бидид

به لشکرگه اندر بگشت و بدید

Якояки силеҳ ва сипаҳ бингаред

یکایک سلیح و سپه بنگرید

Ба дониш нигаҳ карду баргашти зуд

به دانش نگه کرد و برگشت زود

Сипаҳдорро бозгуфт ончӣ буд

سپهدار را بازگفت آنچه بود

Тилоияи маро , гуфт , дар раҳ бидид

طلایه مرا، گفت، در ره بدید

Гирифт ва ба наздик кӯшам кашид

گرفت و به نزدیک کوشم کشید

Маро ҳеҷ нашнохт он хираи сар

مرا هیچ نشناخت آن خیره‌سر

Раҳо карду беруни давидами з дар

رها کرد و بیرون دویدم ز در

Бгштм , чу гаштами зи куштани яла

بگشتم، چو گشتم ز کُشتن یله

Бидон сон ки поем шудаи сети обила

بدان سان که پایم شده‌ست آبله

Сипоҳаш ба дониш бидидам ҳама

سپاهش به دانش بدیدم همه

Бас аз розашони бррсидми ҳама

بس از رازشان بررسیدم همه

Гузидаи сипоҳии сети афзӯни зи мӯр

گزیده سپاهی‌ست افزون ز مور

Барон теғу бргстўонўри сутур

بران تیغ و برگستوان‌ور ستور

Ҳамоно камобеш сесад ҳазор

همانا کمابیش سیصد هزار

Савораст ҷавшани вари венисаи дор

سوار است جوشن‌ور و نیزه‌دار

Бад-ӣни созу ороишу дастгоҳ

بدین ساز و آرایش و دستگاه

Надидем лашкар ба даргоҳи шоҳ

ندیدیم لشکر به درگاه شاه

Магари он ки бо Қорани разми зан

مگر آن که با قارن رزم‌زن

Сӯии рӯми рафтанд аз ин анҷуман

سوی روم رفتند از این انجمن

Ҳамин моя буд ва ҳамин соз буд

همین مایه بود و همین ساز بود

Сипоҳӣ ки бо он сарафроз буд

سپاهی که با آن سرافراز بود

Чу ин достон кард ҷосуси ёд

چو این داستان کرد جاسوس یاد

Ҳамон гуҳ бидонаст фаррухи Қубод

همانگه بدانست فرّخ قباد

Ки ҷосуси рузи он яла кард кӯш

که جاسوس را زآن یله کرد کوش

Бидон то бибинад сипаҳро бҳўш

بدان تا ببیند سپه را به هوش

Ҳамон созу ороиши чинён

همان ساز و آرایش چینیان

Бибинад бигӯед ба эрониён

ببیند بگوید به ایرانیان

Дили лашкарии бишиканади зини сухан

دل لشکری بشکند زین سخن

Сипаҳбад чунин гуфт бо анҷуман

سپهبد چنین گفت با انجمن

Ки донам ки чандон набошад сипоҳ

که دانم که چندان نباشد سپاه

Ки заҳҳокро буд дар разми шоҳ

که ضحّاک را بود در رزم شاه

Бибин то Фаридуни фаррух чаҳ кард

ببین تا فریدون فرّخ چه کرد

зи заҳҳок ва лашкар баровард гирд

ز ضحّاک و لشکر برآورد گرد

Ман имрӯз бо ин сипоҳ он кунам

من امروز با این سپاه آن کنم

Ки аз омаданашон пушаймон кунам

که از آمدنشان پشیمان کنم

Чунон бркнми бехи эшон зи ҷой

چنان برکنم بیخ ایشان ز جای

Ба фари Фаридуну зӯри худоӣ

به فرّ فریدون و زور خدای

Ки кас низ бар разми эрониён

که کس نیز بر رزم ایرانیان

Аз он пас ба кӣна набандад миён

از آن پس به کینه نبندد میان

Ҳамон гуҳи танӣ чандро брншонд

همانگه تنی چند را برنشاند

Ялони сипаҳро ҳама пеш хонд

یلان سپه را همه پیش خواند

Чунин гуфт кин диўзодаҳи зи чин

چنین گفت کاین دیوزاده ز چین

Кашида сет бар мо сипоҳӣ гузин

کشیده‌ست بر ما سپاهی گزین

Чунон байнам акнӯн ки имшаби пагоҳ

چنان بینم اکنون که امشب پگاه

Яке канда созем пеши сипоҳ

یکی کنده سازیم پیش سپاه

Гирифтаи сари кандаи ҷуз чанд ҷой

گرفته سر کنده جز چند جای

Ки бошад раҳи мардуму чорпоӣ

که باشد ره مردم و چارپای

Ду равияи ду лашкар бар ин дашти кин

دو رویه دو لشکر بر این دشت کین

Нишонем ҳар каси ҳаме дар камӣн

نشانیم هر کس همی در کمین

Ки ман бегумонам ки он диўзод

که من بی‌گمانم که آن دیوزاد

Шабихун кунад бар сипоҳи Қубод

شبیخون کند بر سپاه قباد

Чу он бори пешин ба насту кард

چو آن بار پیشین به نستوه کرد

Дили шоҳи Эрони пар андӯҳ кард

دل شاه ایران پُر اندوه کرد

Кунун зони далерӣ сипоҳ оварад

کنون زآن دلیری سپاه آورد

Шабии лашкари кӣна хоҳ оварад

شبی لشکر کینه‌خواه آورد

Ҳам аз роҳ дар канда уфтанд пок

هم از راه در کنده افتند پاک

Даройанд яксар ба доми ҳалок

درآیند یکسر به دام هلاک

Сипаҳ аз чапу рости теғи охта

سپه از چپ و راست تیغ آخته

Даройанд ва мо пеши сафи сохта

درآیند و ما پیش صف ساخته

Буд коизд дод фармой дод

بود کایزد دادفرمایِ داد

Диҳад мрмро дод аз он диўзод

دهد مر مرا داد از آن دیوزاد

Ман акнӯн фиристам фиристода Эй

من اکنون فرستم فرستاده‌ای

Ҷавонии ҳшиўору оздаҳ Эй

جوانی هشیوار و آزاده‌ای

Бидорам ба гуфторашони рӯз чанд

بدارم به گفتارشان روز چند

Бидон то шавад кандаи жарфу баланд

بدان تا شود کنده ژرف و بلند

Шумо роҳ доред яксар нигоҳ

شما راه دارید یکسر نگاه

Набояд ки огаҳ шавад зони сипоҳ

نباید که آگه شود زآن سپاه

Бузургон бар ӯ офарин хон шуданд

بزرگان بر او آفرین‌خوان شدند

Взони донишу рой шодон шуданд

وزآن دانش و رای شادان شدند

Ҳамон шаб гирифтанд бираҳу роҳ

همان شب گرفتند بیراه و راه

Яке канда карданд пеши сипоҳ

یکی کنده کردند پیش سپاه

Ба паҳноу болои даҳ андари чиҳил

به پهنا و بالا ده اندر چهل

Сараш рост карда ба хошоку гул

سرش راست کرده به خاشاک و گل

Чунин бегумон карда ҳар ҷои роҳ

چنین بی‌گمان کرده هر جای راه

Ки бегона нашинохтӣ ҷузи сипоҳ

که بیگانه نشناختی جز سپاه

Сипаҳбад фиристод наздик кӯш

سپهبد فرستاد نزدیک کوش

Савории сарояндае тези ҳуш

سواری سراینده‌ای تیزهوش