Чу хуршед бар зад сар аз бурҷи гов

چو خورشید بر زد سر از برج گاو

Хурушони ҳаме бар ҳаво шуд Чехияов

خروشان همی بر هوا شد چکاو

Ду лашкари баромад ба майдони кин

دو لشکر برآمد به میدان کین

БтўФид аз овози гардони замин

بتوفید از آواز گردان، زمین

Чапу рост , қалбу ҷиноҳи сипоҳ

چپ و راست، قلب و جناح سپاه

Биёрост кӯшу сипаҳдори шоҳ

بیاراست کوش و سپهدار شاه

Табира ба захм омаду бонги кӯс

تبیره به زخم آمد و بانگ کوس

Ҷаҳон кард лашкари зи гирди обнӯс

جهان کرد لشکر ز گرد آبنوس

Ҳаме хонд мардони разми озмоӣ

همی خواند مردان رزم‌آزمای

Сӯии разм аз овози шипўр ва ноӣ

سوی رزم از آواز شیپور و نای

Баромади хурӯши даҳу дору гир

برآمد خروش ده و دار و گیر

Чкочоки зубину борони тир

چکاچاک زوبین و باران تیر

з ҳар ду сипаҳ кушта омад басӣ

ز هر دو سپه کشته آمد بسی

Ба хӯни кишвар оғишта омад басӣ

به خون کشور آغشته آمد بسی

Чу кӯш он чунон дид бо сад савор

چو کوش آن چنان دید با صد سوار

Бузургони чину далерони кор

بزرگان چین و دلیران کار

Ниҳон хештан зад бар Эрони сипоҳ

نهان خویشتن زد بر ایران سپاه

Ҳамеи барадашони сӯии қалби сипоҳ

همی بردشان سوی قلب سپاه

Барони ҳамлаи андар фаровон бикушт

بر آن حمله اندر فراوان بکشت

Касе ков тавонист бинмуд пушт

کسی کاو توانست بنمود پشت

Аз эрониёни ҳарки ӯро бидид

از ایرانیان هرکه او را بدید

Чу аз гурги оҳӯи ҳаме зу рамед

چو از گرگ آهو همی زو رمید

Чу дид он сипаҳро гурезони Қубод

چو دید آن سپه را گریزان قباد

Гурозон ба тундии баҳами брФтод

گرازان به تندی به هم برفتاد

Ба ҷанговарон андар афтод шӯр

به جنگاوران اندر افتاد شور

Гурезону тарсон чу аз шери гӯр

گریزان و ترسان چو از شیر گور

Барошуфту гуфтои шуморо чаҳ буд

برآشفت و گفتا شما را چه بود

Каз ин лашкар гшн бархест дӯд

کز این لشکر گشن برخاست دود

На шамшери душман кунун гашти чиз

نه شمشیر دشمن کنون گشت چیز

Каз ин сон гирифтед роҳи гурез

کز این سان گرفتید راه گریز

Шикастаи сипоҳӣ на даст ва на пой

شکسته سپاهی نه دست و نه پای

На низанд мардони разми озмоӣ

نه نیزند مردان رزم‌آزمای

Сутӯҳии намӯдан кунун чист боз

ستوهی نمودن کنون چیست باز

Надорем шарм аз шаҳи сарфароз

نداریم شرم از شه سرفراز

Савории гурезанда овоз дод

سواری گریزنده آواز داد

Ки моро бимолад ҳамеи диўзод

که ما را بمالد همی دیوزاد

Ниҳон андар омад миёни сипоҳ

نهان اندر آمد میان سپاه

Гуруҳеи пас пушт ӯ кӣнаи хоҳ

گروهی پسِ پشت او کینه‌خواه

Баҳами барзади он бекаронаи сипоҳ

به هم برزد آن بیکرانه سپاه

Басӣ кард ёрони моро табоҳ

بسی کرد یاران ما را تباه

Дил чинён ёфт пирӯз кӯш

دل چینیان یافت پیروز کوش

Шуданд аз далерии бадв сахт кӯш

شدند از دلیری بدو سخت کوش

Сипаҳбад чу посух чунин ёфт гуфт

سپهبد چو پاسخ چنین یافت گفت

Ки бо диўзодаҳи ғамони боди ҷуфт

که با دیوزاده غمان باد جفت

Ҳамон гуҳ гузин кард ҳафтод мард

همانگه گزین کرد هفتاد مرد

БроФгнд бар гстўони набард

برافگند برگستوان نبرد

Бузади хештан бар саворони чин

بزد خویشتن بر سواران چین

зи хӯни лола гаван кард рӯй замин

ز خون لاله‌گون کرد روی زمین

Сипоҳи Фаридуни зи захми Қубод

سپاه فریدون ز زخم قباد

Далерӣ намуданд ва доданд дод

دلیری نمودند و دادند داد

Броўихтнду бромихтнд

برآویختند و برآمیختند

зи хӯни длиро гул ангехтанд

ز خون دلیران گِل انگیختند

Ҳамаи хок бо лола ҳамранг шуд

همه خاک با لاله همرنگ شد

зи куштаи замин бар ялон танг шуд

ز کشته زمین بر یلان تنگ شد

Ба захмии савории ҳаме кишт кӯш

به زخمی سواری همی کشت کوش

Қубоди диловар шуда сахт кӯш

قباد دلاور شده سخت‌کوش

Ки ҳар захм каз ёл вай шуд равон

که هر زخم کز یال وی شد روان

Ҷудо кард аз андоми душмани равон

جدا کرد از اندام دشمن روان

Ду лашкар бидон сони баромади баҳам

دو لشکر بدان سان برآمد به هم

Ки гардун шуд аз захми эшон дижам

که گردون شد از زخم ایشان دژم

Чу аз нима ӣ рӯз бигузашт ҳўр

چو از نیمهٔ روز بگذشت هور

Бимонаданд яксар савору сутур

بماندند یکسر سوار و ستور

Баробар фитоданд кӯшу Қубод

برابر فتادند کوش و قباد

Сипаҳбади бадви тохт монанди бод

سپهبد بدو تاخت مانند باد

Бадв гуфт к-эии бади раги бдстиз

بدو گفت کای بَدرَگ بدستیز

Нахоҳӣ ҳамеи мард то растхез

نخواهی همی مُرد تا رستخیز؟

Нахоҳад ҷаҳон аз балоӣ ту раст

نخواهد جهان از بلای تو رست

Кунун то ба кӣ кашӣ эй деви маст

کنون تا به کی کشّی ای دیو مست

Ман имрӯзи бурҳонам аз ту ҷаҳон

من امروز برهانم از تو جهان

Ба захми далерону фари маон

به زخم دلیران و فرّ مهان

Чу кӯш он суханҳо шунид аз Қубод

چو کوش آن سخن‌ها شنید از قباد

Барошуфту шбрнгро чарх дод

برآشفت و شبرنگ را چرخ داد

Даромад бикрдори озргшсб

درآمد به کردار آذرگشسب

Бузади теғ ва омадаш бар ёли асб

بزد تیغ و آمدش بر یال اسب

Сари борагӣ чун зи тан давр шуд

سر بارگی چون ز تن دور شد

Сипаҳбад ба дили сахт ранҷур шуд

سپهبد به دل سخت رنجور شد

Пиёдаи сӯии душман оҳанг кард

پیاده سوی دشمن آهنگ کرد

Замонӣ ба гурзи гарон ҷанг кард

زمانی به گرز گران جنگ کرد

Бадви тохти бор дигар кӯш танг

بدو تاخت بار دگر کوش، تنگ

Бидон то занад теғи алмоси ранг

بدان تا زند تیغ الماس‌رنگ

Сипаҳбад баровард якбораи шӯр

سپهبد برآورد یکباره شور

Биндохти гурз аз пас вай ба зӯр

بینداخت گرز از پس وی به زور

Ба китфаш даромад сари гурзи рост

به کتفش درآمد سر گرز راست

Бидон сон ки аз зини ҳамеи гашти хост

بدان سان که از زین همی گشت خواست

зи сустии биФтоди теғаши зи даст

ز سستی بیفتاد تیغش ز دست

Сипаҳбад ба асб дигар барнишаст

سپهبد به اسب دگر برنشست

Барангехту оҳанг ӯ кард боз

برانگیخت و آهنگ او کرد باز

Броўихт бо ӯ замонии дароз

برآویخت با او زمانی دراز

Набуданд бар икдгри дстёб

نبودند بر یکدگر دستیاب

Шаб омад гарон шуд сар аз ранҷи хоб

شب آمد گران شد سر از رنج خواب

Ҷудо шуд зи якдигарони ду сипоҳ

جدا شد ز یکدیگران دو سپاه

з ҳам бозгаштанд солору шоҳ

ز هم بازگشتند سالار و شاه

Ҳамаи саракашон пеш кӯш омаданд

همه سرکشان پیش کوش آمدند

Ба хон ва хӯришҳои нӯш омаданд

به خوان و خورش‌های نوش آمدند

Бадишон чунин гуфт комрўзи разм

بدیشان چنین گفت کامروز رزم

Ба чашмами чунон буд чун ҷои базм

به چشمم چنان بود چون جای بزم

Сипаҳдори Эрон ба мо боз хӯрд

سپهدار ایران به ما باز خورد

зи ҷонаши бароварда будем гирд

ز جانش برآورده بودیم گرد

Бикуштам ба зери андараши борагӣ

بکشتم به زیر اندرش بارگی

Ниҳоди андар ӯ рӯй бечорагӣ

نهاد اندر او روی، بیچارگی

Чу сустӣ намуданд пари моягон

چو سستی نمودند پرمایگان

Биҷуст ӯ зи шамшери мо ройгон

بجَست او ز شمشیر ما رایگان

Давиданд ёронаши якбораи пеш

دویدند یارانش یکباره پیش

Кашиданд бораи саворонаши пеш

کشیدند باره سوارانش پیش

Раҳо шуд зи дасти ман он кӣнаи ҷӯй

رها شد ز دست من آن کینه‌جوی

Агар бози фардои бубинамаш рӯй

اگر باز فردا ببینمْش روی

Ман ӯро ба як захм биҷон кунам

من او را به یک زخم بیجان کنم

Дили лашкар аз дард печон кунам

دل لشکر از درد پیچان کنم

намеравшан оварад то нимшб

می روشن آورد تا نیمشب

Ба бозӣ ва ромиш кушоданд лаб

به بازی و رامش گشادند لب

Чу дида шуд аз хобу бодаи гарон

چو دیده شد از خواب و باده گران

Сӯии хаймаи рафтанди гндоўрон

سوی خیمه رفتند گندآوران