Дигар моҳ бигузашт беразму кин

دگر ماه بگذشت بی رزم و کین

Бросўдаҳ аз хӯни гардони замин

برآسوده از خون گردان زمین

Баҳорон чу баргашт бар чархи моҳ

بهاران چو برگشت بر چرخ ماه

з макрон Биҷӯшед яксар сипоҳ

ز مکران بجوشید یکسر سپاه

Гузидаи саворон бо асбу соз

گزیده سواران با اسب و ساز

Расиданд дар дашти хмдони фароз

رسیدند در دشت خمدان فراز

Чу навашон сипаҳ дид ва он сози ҷанг

چو نوشان سپه دید و آن ساز جنگ

зи хмдон бурун омад ӯ бидрнг

ز خمدان برون آمد او بیدرنگ

Сад ва сӣ ҳазорон далерони гирд

صد و سی هزاران دلیران گرد

зи чин гирд карда барояшони супурд

ز چین گرد کرده برایشان سپرد

Ҳамаи сохта бо силеҳи тамом

همه ساخته با سلیح تمام

Ҳамаи корзории ҳамаи хўишком

همه کارزاری همه خویشکام

Ду лашкар ҳаме рафт прхошҷўӣ

دو لشکر همی رفت پرخاشجوی

Сӯии кӣна ӣ шоҳ чин карда рӯй

سوی کینهٔ شاه چین کرده روی

зи ду манзилии лашкараш мужда дод

ز دو منزلی لشکرش مژده داد

Дили шоҳи чини гашт аз он муждаи шод

دل شاه چین گشت از آن مژده شاد

Сарони сипаҳро ҳама хонд пеш

سران سپه را همه خواند پیش

Ҳама шодмонӣ намӯд ӯ зи хеш

همه شادمانی نمود او ز خویش

Ду номаи зи навашону макрони яке

دو نامه ز نوشان و مکران یکی

Бар эшон бихонад аз дабирони яке

بر ایشان بخواند از دبیران یکی

Ки сесад ҳазорон саворони кин

که سیصد هزاران سواران کین

Фиристодам инак зи макрону чин

فرستادم اینک ز مکران و چین

Шумо роз доред , гуфт , ин сухан

شما راز دارید، گفت، این سخن

Набояд ки пайдо шавад зи анҷуман

نباید که پیدا شود ز انجمن

Ки эрониёни он гуҳ огаҳ шаванд

که ایرانیان آنگه آگه شوند

Ки ногуҳи сипаҳ бар сар раҳ шаванд

که ناگه سپه بر سر ره شوند

Ба паҳлавии душмани бароянд низ

به پهلوی دشمن برآیند نیز

Бар эшон бигиранд роҳи гурез

بر ایشان بگیرند راه گریز

Миёни сипоҳи андари оремашон

میان سپاه اندر آریمشان

Дамор аз тану ҷони броримшон

دمار از تن و جان برآریمشان

Шаб омад гузидаи сипаҳи даҳ ҳазор

شب آمد گزیده سپه ده هزار

Далерону разми озмудаи савор

دلیران و رزم‌آزموده سوار

Фиристодашон сӯии он ду сипоҳ

فرستادشان سوی آن دو سپاه

Ки навашон фиристод наздики шоҳ

که «نوشان» فرستاد نزدیک شاه

Бифармудашон кон набарда гуруҳ

بفرمودشان کآن نبرده گروه

Фурӯд оваранд аз пас пушти кӯҳ

فرود آورند از پسِ پشتِ کوه

Марои зомдн дар шаб огаҳ кунед

مرا زآمدن در شب آگه کنید

Вази андешаи гуфтор кӯтаҳ кунед

وز اندیشه گفتار کوته کنید

Ки ман бо сарони сипаҳ бе гумон

که من با سران سپه بی‌گمان

Бидон лашкар оем ҳам андари замон

بدان لشکر آیم هم اندر زمان

Сипаҳро ба паҳлавии душмани кашем

سپه را به پهلوی دشمن کشیم

Ҳамон гуҳ бидон дашти душмани кашем

همانگه بدان دشت دشمن کشیم

Ҳамеи тохт бо он сипаҳи он гуруҳ

همی تاخت با آن سپه آن گروه

Наоне биёмад сипаҳи сӯии кӯҳ

نهانی بیامد سپه سوی کوه

Ба кӯш огаҳӣ омад ва барнишаст

به کوش آگهی آمد و برنشست

Аз он шодмонии сараши гашти маст

از آن شادمانی سرش گشت مست

зи лашкар гуҳ омад сӯии кӯҳ , тафт

ز لشکر گه آمد سوی کوه، تفت

Сипоҳаши пиёдаи ҳама пеш рафт

سپاهش پیاده همه پیش رفت

Саронро бипурсед аз он ранҷи роҳ

سران را بپرسید از آن رنج راه

Ба роҳ андар оварад аз он пас сипоҳ

به راه اندر آورد از آن پس سپاه

Миёни баста ва сахт карда ду лаб

میان بسته و سخت کرده دو لب

Ҳаме ронад бебонгу шӯру ҷалб

همی راند بی بانگ و شور و جلب

На овози кӯс ва на захм дароӣ

نه آواز کوس و نه زخم درای

На гуфтори мардум на рафтори пой

نه گفتار مردم نه رفتار پای

Ба паҳлавии эрониён бар ду майл

به پهلوی ایرانیان بر دو میل

Фурӯд омад он гирди гетӣ чу пел

فرود آمد آن گرد گیتی چو پیل

На огоҳ аз он кор , эрониён

نه آگاه از آن کار، ایرانیان

Ки бешаи гирифтаи сети шери жён

که بیشه گرفته‌ست شیر ژیان