Сипедаи дмони размро соз кард

سپیده دمان رزم را ساز کرد

Табира хурӯшидан оғоз кард

تبیره خروشیدن آغاز کرد

Дили марди ҷангии баромади зи ҷой

دل مرد جنگی برآمد ز جای

Аз овози шипўру ҳиндӣ дароӣ

از آواز شیپور و هندی درای

Далерон чин баркашиданд саф

دلیران چین برکشیدند صف

зи кӣна ба лабҳо баровардаи каф

ز کینه به لب‌ها برآورده کف

Чунин гуфт бо вижгонши Қубод

چنین گفت با ویژگانش قباد

Ки имрӯз тез омад ин диўзод

که امروز تیز آمد این دیوزاد

Ҳамаи шаби ҳаме дӯш хӯрдам дареғ

همه شب همی دوش خوردم دریغ

Кигар бора кушта нагаштӣ ба теғ

که گر باره کُشته نگشتی به تیغ

Нагаштӣ зи ман пели дандони раҳо

نگشتی ز من پیل‌دندان رها

Вагар хештани сохтӣ аждаҳо

وگر خویشتن ساختی اژدها

Гар имрӯз пеш оядам дар набард

گر امروز پیش آیدم در نبرد

Сари пели чеҳраш дар орм ба гирд

سر پیل‌چهرش در آرم به گرد

зи гуфтор ӯ шодмон шуд сипоҳ

ز گفتار او شادمان شد سپاه

Хурӯши табираи баромад ба моҳ

خروش تبیره برآمد به ماه

Гирифтанд найзаи саворони ҷанг

گرفتند نیزه، سوارانِ جنگ

Кашиданд шамшери алмоси ранг

کشیدند شمشیر الماس‌رنگ

Якояки ҳамеи пеш саф тохтанд

یکایک همی پیش صف تاختند

Ҳамаи найзау теғи кини охтнд

همه نیزه و تیغ کین آختند

Яке доми нави сохт дорои чин

یکی دام نو ساخت دارای چین

Магар чира гардад ба ҳангоми кин

مگر چیره گردد به هنگام کین

Ҳар он кас ки буд аз сипаҳи зӯрманд

هر آن کس که بود از سپه زورمند

Ба мардӣ шудаи номи эшон баланд

به مردی شده نام ایشان بلند

Фиристодашон пеши душман ба ҷанг

فرستادشان پیش دشمن به جنگ

Гирифтаи ҳамаи теғу зубин ба чанг

گرفته همه تیغ و زوبین به چنگ

Бакӯшед ва мардӣ намоед , гуфт

بکوشید و مردی نمایید، گفت

Ки бо душманони бахти бади боди ҷуфт

که با دشمنان بخت بد باد جفت

Чу душмани гумонеи барад кин сипоҳ

چو دشمن گمانی برد کاین سپاه

Ки бо ман бимонада сет дар қалбгоҳ

که با من بمانده‌ست در قلبگاه

Ҳамаи сркшоннду мардони кин

همه سرکشانند و مردان کین

Набаҳра сипоҳаш чу ҳаст ин чунин

نبهره سپاهش چو هست این چنین

Ки ҳар як чу дарё баҷушад ҳаме

که هر یک چو دریا بجوشد همی

Чу пел даманда бакӯшад ҳаме

چو پیل دمنده بکوشد همی

Агар он сипоҳ андар ояд ба ҷанг

اگر آن سپاه اندر آید به جنگ

Ҳамаи ном Эрон шавад зери нанг

همه نام ایران شود زیر ننگ

Пас он гуҳи чунон ҳамлаи орми дурушт

پس آن گه چنان حمله آرم درشت

Ки эрониёнро бубинеми пушт

که ایرانیان را ببینیم پشت

Ба як ҳамла аз ҷоишони бркнм

به یک حمله از جایشان برکنم

Дилу пушт солорашон башиканам

دل و پشت سالارشان بشکنم

Сипаҳбад чу зони сӯй , саф кард рост

سپهبد چو زآن سوی، صف کرد راست

Сипаҳи даҳ ҳазорон далерони бхўост

سپه ده هزاران دلیران بخواست

Ҳаме буд дар қалб бо он сипоҳ

همی بود در قلب با آن سپاه

Сипоҳ дигар шуд сӯии размгоҳ

سپاه دگر شد سوی رزمگاه

Парогандаи размӣ ҳаме сохтанд

پراگنده رزمی همی ساختند

Далерони з ҳар сӯй ҳаме тохтанд

دلیران ز هر سو همی تاختند

Гуҳии бршкстндшони чинён

گهی برشکستندشان چینیان

Гуҳии чинёнро раседӣ зиён

گهی چینیان را رسیدی زیان

Гуҳи эрониён чирагӣ ёфтанд

گه ایرانیان چیرگی یافتند

Гуҳ аз чинён рӯй бартофтанд

گه از چینیان روی برتافتند

Ҳавои тира ҳамчун шаби тор буд

هوا تیره همچون شب تار بود

Чкочоки шамшери хунхор буд

چکاچاک شمشیر خونخوار بود

зи найзаи Нитсаатон шуда рӯй дашт

ز نیزه نیستان شده روی دشت

зи хӯн дашт гуфтӣ ҳамаи лолаи гашт

ز خون دشت گفتی همه لاله گشت

Чу хуршед бар нима ӣ рӯз шуд

چو خورشید بر نیمهٔ روز شد

Бар эрониён кӯш пирӯз шуд

بر ایرانیان کوش پیروز شد

Чу дид он ки шуд лашкараши чираи даст

چو دید آن که شد لشکرش چیره‌دست

Яке ҳамла оварад чун пели маст

یکی حمله آورد چون پیل مست

Ниҳон андар омад миёни сипоҳ

نهان اندر آمد میان سپاه

Гуруҳеи пас пушт ӯ кӣнаи хоҳ

گروهی پس پشت او کینه‌خواه

Чу оташ бар эрониён зад дурушт

چو آتش بر ایرانیان زد درشت

Ба шамшеру найза фаровон бикушт

به شمشیر و نیزه فراوان بکشت

Сипаҳро чу аз юзу оҳӯи барра

سپه را چو از یوز و آهو بره

Ба як ҳамла бар қалб зад яксара

به یک حمله بر قلب زد یکسره

Қубоди диловар чу дид он чунон

قباد دلاور چو دید آن چنان

Бурун зад зи қалби сипоҳи он Аннан

برون زد ز قلب سپاه آن عنان

Паии пушт ӯ номвари даҳ ҳазор

پی پشت او نامور ده هزار

Зираи дору бргстўонўри савор

زره‌دار و برگستوان‌وَر سوار

БроФгнд бар чинёни хештан

برافگند بر چینیان خویشتن

На шамшер зан монад ва на найзаи зан

نه شمشیرزن ماند و نه نیزه‌زن

Баборед шамшер бар худу трг

ببارید شمشیر بر خود و ترگ

Чу аз меғи боради баҳорони тагарг

چو از میغ بارد بهاران تگرگ

Шикастаи дилон чун хурӯши ялӣ

شکسته‌دلان چون خروش یلی

Бидиданд бо ханҷари кобулӣ

بدیدند با خنجر کابلی

Битундии ҳамаи боз пас тохтанд

به تندی همه باز پس تاختند

Ҳамаи найзау теғи кини охтнд

همه نیزه و تیغ کین آختند

Ҳамеи рехти пӯлоди заҳри обдор

همی ریخت پولاد زهرآبدار

Чу барги дарахту сари зини савор

چو برگ درخت و سر زین سوار

Сипаҳро ба лшкргаҳи андари Фгнд

سپه را به لشکرگه اندر فگند

Саропарда ӣ душман аз бен бикунад

سراپردهٔ دشمن از بُن بکند

зи бонги чкочоки гурзи гарон

ز بانگ چکاچاک گرز گران

Замин шуд чу бозори оҳангарон

زمین شد چو بازار آهنگران

Равони гашт бар дашт ва дар ҷӯии хӯн

روان گشت بر دشت و در جوی خون

зи куштаи замин чун ки бесутун

ز کشته زمین چون که بیستون

Бидон ҳамлаи андари чаҳорон ҳазор

بدان حمله اندر چهاران هزار

Бикуштанд разми озмудаи савор

بکشتند رزم آزموده سوار

Аз он разм шуд кӯш хастаи ду ҷой

از آن رزم شد کوش خسته دو جای

Валикини зи мардии биФшрди пой

ولیکن ز مردی بیفشرد پای

Чу душман ба лшкргаҳ хеш дид

چو دشمن به لشکرگه خویش دید

Тани хештани хаста ва риш дид

تن خویشتن خسته و ریش دید

Ҳамеи суди дандони басони гуроз

همی سود دندان به سان گراز

зи кӣнаи ҳаме ҳамла оварад боз

ز کینه همی حمله آورد باز

Далерони чин аз пасаш ҳамчуи бод

دلیران چین از پسش همچو باد

Хурушони зи асбони тозии нажод

خروشان ز اسبان تازی‌نژاد

Ду лашкари чунон бар ҳам омехтанд

دو لشکر چنان بر هم آمیختند

Ки аз тани ҳамеи хӯн ва хуй рехтанд

که از تن همی خون و خوی ریختند

Ҳамаи дасту сар буд агар ёл буд

همه دست و سر بود اگر یال بود

Шикастаи ҳамаи теғу гўпол буд

شکسته همه تیغ و گوپال بود

зи бргстўону зи ғӯрии зира

ز برگستوان و ز غوری زره

Дару дашти симобгўн бар кара

در و دشت سیمابگون بر کره

Ба шамшер , дорои чин бо сипоҳ

به شمشیر، دارای چین با سپاه

Бурун кард душмани зи тороҷгоҳ

برون کرد دشمن ز تاراجگاه

Шаб омад , або чинён гуфт кӯш

شب آمد، ابا چینیان گفت کوش

Ки имрӯзи боди шумо гашти нӯш

که امروز بادِ شما گشت نوش

Ман имрӯзу фардоу дашти набард

من امروز و فردا و دشت نبرد

Ҷаҳони тираи гардонам аз боду гирд

جهان تیره گردانم از باد و گرد

Бигуфт ину андар саропарда шуд

بگفت این و اندر سراپرده شد

зи ранҷи замонаи дил озурда шуд

ز رنج زمانه دل‌آزرده شد

Бузургону гарданкашонро бихонад

بزرگان و گردنکشان را بخواند

зи кори замона фаровон баранд

ز کار زمانه فراوان براند

Ки имрӯз бар мо чаҳ омад газанд

که امروز بر ما چه آمد گزند

Чаҳ хоҳем дидани зи чархи баланд

چه خواهیم دیدن ز چرخ بلند

Барошуфт бар мо набаҳра ҷаҳон

برآشفت بر ما نبهره جهان

Надонам чаҳ дорад ҳаме дар ниҳон

ندانم چه دارد همی در نهان

зи душмани сипоҳами шикаста дил аст

ز دشمن سپاهم شکسته‌دل است

Куҷои саркашӣ буд зер гул аст

کجا سرکشی بود زیر گِل است

Надонам ҳамеи чора ӣ кори хеш

ندانم همی چارهٔ کار خویش

Шудаи хира аз бахти ҳушёри хеш

شده خیره از بخت هشیار خویش

Набинам ҷузи он кӯҳ каз рӯй жарф

نبینم جز آن کوه کز روی ژرف

Ки боронаш барфасту болоаши жарф

که بارانش برف است و بالاش ژرف

Пас пушти хеши ормаши чандгоҳ

پس پشت خویش آرمش چندگاه

Дирангӣ шавам то бияёд сипоҳ

درنگی شوم تا بیاید سپاه

Ки он ҷойгоҳии сети сахти устувор

که آن جایگاهی‌ست سخت استوار

зи як рӯй ӯ дорад аз кӯҳсор

ز یک روی او دارد از کوهسار

Вази ин сӯ ки эрониёнанд роҳ

وز این سو که ایرانیانند راه

Яке канда созем пеши сипоҳ

یکی کنده سازیم پیش سپاه

Ббошим то лашкар ояд зи чин

بباشیم تا لشکر آید ز چین

Далерони Мочӣну макрони замин

دلیران ماچین و مکران زمین

Пас он гуҳ ба як бори пигори мо

پس آنگه به یک بار پیگار ما

Сроид , барояд ҳамаи кори мо

سرآید، برآید همه کار ما

Ба ҷон ҳар яке кӯшиши ореми сахт

به جان هر یکی کوشش آریم سخت

Магари бози бнмоидм рӯй бахт

مگر باز بنمایدم روی بخت

Кнорнг гуфтанд кинаст рой

کنارنگ گفتند کاین است رای

Зиҳии шоҳи гарданкаши раҳнамоӣ

زهی شاه گردنکش رهنمای

Ҳамон шаб кашиданд белу табар

همان شب کشیدند بیل و تبر

Далерону гардони прхошхр

دلیران و گردان پرخاشخر

Яке канда ӣ сҳмгн сохтанд

یکی کندهٔ سهمگن ساختند

Ба як рӯз ва як шаб бипардохтанд

به یک روز و یک شب بپرداختند