Чу наздик омул расед он сипоҳ
چو نزدیک آمل رسید آن سپاه
Гуруҳе бирафтанд наздики шоҳ
گروهی برفتند نزدیک شاه
Чу хусрав бидон саракашон бингаред
چو خسرو بدان سرکشان بنگرید
Бар ӯ ҳар касе офарин густаред
بر او هر کسی آفرین گسترید
Бипурседу гуфтои шуморо чаҳ буд
بپرسید و گفتا شما را چه بود
Каз он рзмгаҳ бозгаштед зуд
کز آن رزمگه بازگشتید زود
Чунин дод посухи варои саркашӣ
چنین داد پاسخ ورا سرکشی
Ки бар мо баборед тези оташӣ
که بر ما ببارید تیز آتشی
зи макрон сипоҳ омаду марзи чин
ز مکران سپاه آمد و مرز چین
Сипоҳӣ ки шуд танг рӯй замин
سپاهی که شد تنگ روی زمین
Ҳамоно фузун буд шашсад ҳазор
همانا فزون بود ششصد هزار
Агар баршумурдии якояки савор
اگر برشمردی یکایک سوار
Бикуштем чандон ки рӯй замин
بکشتیم چندان که روی زمین
Чу гул шуд зи хӯни саворони чин
چو گل شد ز خون سواران چین
Сипаҳдори мо ҳам бар кӯш буд
سپهدار ما هم بر کوش بود
Ба захмаши биФгнду биҳуш буд
به زخمش بیفگند و بیهوش بود
Ҳамаи достони сар басар кард ёд
همه داستان سر بسر کرد یاد
з кирдор кӯшу зи кори Қубод
ز کردار کوش و ز کار قباد
Вази он лашкари гшни комди зи пай
وز آن لشکر گشن کآمد ز پی
Ки чандон бикуштанд гардон кӣ
که چندان بکشتند گردان کی
Фаридуни зи гуфтор ӯ шуд дижам
فریدون ز گفتار او شد دژم
Ки бар лашкар омадаш чандини ситам
که بر لشکر آمدش چندین ستم
Пурандеша бинишаст фархундаи шоҳ
پراندیشه بنشست فرخنده شاه
Чунин то сипаҳбад биёмад зи роҳ
چنین تا سپهبد بیامد ز راه
Якояк бипурсед аз ӯ саргузашт
یکایک بپرسید از او سرگذشت
з пигор кӯшу зи кирдори дашт
ز پیگار کوش و ز کردار دشت
Вази он пас бадв гуфт к-эии никхўӣ
وز آن پس بدو گفت کای نیکخوی
Нагардад ҳамеи чарх бар орзӯӣ
نگردد همی چرخ بر آرزوی
Фурӯ мондам аз кори ин бдгҳр
فرو ماندم از کار این بدگهر
Ба дар бар касе нест шоиста тар
به در بر کسی نیست شایستهتر
Ки бо диўзодаҳ бакӯшад ба ҷанг
که با دیوزاده بکوشد به جنگ
Кашад гарданаш дар хами полҳнг
کشد گردنش در خم پالهنگ
Агар Қоранаст ӯ сӯй ховар аст
اگر قارن است او سوی خاور است
Сипаҳро ма ӯйаст ва гндоўр аст
سپه را مه اوی است و گندآور است
Наримону Гаршосб бар ҳиндӯон
نریمان و گرشاسب بر هندوان
Кашида сипоҳии зи перу ҷавон
کشیده سپاهی ز پیر و جوان
Надорам касе ков наад пои пеш
ندارم کسی کاو نهد پای پیش
Магари худ рӯм бо саворони хеш
مگر خود روم با سواران خویش
Чунин гуфт настуи к-эии шаҳриёр
چنین گفت نستوه کای شهریار
Зтўи даври бодои бади рӯзгор
ز تو دور بادا بدِ روزگار
Чу як сола роҳаст аз эдар ба чин
چو یک ساله راه است از ایدر به چین
Сипоҳати парогандаи андари замин
سپاهت پراگنده اندر زمین
Наёяд кунун чора бар ваии биҷой
نیاید کنون چاره بر وی به جای
На эдар касе ков наад пеши пой
نه ایدر کسی کاو نهد پیش پای
Писар дод ӯ номадорӣ ба шом
پسر دارد او نامداری به شام
Ки хонанд канъони мар ӯро ба ном
که خوانند کنعان مر او را به نام
Сипаҳ дорад аз тозён даҳ ҳазор
سپه دارد از تازیان ده هزار
Маро гар диҳад лашкарии шаҳриёр
مرا گر دهد لشکری شهریار
Бадв тохтани созами андари ниҳон
بدو تاختن سازم اندر نهان
Бидонадяшро кам кунам зини ҷаҳон
بداندیش را کم کنم زین جهان