Ҳамон шаби яке нома фармуд , гуфт
همان شب یکی نامه فرمود، گفت
Ки бо шоҳи фари маии боди ҷуфт
که با شاه فرّ مهی باد جفت
Чу дар марз таббат кашидам сипоҳ
چو در مرز تبّت کشیدم سپاه
Камӣн кардам ва канда кардам ба роҳ
کمین کردم و کنده کردم به راه
Саросари ҳамаи дашти бадхоҳ буд
سراسر همه دشت بدخواه بود
Дили ман зи кирдораши огоҳ буд
دل من ز کردارش آگاه بود
Ки бар мо шабихун кунад бо сипоҳ
که بر ما شبیخون کند با سپاه
Шавад кор бар номдорони табоҳ
شود کار بر نامداران تباه
Ҳамон омад аз вай ки барадами гумон
همان آمد از وی که بردم گمان
Шаб тира омад чу боди дмон
شب تیره آمد چو باد دمان
Ман он гурзи кин бар ниҳодам ба дӯш
من آن گرز کین بر نهادم به دوش
Фитоданд дар канда мардон кӯш
فتادند در کنده مردان کوش
Дар эшон ниҳодем шамшеру тир
در ایشان نهادیم شمشیر و تیر
Чаҳ моя бикуштем ва кардем асир
چه مایه بکشتیم و کردیم اسیر
Нишонаш фиристодам инак ба шоҳ
نشانش فرستادم اینک به شاه
Ҳамаи солаи пирӯзи бодаши сипоҳ
همه ساله پیروز بادش سپاه
Аз ин пас гирифтории диўзод
از این پس گرفتاری دیوزاد
Бубинами сӯии шоҳ бо дайн ва дод
ببینم سوی شاه با دین و داد
Пас он меҳтарону асирони чин
پس آن مهتران و اسیران چین
Саворонаш карданд панҷсад гузин
سوارانش کردند پانصد گزین
Бибаст ва фиристод наздики шоҳ
ببست و فرستاد نزدیک شاه
Ҳазор асби тозии саманду сиёҳ
هزار اسب تازی سمند و سیاه
Сазоӣ нишаст Фаридуни ҳама
سزای نشست فریدون همه
Гирифта ба гоҳи шабихуни ҳама
گرفته به گاه شبیخون همه
Дигар бар сипаҳ бахш кард ончӣ буд
دگر بر سپه بخش کرد آنچه بود
Ҳам аз хештан мардумӣҳо намӯд
هم از خویشتن مردمیها نمود
зи лашкари кро буд дарбанди асир
ز لشکر کرا بود دربند اسیر
Бифармуд куштан ба теғ ва ба тир
بفرمود کشتن به تیغ و به تیر
Сеюм рӯзи бардошти лашкари зи ҷой
سوم روز برداشت لشکر ز جای
Баромад хурӯшидани кара ноӣ
برآمد خروشیدن کرِّنای
Ҳаме ронад то пеш душман расед
همی راند تا پیش دشمن رسید
Сипаҳро баробар фурӯд оваред
سپه را برابر فرود آورید
Чу кӯш он чунон дид , гуфтои Қубод
چو کوش آن چنان دید، گفتا قباد
Аз ин разми неруи гирифтаи сету бод
از این رزم نیرو گرفتهست و باد
Надонад ки бар мо бапушед кор
نداند که بر ما بپوشید کار
Ки дар канда афтод чанде савор
که در کنده افتاد چندی سوار
Чунин гашти густох ва омад ба пеш
چنین گشت گستاخ و آمد به پیش
Бад-ӣни сони далерии намояди зи хеш
بدین سان دلیری نماید ز خویش
Надонад ки эдар ба як корзор
نداند که ایدر به یک کارزار
Аз ӯ ваз сипоҳаш барорам дамор
از او وز سپاهش برآرم دمار