Шаб омад тилоия бурун кард кӯш
شب آمد طلایه برون کرد کوش
Нбисндаҳ эй хост бисёр ҳуш
نبیسندهای خواست بسیار هوش
Сӯии шоҳи макрони яке нома кард
سوی شاه مکران یکی نامه کرد
Суханро равон аз сар хома кард
سخن را روان از سر خامه کرد
Ки ту роҳи хӯбӣ ҳама насипарӣ
که تو راه خوبی همه نسپری
Ҳамоно надории сари кеҳтарӣ
همانا نداری سر کهتری
Дубора бибастанд гардони миён
دوباره ببستند گردان میان
Ба разм ва ба пигори эрониён
به رزم و به پیگار ایرانیان
Сипаҳи хостам аз ту ҳангоми кор
سپه خواستم از تو هنگام کار
Наомад зи наздики ту як савор
نیامد ز نزدیک تو یک سوار
Кунун бори дигари савори омадаи сет
کنون بار دیگر سوار آمدهست
Аз Эрони яке кӣнаи хоҳи омадаи сет
از ایران یکی کینه خواه آمدهست
Яке разм кардем ва будем шод
یکی رزم کردیم و بودیم شاد
Шикан бар сипоҳи Қубоди аўФтод
شکن بر سپاه قباد اوفتاد
Кунун марди ҷосусам огоҳ кард
کنون مرد جاسوسم آگاه کرد
Ки душмани савории сӯй роҳ кард
که دشمن سواری سوی راه کرد
Мадади хост ва донам ҳаме бе гумон
مدد خواست و دانم همی بیگمان
Ки ояд сипоҳии замон то замон
که آید سپاهی زمان تا زمان
Аз эшон сипаҳи дил шикаста шавад
از ایشان سپه دلشکسته شود
Ҳамаи корҳо сахт баста шавад
همه کارها سخت بسته شود
Ту бояд ки чандон ки дории сипоҳ
تو باید که چندان که داری سپاه
Сӯй мо фиристӣ бад-ӣни размгоҳ
سوی ما فرستی بدین رزمگاه
Бад-ӣни кор агар ту диранг оварӣ
بدین کار اگر تو درنگ آوری
Ҷаҳон бар дили хеши танг оварӣ
جهان بر دل خویش تنگ آوری
Чу пардохта бошам аз эрониён
چو پردخته باشم از ایرانیان
Ба яздон агар ман гушойами миён
به یزدان اگر من گشایم میان
Магар дод бустонам аз ту ба кин
مگر داد بستانم از تو به کین
Ба оташ бисӯзам туро бар замин
به آتش بسوزم تو را بر زمین
Тан хеш дарёбу лухтии сипоҳ
تن خویش دریاب و لختی سپاه
Бисоз ва гасӣ кун бад-ӣни размгоҳ
بساز و گسی کن بدین رزمگاه
Бигӯ то гузари сӯй хмдон кунанд
بگو تا گذر سوی خمدان کنند
Сипоҳӣ ки он ҷо шитобон кунанд
سپاهی که آن جا شتابان کنند
Ба як ҷои биёянд ҳар ду сипоҳ
به یک جا بیایند هر دو سپاه
Магари бишиканади зони дили кӣнаи хоҳ
مگر بشکند زآن دل کینهخواه
Фиристодаи сӯй раҳ оварад рӯй
فرستاده سوی ره آورد روی
Бадв гуфт бо шоҳ макрон бигӯӣ
بدو گفت با شاه مکران بگوی
Агар сустии ореи ту дар кори боз
اگر سستی آری تو در کار باز
Бад-ӣни бори пархоши моро бисоз
بدین بار پرخاش ما را بساز
Ки бтртрини душмани андари ҷаҳон
که بتّرترین دشمن اندر جهان
Туе мрмрои ошкору ниҳон
تویی مر مرا آشکار و نهان
Фиристодаи бардошти гурзу каманд
فرستاده برداشت گرز و کمند
Шитобон бишуд бар сутур наванд
شتابان بشد بر ستور نوند