Чу бздўди ҳўр аз ҳавои лоҷувард
چو بزدود هور از هوا لاجورد
Прагаанд бар дашти ёқӯти зард
پراگند بر دشت، یاقوت زرد
Тилоия нигаҳ кард ва лашкар бидид
طلایه نگه کرد و لشکر بدید
Рамидаи равони зии сипаҳбади давид
رمیده روان زی سپهبد دوید
Хурӯшед к-эии номдорони кин
خروشید کای نامداران کین
зи лашкар на пайдост рӯй замин
ز لشکر نه پیداست روی زمین
Надонам ки душмани гирифтаи сети роҳ
ندانم که دشمن گرفتهست راه
Вагар худ мадад бошад аз пеши шоҳ
وگر خود مدد باشد از پیش شاه
Чу гуфтор бишунид фаррухи Қубод
چو گفتار بشنید فرّخ قباد
Шитобон ба асб андар омад чу бод
شتابان به اسب اندر آمد چو باد
Биёмад , бидид он сипоҳи гарон
بیامد، بدید آن سپاه گران
Ки пайдо набӯдаш миёну карон
که پیدا نبودش میان و کران
Бидонаст кони лашкар душман аст
بدانست کآن لشکر دشمن است
з кирдор кӯш ҳзбр аФгн аст
ز کردار کوش هزبر افگن است
Чунин гуфт кони бдрги бод сор
چنین گفت کآن بدرگ بادسار
На хира ҳаме додмон рӯзгор
نه خیره همی دادمان روزگار
Бидон лашкарони гарон гӯш дошт
بدان لشکران گران گوش داشت
Ки чандини саворони зира пӯш дошт
که چندین سواران زرهپوش داشت
Кунун кушта ва хок гашта баном
کنون کشته و خاک گشته به نام
Ба арзандау душманони шодком
به ارزنده و دشمنان شادکام
Кунун омад эй саракашони кори пеш
کنون آمد ای سرکشان کار پیش
Намоед ҳар як далерии зи хеш
نمایید هر یک دلیری ز خویش
Каз эдар ки моием то пеши шоҳ
کز ایدر که ماییم تا پیش شاه
Фузунаст фарсанги панҷсад зи роҳ
فزون است فرسنگ پانصد ز راه
Агар сустии орем дар корзор
اگر سستی آریم در کارزار
براردи зи мо душман эдар дамор
برآرد ز ما دشمن ایدر دمار
На рӯй мудоро на роҳи гурез
نه روی مدارا نه راه گریز
Ки душман буд дар пайу теғи тез
که دشمن بود در پی و تیغ تیز
Бифармуд то пас сипаҳ барнишаст
بفرمود تا پس سپه برنشست
Шитобон ҳаме рафт гурзӣ ба даст
شتابان همی رفت گرزی به دست
Биҷузи мардӣу разм чора наёфт
به جز مردی و رزم چاره نیافت
Нахустин бад-ӣни лашкари нави шитофт
نخستین بدین لشکر نو شتافت
Бубинем то чанд ва чунанд , гуфт
ببینیم تا چند و چونند، گفت
Бурун оварам розашон аз наҳуфт
برون آورم رازشان از نهفت
Бипурсед кин лашкар гшн чист ?
بپرسید کاین لشکر گشن چیست؟
Бад-ӣни лашкарии шоҳ ва солор кист ?
بدین لشکری شاه و سالار کیست؟
Сипаҳро чунин посух омухт кӯш
سپه را چنین پاسخ آموخت کوش
Ки дорои макрони бад-ӣни дашти дӯш
که دارای مکران بدین دشت دوش
Фурӯди омадаи сет аз паии разму кин
فرود آمدهست از پی رزم و کین
Гузидаи сипоҳии диловари зи чин
گزیده سپاهی دلاور ز چین
Ба ёрии дорои чини омадаи сет
به یاری دارای چین آمدهست
Ҳамаи дили пар аз шӯру кини омадаи сет
همه دل پر از شور و کین آمدهست
Шимурда савораст сесад ҳазор
شمرده سوار است سیصد هزار
Ҳамаи номдор аз дар корзор
همه نامدار از در کارزار
Бад-ӣни орзӯ низ бархестаи сет
بدین آرزو نیز برخاستهست
Ки аз кӯш разми шумо хостаи сет
که از کوش رزم شما خواستهست
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
........................................
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
........................................
Ба разм андар омад ду равияи сипоҳ
به رزم اندر آمد دو رویه سپاه
Назора шуд аз чархи хуршеду моҳ
نظاره شد از چرخ خورشید و ماه
Яке меғи пайвасти ҳамранги қӣр
یکی میغ پیوست همرنگ قیر
Баборед аз он меғи борони тир
ببارید از آن میغ باران تیر
Чкочоки шамшеру гурзу синон
چکاچاک شمشیر و گرز و سنان
Ҳамеи бастад аз дасти гардони Аннан
همی بستد از دست گردان عنان
Ба як захми чандон сипаҳ кушта шуд
به یک زخم چندان سپه کشته شد
Ки аз куштаи ҳомӯни замин баста шуд
که از کشته هامون زمین بسته شد
Далерони макрон чу шери жён
دلیران مکران چو شیر ژیان
Фитоданд дар қалби эрониён
فتادند در قلب ایرانیان
Фурӯон бикуштанд ва карданд асир
فروان بکشتند و کردند اسیر
Пар аз хӯни ҳамаи найзау теғу тир
پر از خون همه نیزه و تیغ و تیر
Саворони чини кандаи бгзоштнд
سواران چین کنده بگذاشتند
Ҳамаи размро теғ бардоштанд
همه رزم را تیغ برداشتند
Чу дарёии чини лашкар аз чапу рост
چو دریای چین لشکر از چپّ و راست
Даромад , зи хӯн бар замин мавҷ хост
درآمد، ز خون بر زمین موج خاست
Бимонаданд эрониён дар миён
بماندند ایرانیان در میان
На неруии гардон на зӯри каён
نه نیروی گردان نه زور کیان
Қубоди он чунон бо даҳ ва ду ҳазор
قباد آن چنان با ده و دو هزار
Зираи дору бргстўонўри савор
زرهدار و برگستوانور سوار
Бузади хештанро бикрдори кӯҳ
بزد خویشتن را به کردار کوه
Барони бекарони лашкари ҳамгуруҳ
برآن بیکران لشکر همگروه
Ба як захм шуд куштаи чандон савор
به یک زخم شد کشته چندان سوار
Ки аз хӯни ҳаме ҷӯй шуд марғзор
که از خون همی جوی شد مرغزار
Бимолид бар чинён бар дурушт
بمالید بر چینیان بر درشت
Ҳазорон бахаст ва ҳазорон бикушт
هزاران بخست و هزاران بکشت
Чу боз омад аз ҳамлаи он кӣнаи хоҳ
چو باز آمد از حمله آن کینهخواه
Сипаҳ ёфт афтода дар қалбгоҳ
سپه یافت افتاده در قلبگاه
Далерони макрони баровардаи ҷӯш
دلیران مکران برآورده جوش
Чу шери дмон аз пас пушт кӯш
چو شیر دمان از پسِ پشت کوش
Кашида ҳамаи найзау теғи ҷанг
کشیده همه نیزه و تیغ جنگ
Гё карда аз хӯн чу марҷон ба ранг
گیا کرده از خون چو مرجان به رنگ
Ғамии гашту гурз гарон баркашид
غمی گشت و گرز گران برکشید
Ялонро бар ӯ пеш лашкар кашид
یلان را بر او پیش لشکر کشید
Чу оташ бар он душманон ҳамла кард
چو آتش بر آن دشمنان حمله کرد
Баромади чкочоки теғи набард
برآمد چکاچاک تیغ نبرد
Ҷаҳон аз туфи ҷангашони меғи баст
جهان از تف جنگشان میغ بست
зи хӯни ахгарӣ бар сари теғи баст
ز خون اخگری بر سر تیغ بست
Савор ар ҷинони тор ва ҳам пуд буд
سوار ار جنان تار و هم پود بود
Заминро зи хӯн ялон равад буд
زمین را ز خون یلان رود بود
Сипаҳбад бидон ҳамлаи бадхоҳи хеш
سپهبد بدان حمله بدخواه خویش
Бурун кард яксар зи бунгоҳи хеш
برون کرد یکسر ز بنگاه خویش
зи макронён чанд мардон бикушт
ز مکرانیان چند مردان بکشت
Ки бФсрд бар даста ӣ теғи мушт
که بفسرد بر دستهٔ تیغ مشت
Бимолиди чандон сипаҳро чунон
بمالید چندان سپه را چنان
Ки рӯбоҳи гаштанди шери аФгнон
که روباه گشتند شیر افگنان
Чу кӯш диловар чунон дид , гуфт
چو کوش دلاور چنان دید، گفت
Ки акнӯн чаро бошам андар наҳуфт
که اکنون چرا باشم اندر نهفت
Буруни тохт аз қалб бо шаш ҳазор
برون تاخت از قلب با شش هزار
зи бргстўонўри диловари савор
ز برگستوانور دلاور سوار
Бузади хештан бар сипоҳи Қубод
بزد خویشتن بر سپاه قباد
БроФрохти гурз ва бағал баргушод
برافراخت گرز و بغل برگشاد
Бикуштанд нахуст аз сипоҳаши басӣ
بکشتند نخست از سپاهش بسی
Дирангӣ наомад ба пешаш касе
درنگی نیامد به پیشش کسی