Ба ҳангом шаб кӯшро бо Қубод

به هنگام شب کوش را با قباد

Барони рзмгаҳ ошноӣ фитод

برآن رزمگه آشنایی فتاد

Сипаҳбад бадв гуфт к-эии пурфиреб

سپهبد بدو گفت کای پرفریب

Дар ин канда чандин намӯдӣ шикеб

در این کنده چندین نمودی شکیب

Ки аз чину макрони мадади хостӣ

که از چین و مکران مدد خواستی

Ҷаҳонӣ ба лашкар биёростӣ

جهانی به لشکر بیاراستی

Кунун ҳамчуи дев ?данон омадӣ

کنون همچو دیو دنان آمدی

Чунон бо сипаҳ дар миён омадӣ

چنان با سپه در میان آمدی

Бигуфт ин ва шамшер зад бар сараш

بگفت این و شمشیر زد بر سرش

Нигаҳдошти ҷон дар сару мғФрш

نگه داشت جان در سر و مغفرش

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

......................................

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

......................................

Пас он гурз каз пеши фаррухи Қубод

پس آن گرز کز پیش فرّخ قباد

Баровард аз кин бағал баргушод

برآورد از کین بغل برگشاد

Ҳаме дошт дар разм кӯш он ба даст

همی داشت در رزم کوش آن به دست

Дар омад ба дар ҳамчуи ошуфтаи маст

در آمد به در همچو آشفته مست

Ба неруи бузад бар сари пел зуаш

به نیرو بزد بر سر پیل زوش

зи асб андар афтод ва зу рафт ҳуш

ز اسب اندر افتاد و زو رفت هوش

Чунон мағзаш аз хашм ӯ хира шуд

چنان مغزش از خشم او خیره شد

Ки чашмаш дар он хирагӣ тира шуд

که چشمش در آن خیرگی تیره شد

Рабуданди ёронаш ӯро зи ҷой

ربودند یارانش او را ز جای

Ббрднд то пеши пардаи сарой

ببردند تا پیش پرده‌سرای

Саворӣ сӯй кӯш овоз кард

سواری سوی کوش آواز کرد

Ки гардун дар коми ту боз кард

که گردون در کام تو باز کرد

Сипаҳбад ҳаме гуяд акнӯн шаб аст

سپهبد همی گوید اکنون شب است

зи ранҷи ин равонро сипаҳ бар тан аст

ز رنج این روان را سپه بر تن است

Манам бо ту фардо дар ин размгоҳ

منم با تو فردا در این رزمگاه

Назора ба мо бар ду равияи сипоҳ

نظاره به ما بر دو رویه سپاه

Чу бишунид кӯш ин сухани бозгашт

چو بشنید کوش این سخن بازگشت

Ба пирӯзии андари сарафрози гашт

به پیروزی اندر سرافراز گشت

Бузургони макрону чинро бихонад

بزرگان مکران و چین را بخواند

Якояк ба хону хурӯш дар нишонд

یکایک به خوان و خورش در نشاند

Ба май хӯрдани андар чунин гуфт шоҳ

به می خوردن اندر چنین گفت شاه

Ки фардои ҳам аз бомдоди пагоҳ

که فردا هم از بامداد پگاه

Бипардозам аз кори эрониён

بپردازم از کار ایرانیان

Бабандед ҳар кас ба кинро миён

ببندید هر کس به کین را میان

Шаб омад сипаҳбад наомад бҳўш

شب آمد سپهبد نیامد به هوش

зи гардони Эрони баромади хурӯш

ز گردان ایران برآمد خروش

Бузургон нишастанд бо ройзан

بزرگان نشستند با رایزن

Ҳамаи номдорони он анҷуман

همه نامداران آن انجمن

Ки мо бесипаҳбад чаҳ дармон кунем ?

که ما بی‌سپهبد چه درمان کنیم؟

Бакӯшед то чора ӣ ҷон кунем

بکوشید تا چارهٔ جان کنیم

Чу имшаби сипаҳро ба роҳи аФгнид

چو امشب سپه را به راه افگنید

Магари ҷон ба даргоҳи шоҳи аФгнид

مگر جان به درگاه شاه افگنید

Дурустӣ бидон барниҳоданд рой

درستی بدان برنهادند رای

Ки дар шаб сипаҳ бозгардад биҷой

که در شب سپه بازگردد به جای

Иморӣ биоварад донандаи мард

عماری بیاورد داننده مرد

Кашид андар ӯ дибаҳи лоҷувард

کشید اندر او دیبهٔ لاجورد

Тани мард биҳуш бардоштанд

تن مرد بیهوش برداشتند

Дар он маҳди зарринаши бгзоштнд

در آن مهد زرّینش بگذاشتند

Буна барниҳоданду рафтанди тез

بنه برنهادند و رفتند تیز

зи куштани накӯтар ҳамоно гурез

ز کشتن نکوتر همانا گریز

Бимонаданд харгоҳу хаймаи биҷой

بماندند خرگاه و خیمه به جای

Дирафши киёнӣу пардаи сарой

درفش کیانی و پرده‌سرای

Сипаҳ гарчи бисёр гндоўр аст

سپه گرچه بسیار گندآور است

Танасту сипаҳдор ҳамчун сар аст

تن است و سپهدار همچون سر است

Тан арча тноўр буд зӯрманд

تن ارچه تناور بود زورمند

Нкўшд , чу бинад сарашро нижанд

نکوشد، چو بیند سرش را نژند

Ду асбаи сипоҳии ду раҳи даҳ ҳазор

دو اسبه سپاهی دو ره ده هزار

Зираи дор бо олати корзор

زره‌دار با آلت کارزار

Сипаҳбади чунон мондаи биҳушу маст

سپهبد چنان مانده بیهوش و مست

Ки раг бар тани вай ҳамоно наҷуст

که رگ بر تن وی همانا نجست

Наёраст лашкари фурӯд омадан

نیارست لشکر فرود آمدن

На бар бодпоёни яке дам задан

نه بر بادپایان یکی دم زدن

Бидон нотавонӣ ҳаме тохтанд

بدان ناتوانی همی تاختند

Ба хоб ва ба хӯрдани напардохтанад

به خواب و به خوردن نپرداختند

Набуданди барҷоӣ то тираи шаб

نبودند برجای تا تیره شب

Гузар кард ва накушод гардуни ду лаб

گذر کرد و نگشاد گردون دو لب

Аз он мрзпўён гирифтанд роҳ

از آن مرزپویان گرفتند راه

Ду манзили фузуни рафта буд он сипоҳ

دو منزل فزون رفته بود آن سپاه