Гузин кард кӯш аз сипаҳи сад ҳазор

گزین کرد کوش از سپه صد هزار

Зираи пӯшу разми озмудаи савор

زره پوش و رزم‌آزموده سوار

Ҳама бо силеҳу саворони ҷанг

همه با سلیح و سواران جنگ

Ҳама тез карда чу алмоси чанг

همه تیز کرده چو الماس چنگ

Сеюм шаби дирафши маии брФрохт

سوم شب درفش مهی برفراخت

Чу сайли равони он сипаҳро битохт

چو سیل روان آن سپه را بتاخت

Саворӣ фиристод то бингаред

سواری فرستاد تا بنگرید

Бидон дашти ҳомӯн тилоия надид

بدان دشت هامون طلایه ندید

На бонги ялон ва на овои пос

نه بانگ یلان و نه آوای پاس

Ҷаҳонро дил аз тирагӣ дар ҳарос

جهان را دل از تیرگی در هراس

Шабии ҳавл чун дӯди дӯзахи сиёҳ

شبی هول چون دود دوزخ سیاه

Ба парда ниҳон карда рухсори моҳ

به پرده نهان کرده رخسار ماه

Савор омаду кашуро бозгуфт

سوار آمد و کوش را بازگفت

Рух кӯш монанди гули бршкФт

رخ کوش مانند گل برشکفت

Ркибши гарони гашт ва рон зад бар асб

رکیبش گران گشت و ران زد بر اسب

Басии тезтари гашт аз озргшсб

بسی تیزتر گشت از آذرگشسب

Ба душман чу танг андар оварад шоҳ

به دشمن چو تنگ اندر آورد شاه

Замонӣ фурӯ дошт яксар сипоҳ

زمانی فرو داشت یکسر سپاه

Вази он пас баровард лашкари ғарив

وز آن پس برآورد لشکر غریو

Яке ҳамла карданд монанди дев

یکی حمله کردند مانند دیو

Дам ноӣ рӯйин баромад ба моҳ

دم نای رویین برآمد به ماه

Ҳавои тира тар шуд зи гирди сипоҳ

هوا تیره‌تر شد ز گرد سپاه

Таги тозии асбону овози тез

تگ تازی اسبان و آواز تیز

Ту гуфтӣ баромади яке растхез

تو گفتی برآمد یکی رستخیز

Фурӯғи сари найзау теғи ҷанг

فروغ سر نیزه و تیغ جنگ

Заминро ҳаме равшанӣ доду ранг

زمین را همی روشنی داد و رنگ

Ба разми андари онро ки бар дашти барад

به رزم اندر آن را که بر دشت بُرد

Ба кандаи дарафтод ва бишикаст хирад

به کنده درافتاد و بشکست خرد

Касе кови сӯй роҳ раст аўФтод

کسی کاو سوی راه راست اوفتاد

Ҳамеи бозхурд ӯ ба теғи Қубод

همی بازخورد او به تیغ قباد

Сипаҳбад ба гардан баровард гурз

سپهبد به گردن برآورد گرز

Ба номи Фаридун бо фару брз

به نام فریدون با فرّ و برز

Хурӯш омад аз лашкару бонги кӯс

خروش آمد از لشکر و بانگ کوس

зи гирди осмон бар замин дод бӯс

ز گرد آسمان بر زمین داد بوس

Чу бонг сипоҳ омад аз дасти кин

چو بانگ سپاه آمد از دست کین

Дўрўиаҳ кушоданд гардони камӣн

دورویه گشادند گردان کمین

Чапу рости шамшери хўнриз буд

چپ و راست شمشیر خونریز بود

Ба пеши андаруни найза ӣ тез буд

به پیش اندرون نیزهٔ تیز بود

Сипаҳбад чу бар чинёни чири гашт

سپهبد چو بر چینیان چیر گشت

Заминро зи хӯни ялони сайри гашт

زمین را ز خون یلان سیر گشت

Ҳамаи шаб ҳаме дод то рӯзи пок

همه شب همی داد تا روز پاک

зи хӯни сипаҳи ранги марҷон ба хок

ز خون سپه رنگ مرجان به خاک

Назора шуда бар яке гӯша кӯш

نظاره شده بر یکی گوشه کوش

Ба лашкари супурдаи дилу ройу ҳуш

به لشکر سپرده دل و رای و هوش

Чу дид он ки аз рости вази чапи сипоҳ

چو دید آن که از راست وز چپ سپاه

Даромад Биҷӯшед бар ҷойгоҳ

درآمد بجوشید بر جایگاه

Гумонеи чунон баради солори чин

گمانی چنان برد سالار چین

Ки гардон вай сохтанд он камӣн

که گردان وی ساختند آن کمین

Ҳаме дод дилашон ба гуфтори хуш

همی داد دلشان به گفتار خوش

Ду лашкар дар он шаби чунон кӣнаи каш

دو لشکر در آن شب چنان کینه‌کش

зи кӯси ғаривон , зи овоз ноӣ

ز کوس غریوان، ز آواز نای

Надонист лашкари ҳамеи сари зи пой

ندانست لشکر همی سر ز پای

зи шамшер аз он сони чкочок буд

ز شمشیر از آن سان چکاچاک بود

Каз он ҳавли миррӣхро бок буд

کز آن هول مریخ را باک بود

Давон бе савори асбу гардон ба ҷанг

دوان بی‌سوار اسب و گردان به جنگ

Гусастаи лагому шикастаи хаданг

گسسته لگام و شکسته خدنگ

зи хӯн ялон гашта ранги сутур

ز خون یلان گشته رنگ ستور

Чу аблақ , тани хингу аблақ чу бўр

چو ابلق، تن خنگ و ابلق چو بور

Гирифта дил кӯшро он ҳавас

گرفته دل کوش را آن هوس

Ки аз душмани он шаб намонда сети кас

که از دشمن آن شب نمانده‌ست کس

Сипедаи дам аз кӯҳ чун бар фурухт

سپیده دم از کوه چون بر فروخت

Чу оташ шуд ва кӯшро дил бсухт

چو آتش شد و کوش را دل بسوخت

Нигаҳ карду лашкари ҳама кушта дид

نگه کرد و لشکر همه کشته دید

зи хӯни дашт ва дар яксар оғишта дид

ز خون دشت و در، یکسر آغشته دید

Саворони Эрони ҳамаи сохта

سواران ایران همه ساخته

Ҳамаи найзау теғи кини охта

همه نیزه و تیغ کین آخته

Яке мари якеро ҳаме зад ба тир

یکی مر یکی را همی زد به تیر

Дигар дайгариро ҳамеи басти асир

دگر دیگری را همی بست اسیر

зи мағзаши баромади яке тираи дӯд

ز مغزش برآمد یکی تیره دود

Ки гуфтӣ аз ин гетӣ огаҳ набӯд

که گفتی از این گیتی آگه نبود

Ҳамон гуҳ бидонаст ковро Қубод

همانگه بدانست کاو را قباد

Чу мардуми яке дом бар раҳи ниҳод

چو مردم یکی دام بر ره نهاد

з канда шуд огоҳу кори камӣн

ز کنده شد آگاه و کار کمین

Билразед бар ҷои дорои чин

بلرزید بر جای دارای چین

Чунин гуфт аз он пас ки бикшод лаб

چنین گفت از آن پس که بگشاد لب

Ки шавамаст кори шабихуни шаб

که شوم است کار شبیخون شب

Гар он разми пешин ба наздики шаҳр

گر آن رزم پیشین به نزدیک شهر

Набӯдӣ ҳамин хостам буд баҳр

نبودی همین خواستم بود بهر

Пас аз дарди дил ҳамла оварад кӯш

پس از درد دل حمله آورد کوش

Таба кард бисёр пӯлоди пӯш

تبه کرد بسیار پولادپوش

Чу аз кӯш дид он ситезаи Қубод

چو از کوش دید آن ستیزه قباد

Бадви тохт ва гуфт эй бади диўзод

بدو تاخت و گفت ای بد دیوزاد

Сипаҳро кашидӣ ба доми ҳалок

سپه را کشیدی به دام هلاک

Кунунат на шармаст аз эзад на бок

کنونت نه شرم است از ایزد نه باک

Аз ин лашкари гшни рой ту нест

از این لشکر گشن رای تو نیست

Ки зинда бимонад савории дивист !

که زنده بماند سواری دویست!

Бмоноди тахти ту аз ту тиҳӣ

بماناد تخت تو از تو تهی

Мабодии ту бо шодӣу Фрҳӣ

مبادی تو با شادی و فرّهی

Бигуфт ин ва бо вижагон ҳамла кард

بگفت این و با ویژگان حمله کرد

зи гардон чинӣ баровард гирд

ز گردان چینی برآورد گرد

Ба захми гарон барҳам афгандашон

به زخم گران برهم افگندشان

Бидон ҳамла аз ҷой баркандашон

بدان حمله از جای برکندشان

Гуруҳеи саворон гурезон шуданд

گروهی سواران گریزان شدند

Дигар яксар аз бора резон шуданд

دگر یکسر از باره ریزان شدند

Сипаҳро ҳаме кӯш дил доду панд

سپه را همی کوش دل داد و پند

Ба пандаш нарафтанд пеши газанд

به پندش نرفتند پیش گزند

Гурезон ҳама бозгаштанд тафт

گریزان همه بازگشتند تفت

Чу кӯш он чунон дид бар пай бирафт

چو کوش آن چنان دید بر پی برفت

Взони ҷои баргашти пирӯзу шод

وزآن جای برگشت پیروز و شاد

Сипоҳ офарин хон шуда бар Қубод

سپاه آفرین‌خوان شده بر قباد

Қубоду далерони пас андари дмон

قباد و دلیران پس اندر دمان

Занони теғу зубину кФки аФгнон

زنان تیغ و زوبین و کفک افگنان

Чунин то ба лшкргаҳ чин бирафт

چنین تا به لشکرگه چین برفت

Чаҳ моя бирафт ва чаҳ моя гирифт

چه مایه برفت و چه مایه گرفت

Аз он сад ҳазорон гузидаи савор

از آن صد هزاران گزیده سوار

Ки бо кӯш буданд дар он корзор

که با کوش بودند در آن کارزار

Ҷуз аз сӣ ҳазорон наомад биҷой

جز از سی هزاران نیامد به جای

Шикастаи кулоҳу гусастаи қабоӣ

شکسته کلاه و گسسته قبای

Баромади хурӯш аз миёни сипоҳ

برآمد خروش از میان سپاه

Ҳаме ҳар касе бар замин зад кулоҳ

همی هر کسی بر زمین زد کلاه

Чу кӯш он чунон бахт баргашта дид

چو کوش آن چنان بخت برگشته دید

Сарони сипаҳро ҳама кушта дид

سران سپه را همه کشته دید

Хурӯш сипаҳ дид ва зорӣ шунид

خروش سپه دید و زاری شنید

Ҳамаи мӯя ва сӯгворӣ бидид

همه مویه و سوگواری بدید

Яке гирди лашкари баромад ба дашт

یکی گِرد لشکر برآمد به دشت

Ба ҳар хаймау харгаҳии бргзшт

به هر خیمه و خرگهی برگذشت

Кигар сӯг дорад касе дар сипоҳ

که گر سوگ دارد کسی در سپاه

Кунам дар замонаши бсхтии табоҳ

کنم در زمانش به سختی تباه

Барорам дамор аз равон касе

برآرم دمار از روان کسی

Ки бркштаҳи зории намояди басӣ

که بر کُشته زاری نماید بسی

Аз он ғам наёраст мардуми чхид

از آن غم نیارست مردم چخید

зи бимаши ҳамаи каси дам андар кашид

ز بیمش همه کس دَم اندر کشید

Ҳама шаб бифармуд хондани сарон

همه شب بفرمود خواندن سران

Саворони ҷангӣу гндоўрон

سواران جنگی و گندآوران

Ба гуфторашон кард хурсанду шод

به گفتارشان کرد خرسند و شاد

Чунин гуфт кин бднжодаҳи Қубод

چنین گفت کاین بدنژاده قباد

Фарибанда бӯда сет ва ман бе гумон

فریبنده بوده‌ست و من بی‌گمان

зи кандаи саромади сипаҳро замон

ز کنده سرآمد سپه را زمان

На моро ба мардӣ намӯд ин наҳиф

نه ما را به مردی نمود این نهیب

Бгстрд дар пеши доми фиреб

بگسترد در پیش، دام فریب

Бадви хостам кардан ин бад ки кард

بدو خواستم کردن این بد که کرد

Дигаргуна шуд гунбади лоҷувард

دگرگونه شد گنبد لاجورد

Дар ин достони мардро ромишии сет

در این داستان مرد را رامشی‌ست

Ки болой ҳар донишӣ , донишии сет

که بالای هر دانشی، دانشی‌ست

Гар аз канда будӣ марои огаҳӣ

گر از کنده بودی مرا آگهی

Шабихуни ббўдии мар аз аблаҳӣ

شبیخون ببودی مر از ابلهی

Кунун бӯданӣ буд ва шуд кӣнаи сахт

کنون بودنی بود و شد کینه سخت

Ба яздон агар ман броим ба тахт

به یزدان اگر من برآیم به تخت

Магари кушта ё бастаи пешами Қубод

مگر کشته یا بسته پیشم قباد

Саропарда ва тахт дода ббод

سراپرده و تخت داده به باد

Шумо дил мадоред аз ин кори танг

شما دل مدارید از این کار تنگ

Қубод ва ману теғу майдони ҷанг

قباد و من و تیغ و میدان جنگ

Фузун нест панҷаи ҳазораш савор

فزون نیست پنجه هزارش سوار

Барояд сипоҳами ду раҳи сад ҳазор

برآید سپاهم دو ره صد هزار

Надорад Қубоди он дил аз ҳеҷ рӯй

ندارد قباد آن دل از هیچ روی

Ки оради сипаҳи сӯии мо ҷангҷӯӣ

که آرد سپه سوی ما جنگجوی

Вагар беш бояд шуморо сипоҳ

وگر بیش باید شما را سپاه

з таббат бихоҳам на давраст роҳ

ز تبّت بخواهم نه دور است راه

зи хмдону макрон дигар лашкарӣ

ز خمدان و مکران دگر لشکری

Бихоҳам аз он ҳар сипоҳии сиррӣ

بخواهم از آن هر سپاهی سری

Ба як моҳ чандон биорам сипоҳ

به یک ماه چندان بیارم سپاه

Ки хуршед гум гардад аз гирди роҳ

که خورشید گم گردد از گرد راه

Чу баргирам аз роҳи ранҷи Қубод

چو برگیرم از راه رنج قباد

Сипаҳро ба Эрони дрорм чу бод

سپه را به ایران درآرم چو باد

Сари тахту тоҷи Фаридун ба хок

سر تخت و تاج فریدون به خاک

Барорам , надорам зи каси тарсу бок

برآرم، ندارم ز کس ترس و باک

Аз он гашти шодону хуррами сипоҳ

از آن گشت شادان و خرّم سپاه

Гирифтанд неруи зи гуфтори шоҳ

گرفتند نیرو ز گفتار شاه

Сипаҳбад чу баргашти пирӯзи бахт

سپهبد چو برگشت پیروز بخت

Бурун кард ҷавшани баромад ба тахт

برون کرد جوشن برآمد به تخت

Саронро бихонад ва ба хӯрдан нишаст

سران را بخواند و به خوردن نشست

Ба ёди Фаридуни яздони параст

به یاد فریدون یزدان‌پرست

Ялонро мастӣ фаровон ситуд

یلان را به مستی فراوان ستود

Басӣ чиз бахшед ва хӯбӣ намӯд

بسی چیز بخشید و خوبی نمود

Далерӣ намудед имрӯз гуфт

دلیری نمودید، امروز گفت

Ки бо ҷонатони офариди боди ҷуфт

که با جانتان آفرید باد جفت

Аз ин ранҷу сахтӣ кунун лоҷарам

از این رنج و سختی کنون لاجرم

Шумо шод хореду душман ба ғам

شما شاد خوارید و دشمن به غم

Ҳамаи ранҷҳо бегумон бар диҳад

همه رنج‌ها بی‌گمان بر دهد

Чу кӯшои шӯй , тахт ва зевар диҳад

چو کوشا شوی، تخت و زیور دهد

Ниҳонаст ёқӯт дар кони санг

نهان است یاقوت در کان سنگ

Валикин ба ранҷи оўрндш ба чанг

ولیکن به رنج آورندش به چنگ

Ба рнҳи он бузургони фаррухи ниё

به رنح آن بزرگان فرّخ نیا

Ҳаме сохтанд аз гёи кимиё

همی ساختند از گیا کیمیا

Шуморо Фаридун ба подоши ин

شما را فریدون به پاداش این

Бубахшад ҳамаи кишвару марзи чин

ببخشد همه کشور و مرز چین

Кунун кини настуу эрониён

کنون کینِ نستوه و ایرانیان

Кашидем аз ин лашкари чинён

کشیدیم از این لشکر چینیان

Умедам чунонаст аз кирдигор

امیدم چنان است از کردگار

Ки ёрӣ диҳад то барорам дамор

که یاری دهد تا برآرم دمار

Аз ин деви дидори дорои чин

از این دیو دیدار، دارای چین

Ки гуми боди номаш ба рӯй замин

که گم باد نامش به روی زمین